#103 De teek: Helpt het gevaarlijkste dier van Nederland ons straks ook van het vlees af?
51 minAudio
Peter Schaefer belandt na een avondje Barbequen met ademnood en hevige huiduitslag op de 1e hulp. Wat blijkt? Hij heeft een vleesallergie. Deze allergie wordt veroorzaakt door een tekenbeet. In de VS rukt-ie al op naar zo’n 20.000 slachtoffers per jaar. Kunnen we ‘m ook in Nederland verwachten? En zou deze teek onze vleesconsumptie kunnen beinvloeden? _____________________________________________________ Samen maken we meer mogelijk, steun onze podcast en help ons groeien met jouw donatie: studioplantaardig.nl/donatie _____________________________________________________ In gesprek met: Hanneke Oude Elberink, Allergoloog UMCG https://www.umcg.nl/-/j-n-g-oude-elberink Didier Ebo, Diensthoofd immunologie, allergologie en reumatologie UZA https://www.uza.be/nl/zorgverleners/didier-ebo Arnold van Vliet, Bioloog aan de Wageningen Universiteit https://www.wur.nl/nl/personen/arnold-van-vliet.htm Credits: Sound design en audio mixage: Bram Schouw, Studio Solo Help ons het plantaardige nieuws te verspreiden: deel deze podcast. Ga naar studioplantaardig.nl en volg ons via BlueSky, Mastodon, Instagram, Facebook, YouTube, TikTok & #StudioPlantaardig Geef onze podcast ook een rating en schrijf een mooie recensie. Alvast enorm bedankt!
Audio and video play straight from the show's own hosting. PodSubs stores and serves no media.
Transcript
From the show. Tap a time to play from there.
SPEAKER_04Verbeter de wereld met VorkMS. Mijn naam is Esther Molenwijk en dit is Studio Plantaardig.
SPEAKER_02Haken zwainshaksen. Steek, braat worst, allemaal verschillende soorten.
SPEAKER_04Je hoort hier Peter Schever. Ik ontmoet hem onlangs bij mijn remclubje op zondagochtend. Hij woont al tien jaar in Nederland, maar is geboren in Duitsland, waar vlees een prominente plek op zijn menu had.
SPEAKER_02Heel erg een barbecue cultuur, zeker mijn familie. Mijn opa die kookte nooit, maar barbecue wel altijd ging hij het vlees maken. En dan alles moest dan precies kloppen. Dus de marinade van het vlees, het soort vlees, het soort barbecue dat het hout gestookt is, dus een grote vleesobsessie, wat dat betreft in mijn familie.
SPEAKER_04Hij omschrijft zichzelf uit die tijd als een echte vleeseter.
SPEAKER_02Ja, allebei mijn ouders, maar mijn moeder nog meer. Een van haar dingen van genieten van goed eten, het goed kunnen koken. En dan is toch altijd vlees het meest bijzondere. En dat heb ik een beetje overgenomen. Ook later toen ik dan net uit huis was gegaan. En ik wou eens een avond wat meer geld voor eten uitgeven. Dan was het ook vaak een biefstuk of iets met vlees. Dat was dan bijzonder en ook bijzonder lekker.
SPEAKER_04Vlees maakte hem altijd. En nu vraag je je misschien af: wat doet deze vleeseter in de podcast Studio Plan Aardig? Inmiddels is Peters eetgedrag flink veranderd. En dat kwam door een minuscuul beestje.
SPEAKER_01A new summer health alert tonight about a rare red meat allergy linked to ticks. The CDC calling an emerging public health problem. And warning cases in the US are on the rise.
SPEAKER_00The point is that this Longstar tick, that used to be in the southern part of the country, is now really moving north. So, because its territory is changing, it's on the move, probably because of things with the weather and climate. You know, there's now more susceptible people than ever in the United States.
SPEAKER_04Je hoort het goed. Er is een take die een vleesallergie veroorzaakt. In de VS verspreidt hij zich snel en er zijn daar naar schatting al zo'n 450.000 mensen met deze allergie. Ik was benieuwd, hoe zit het in Nederland? Rukt het take ook bij ons op? En wat betekent die voor zijn patiënten? Terwijl ik me daarin verdiepte, stuit ik dus al rennend op Peter. Hij is nog een van de weinige mensen in Nederland, voor zover we weten, althans, die deze allergie heeft.
SPEAKER_04Een paar weken later zit hij aan de microfoon tegenover me. Ik ben eerst benieuwd naar de Peter van voor de allergie. Had hij wel eens stilgestaan bij hoe zijn geliefde stukje vlees tot stand kwam?
SPEAKER_02Ja, ik had wel eens filmpjes gezien op Facebook. En ik denk dat ik ergens dat toch van me af kon zetten. Dus ik wist wel dat het niet heel goed zat. Maar ik denk het was een soort expresonwetendheid. Dat ik het eigenlijk wel wist, maar dan verder de details niet zo wou weten. Ik moken dat dierenleden toen echt niet een groot onderwerp voor me was. Maar uiteindelijk hetgene wat mij meer dan het dierenleed toen bezig hield, was dat ik ook wel eens van die statistieken tegenkwam van hoeveel CO2 er wordt uitgestoten in de rundvleesproductie.
SPEAKER_02En dat hield me wel een beetje bezig omdat ik toch mezelf ergens als iemand die wel duurzaam wilde zijn vond. Dus daar begon het wel een klein beetje te wrena.
SPEAKER_04En deed je daar iets mee?
SPEAKER_02Nee.
SPEAKER_04Hij omschrijft hier precies hoe cognitieve dissonantie werkt. Het ongemakkelijke gevoel dat wat je doet niet in lijn ligt met dat wat je denkt of vindt. Hij ging er zelf mee om door maar vlees met een beter levenkeurmerk te kopen. En vooral door er niet te veel over na te denken. Want hij vond het nou eenmaal zo lekker. En toen kwam er die ene dag die alles veranderde. Hij was toen 20 jaar.
SPEAKER_02Het was zomer. Ik was met mijn vriendin op bezoek bij haar ouders. En die wonen in de VS. Dus dat was in Virginia, vlakbij Washington DC.
SPEAKER_04Stel je even een echte Amerikaanse tuin voor.
SPEAKER_02Aangehaakt. Heel Amerikaans. In zo'n culde sack, dus wat ze daar graag doen in de suburbs, allemaal van die straten die dan eindigen. Met allemaal zo tok tok, tok, alle huisjes.
SPEAKER_04Eromheen en ja aan het doodland pad.
SPEAKER_02Ja, zo'n perfecte lawn en nog net geen Amerikaanse vlag.
SPEAKER_04En er moet natuurlijk gegeten worden.
SPEAKER_02We gingen s'avonds gingen we barbecue. En we zaten geloof ik op het terraas gewoon met de familie, dus haar ouders en haar boer was ze ook bij. En toen hebben we burgers gemaakt en gegeten. En het eten was verder heel normaal.
SPEAKER_04Geen veldje aan de lucht dus. Maar een paar uur later begint het.
SPEAKER_02Toen gingen we naar bed en ik voelde me wel raar. En ik merkte ineens dat ik zo aan mijn heup en de zijkant van mijn lichaam allemaal hyves had. Dus van die uitslag rood. Dat was raar, maar ik had het ook wel eens erger gehad. En de tijd daarvoor was het wel eens erger voorgekomen het ging eigenlijk altijd vanzelf weg.
SPEAKER_04Hij maak zich er in eerste instantie niet zoveel zorgen over.
SPEAKER_02Ik ben de tanden gaan poetsen. En eigenlijk net voordat ik naar bed ging, ging ze ademen en merkte ik van hey, het is een beetje zwaar. En die uitslag was steeds verder aan het verspreiden. En zo helemaal een bovenlichaam zat ineens onder.
SPEAKER_04Maar dat klinkt tussen tanden poetsen en snel. Dat klinkt alsof het heel hard gaat. Hij overleg met zijn vriendin. Het is inmiddels al tegen middernacht. Ze besluiten toch naar het ziekenhuis te gaan. Haar ouders slapen al, maar haar broer wil ze wel naar de eerste hulp rijden.
SPEAKER_02Tegen de tijd dat we in de auto zaten, ging nog slechter met me en was het wel duidelijk van oké, we moeten er echt heen en snel ook.
SPEAKER_04Vertel eens, wat voelde je dan?
SPEAKER_02Ja, het was het ademen. Dat voelde heel raar. Waardoor ik natuurlijk ook een beetje in paniek raakte van shit, dit is niet goed. En heel mijn huid was helemaal zo warm en je voelt van deze iets mis.
SPEAKER_04Ze rijden in hoog tempo naar de eerste hul. Het personeel bij de ontvangsbalie heeft al snel door wat er aan de hand is.
SPEAKER_02Toen liet ik het mijn huid zien. En binnen notime ze van heb je een allergie? Ik zei nee, en toen zei ze van ja, je hebt nu wel een allergie. Want het is een allergische aanval. En ja, toen ging het allemaal heel snel. Ik kan nu niet meer stap voor stap zeggen wat er gebeurde. Maar ik heb later gehoord dat ze een infuus hebben gelegd en kwam in een bed. Volgens mij hebben ze van alles gedaan. Dat weet ik allemaal niet meer zo precies. Omdat tegen die tijd was ik zo helemaal aan het schudden.
SPEAKER_04Je zit helemaal te shaken voor me.
SPEAKER_02En had ik ook best wel pijn. En ik zag mijn vriendin en haar broer ook heel geschokt kijken. Om ik volgens mij zegt, net als in een film, een beetje allemaal van die rare geluiden ging maken en aan het shaken was.
SPEAKER_04Op dat moment raakte hij zelf steeds meer in paniek.
SPEAKER_02Shit, shit shit. Het is echt iets heel heftigs. Ik was gewoon best wel panisch over wat er gebeurde. In mijn herinnering waren de artsen heel kaal. En mijn vriendin was erbij, haar broer die was minder kaam, maar die probeerde kaam te zijn. En dat was een soort houdvast.
SPEAKER_04Achteraf vertelde zijn vriendin hoe ze het ervaren heeft.
SPEAKER_02Zij was ook doodbang. Ik zag haar heel eng uit. Volgens mij zei ze dat ik ook zo helemaal bleek werd en er niet meer helemaal was. Dus aan het schudden en kreunen. Dus ik denk voor haar was het ook wel heel heftig.
SPEAKER_04Uiteindelijk weten de arts het onder controle te krijgen en de volgende dag mag hij naar huis. Maar het had niet veel geschild.
SPEAKER_02Het voelde wel, ik kan het niet zeker zeggen, want ik weet het niet. Maar het voelde wel alsof we er nog net op tijd bij waren.
SPEAKER_04Als je toch had gedacht we gaan gewoon slapen en we kijken morgenochtend wel. Dan is het niet goed. Beter is dus door het oog van de naald gegaan. Maar dan begint de grote zoektocht. Wat heeft deze allergische reactie veroorzaakt? De artsen kunnen het hem niet vertellen, hij begint een dagboek bij te houden.
SPEAKER_02Ik was natuurlijk heel erg bang dat het weer zal gebeuren.
SPEAKER_04Maar ik denk dat je dan bang bent om alles te eten.
SPEAKER_02Nou ja, het was natuurlijk breder, want door die vertraging meer in te zeggen of wat van het eten kwam.
SPEAKER_04Dus het had ook van de lakens kunnen komen of van de lucht die je had ingeademd. Ondertussen gaat zijn huiduitslag maar door, maar die weet hij onder controle te houden met medicijnen. Met het dagboek kan hij alvast een paar mogelijke oorzaken uitsluiten. En een bloedtest geeft uiteindelijk het verlossende antwoord.
SPEAKER_02Dat het een allergie is voor rood vlees. Het gaat dus om het stofje Alfa Geil.
SPEAKER_04Een allergie voor vlees was vast geen fijne boodschap voor deze vleesliefhebber.
SPEAKER_02Het was een heel dubbel gevoel van opluchting om daarachter te zijn en even in je hoofd te doorgaan van oké, geen burgers, geen gaakballen, geen snits.
SPEAKER_04Je wenst natuurlijk niemand een nare aandoening toe. Maar eerlijk is eerlijk, mijn hart maakte ook een klein hoopvol spongetje toen ik erover hoorde. Want ondanks al het bewijs dat we minder dieren moeten eten, blijven we het massaal doen. Zou deze allergie een hulp uit onverwachte hoek kunnen zijn? Eerst maar eens even de feiten. Peter zei dat zijn allergie alfagal wordt genoemd. Wat is dat nou precies?
SPEAKER_05Bij een alfegalallergie is iemand gebeten door een take. En die take zelf, daar zijn mensen niet allergisch voor, maar die take heeft eerder een dier gebeten.
SPEAKER_04Dit is dokter Hanneke Oude Elbering. Ze is internist en allergoloog in het Universitair Medisch Centrum Groningen. En ze publiceerde in april dit jaar een onderzoek naar het alfal syndroom. Het wordt dus veroorzaakt door een take die een dier heeft gebeten.
SPEAKER_05En die dieren hebben bepaalde eiwitten en dat is het alfegal eiwit. En dat blijft in het speeksel van die take achter. En op het moment dat ze dan dat alfagal-iwit wat mensen niet hebben, inbrengen door middel van een beet. En de mensen herkent dat als lichaamsvreemd. En daar ontstaan antistoffen op. En als iemand dan vervolgens dat dierlijke vlees gaat eten, bijvoorbeeld van een hert of van een koe, of soms zelfs melkproducten, dan kan je daar allergisch op reageren.
SPEAKER_04En de symptomen zijn enorm uiteenlopend.
SPEAKER_05De minder erge klachten, dat is vooral van maagdarm kanaal. Misselijk rampen we de buik, braken diarree. Over wat heftiger, en dan is het echt een anafiactische reactie. Met ook benauwdheidsklachten en galbeulten en bloeddrukdaling en bewustzijnsverlies. Dus dat kan echt wel heel ernstig zijn.
SPEAKER_04Het kan richting levensbedreigende reactie gaan. Wat deze allergie extra lichtig maakt, is dat hij moeilijk te herkennen is.
SPEAKER_06Het is inderdaad een geen eenvoudige diagnose in die zin dat de kla, de kliniek die de patiënt vertoont bij een alfa Gal syndroom totaal verschillen van wat een andere klassieke voedselallergie vertoont.
SPEAKER_04Dit is professor Dr. Didier Ebo. Hij is klinisch immunoloog, allergoloog en diensthoofd aan het Universitair Ziekenhuis van Antwerpen. Het alfa Gal syndroom, oftewel de vleesallergie, is volgens hem ook een vrij zeldzame aandoening.
SPEAKER_06Het is niet zo dat we per week 10 nieuwe alfagals syndromen zien. Ik denk dat het nieuwe aantal alfagal-syndromen, voor zover daar cijfers bekend van zijn in de Verenigde Staten, het totaal van de Verenigde Staten ongeveer 20.000 per jaar is. Dat kan veel lijken, maar dat is niks ten opzichte van het aantal nieuwe pinden allergiepatiënten bijvoorbeeld. Dus wat maakt de diagnose van een alfagal-syndroom moeilijk? Dat is ten eerste, ja, je moet eraan denken. En het atypische klinische verloop, het verloopt niet zoals een klassieke voedselallergie.
SPEAKER_06Eenmaal dat de reactie ontstaat, heb je alle symptomen van een voedselallergie. Maar het grote verschil met een klassieke voedselallergie is het moment van optreden van de symptomen.
SPEAKER_04Er zit een flinke vertraging in deze allergie.
SPEAKER_06Bij een klassieke echte voedselallergie is het zo dat de patiënt, als het ware nog aan de tafel zit, en binnen de paar minuten pak een half uur klachten heeft. Bij een alfal syndroom gaat dat gemakkelijk 4 tot 6 uur na de blootstelling zijn, wat dus de zaak toch wel een pak moeilijker maakt.
SPEAKER_04Deze professor zal zijn eerste alfagal patiënt 15 jaar geleden en hij kan hem zich nog goed herinneren.
SPEAKER_06Het was een man, een slager, die in zijn vrije tijd op jacht ging, dus ook een jager, en die op jacht ging om in zijn slagrijdes af en toe wild te kunnen aanbieden. Dus die man vertoete heel veel in wouden en bossen in onze Vlaamse Ardennen en vooral in onze Ardenne in Wallonië. En die kwam op een bepaald moment met een verhaal dat dus paste bij een afvalsyndroom.
SPEAKER_04Mijn god, een man die dieren doodt voor zijn beroep en in zijn vrije tijd wordt door een take gebeten en raakt allergisch voor vlees. Ik moet me inhouden om tegen deze serieuze arts niet over karma te beginnen. Maar toch, als er zoiets als een kosmische karmaboekhouding bestaat, dan is die niet foutloos. Want niet al het vlees levert deze allergische reactie op.
SPEAKER_06We hebben het hier eigenlijk constant over vlees gehad. We spreken dus over zoogdierenvlees. We spreken niet over gevogelten. Die mensen kunnen perfect gevogelte eten, die kunnen ook vis, schaal en schelpdieren eten. Het gaat exclusief over zoogdierenvlees. Waarbij mensenvlees zo eigenlijk verdragen worden. Dus mochten die aan kannibalisme doen, dan zou dat lukken. Dat gaat gaan. En hogere primaten ook, bepaalde apensoorten gaat ook gaan, maar dat weten wij in principe allemaal niet. Maar wat niet mag vergeten worden, dat is bepaalde patiënten met een alfahal syndroom, zeer zeker de mensen die een uitgesproken alfahal syndroom hebben, die gaan ook soms op melk gaan reageren.
SPEAKER_06Dat is punt één. En punt twee, ook op gelatine.
SPEAKER_04En hij heeft nog een zorg.
SPEAKER_06En men mag ook niet vergeten dat die mensen, en daar zitten de grootste risico's eigenlijk nog, dat er bepaalde geneesmiddelen zijn die alfagal bevatten. En bepaalde van die geneesmiddelen geeft men gewoon rechtstreeks intraveneus met alle woede men en injecteert die in de bloedpaan. En daar zijn al dodelijke slachtoffers op beschreven.
SPEAKER_04Er zijn dus verschillende geneesmiddelen die dierlijke ingrediënten bevatten, zoals antistollingsmiddelen die gemaakt zijn uit varkensdarmen. Hij geeft zijn patiënten dan ook een speciale allergiekaart mee, die ze in het ziekenhuis kunnen laten zien wanneer een arts zijn een middel voor wil schrijven. Weer terug naar dokter Hanneke Oude Elbrink. Ook zij herinnert zich haar eerste alfagalpatiënt nog goed.
SPEAKER_05Dat was een mevrouw. Waarbij we dat niet herkennen, toen was het ook nog niet beschreven in de literatuur. En dat was een mevrouw die reageerde, had tijdens een operatie gereageerd op een infusie wat ze had gekregen, vermoedelijk met chelatine. Celatine is een dierlijk product, daar zit het ook in. En toen wij haar daarmee gingen provoceren, toen reageerde ze daar inderdaad op, en ze werd benauwd. En vervolgens gingen wij een longfunctie doen en ik liep met haar naar die longfunctie.
SPEAKER_05Toen zeiden ze: weet je wat zo gek is, daar moet ik opeens aan denken. Ik heb ook specifiek last van de Greenfieldstuk van de Albert Heijn. En toen keek ik haar aan en toen zei ik naar flauw. En later, toen we meer van deze allergie wisten, toen we bewaren van toch rare reacties het bloed van mensen, zodat we daar zo'n onderzoek naar kunnen doen. Toen kwam zij in mijn hoofd. Ik luze over die alfegalallergie, en zij bleken te hebben.
SPEAKER_05Dat was het gevolg van die alfegalallergie. En dat van die cream beefstuk, dat klopt ook wel, omdat de hoeveelheid alfegal per soort vlees enorm kan verschillen. En een goed rood vlees valt over het algemeen meer van deze eiwitten, dan bijvoorbeeld vakersvlees of zo. Maar dat was mijn allereerste patiënt. Deze mevrouw was al meer dan 20 jaar geleden.
SPEAKER_05En toen begrepen we het nog niet. En ik denk tien jaar later dat ik bij haar de diagnose heb kunnen stellen, omdat we dat bloed nog steeds hadden en ik haar in mijn database had gestopt. Want dat laat me dan niet los. En bepaalde dingen die ik niet begrijp, die blijven altijd bij mij in een soort speciaal vakje. En daar loop ik af en toe eens doorheen. En dat maakt dat ik ook af en toe na jaren soms wel een diagnose kan stellen. Dat is een beetje mijn puzzel en neiging. Ja, detective werk, dat ik denk, het zit me niet lekker.
SPEAKER_05En dan kom je af en toe op tot oplossing. En dat is wel heel erg leuk.
SPEAKER_04Nou, dat is toch wel de detective allergoloog die iedereen toe zou wensen. Ook de volgende patiënten, staan haar nog helder voor de geest?
SPEAKER_05De tweede patiënt reageerde op snoepjes, sinotine snoepjes. Nou, dat vonden we ook een heel raar verhaal. Maar die ging ze bij ons eten en ze reageerden daar inderdaad op moest wel, een heel boel eten. Hadden we ook nog, konden we ook niet terug in de literatuur. We hebben nog allerlei kleurstoffenallergieën bekeken. En konden we uiteindelijk ook aan die alfeghal leggen. En de derde patiënt was ook een hele bijzondere. Dat was iemand, een bomenchirurg, die was dus heel veel in de natuur. En die was echt meerdere keren gestoken door teken.
SPEAKER_05En die werd verwezen omdat hij een enorme, maar dan ook echt een enorme, dikke bult had op zijn been. Die was wel 30 centimeter in doorsnee. En hij zei, ja, ik ben in die buurt ook wel eens gebeten door teken, zou het dat kunnen zijn. Ik vind het wel heel groot, ik ken het niet. En af en toe komt die beeld weer op en die wordt soms heel groot. Na bepaald eten. We hebben dat helemaal uit zitten zoeken. We konden niks vinden.
SPEAKER_05Vleesallergie is iets heel zeldzaams. En ook die man hebben we toen uiteindelijk kunnen linken aan Alga Gal. En ja, heeft die man ook enorm geholpen, want hij was gewoon geïnvalideerd door die enorme zwellingen, want dan kon hij zijn werk niet uitvoeren. En toen de vijfde patiënt, dat was echt iemand. Toen kenden we het ook uit de literatuur. En dat was een dame die heel veel op de camping stond, heel veel werd gebeten, en echt een enorme vleesfan was. En die had een karakteristiek verhaal.
SPEAKER_05Als ik gebarbecued heb, dan word ik s'nachts wakker. En dan ben ik sterven benauwd en word ik helemaal niet lekker. Die mevrouw die kon na verloop van tijd, als ze maar niet werd gebeten, toch een stukjes vlees eten. Maar als ze dan werd gebeten, dan in één keer kreeg ze weer een onverwachte allergische reactie. Dus het waren allemaal verschillende mensen, waarvan alle heb ik heel veel geleerd.
SPEAKER_04Weer terug naar Peter. Hij heeft nu eindelijk uitsluitel dat zijn huiduitslag en die heftige reactie die Nacht in Amerika veroorzaakt zijn door een vleesallergie. En dat betekent dus wel dat. Hij als vleesliefhebber nu flink om moet gooien. Net rond die tijd gaat hij een half jaar studeren in Turkije.
SPEAKER_02Ik baalde wel erg van. Ik was er heel blij van geworden om allemaal te ontdekken wat voor vleesgerechten ze daar allemaal maken. En ik zag ze natuurlijk ook, ik rook ze inderdaad. Dus er waren wel veel van dat soort momenten waar het even een beetje dan denk je van nou ja, dat kan nu niet.
SPEAKER_04Toch was het ook een ontdekkingstocht.
SPEAKER_02Er zijn ook heel veel lekkere groentegerechten. Dus het was in eerste instantie niet zo ingewikkeld. Ik was gewoon de Turkse vegetarische keuken aan het ontdekken die heel veel te bieden heeft. Dus ik heb heerlijk gegeten daar.
SPEAKER_04En nee, het is niet zo dat zijn ethiek over dieren eten nou direct veranderde.
SPEAKER_02Dat vind ik nu ook wel grappig. Ik ben toen meer vis gaan eten, want ik was eigenlijk nooit heel erg weg van vis. Maar ik had zoiets van om mijn culinaire opties weer een beetje te verbreden. Nu het even wat minder is geworden, had ik zoiets van moet meer die vis leren waarderen. En dat is ook wel een beetje gelukt. Dus in Turkije hebben ze hele lekkere gegelde vis.
SPEAKER_04Terry langzaam maar zeker wint aan zijn nieuwe menu. Doet niet iedereen in zijn omgeving dat.
SPEAKER_02Ja, mijn moeder vond het heel erg voor me. Voor haar was het echt een soort groot gemis. Ze van mij ook een vleeseter. Dus ze vond het heel erg wennen. Ja, ik heb het idee dat voor haar vlees eten echt. Ze niet zo zeggen, maar dat een beetje bij de identiteit hoort. Van iemand die van eten geniet en dat niet te kunnen is dan een soort straf of zo.
SPEAKER_04Een soort straf. Als ik google op Alfa Gal-Syndroom krijg ik inderdaad veel verhalen te zien van patiënten in de Verenigde Staten die het als een straf ervaren. In dat land rukt de allergie de afgelopen jaren op. In 2008 werd hij voor het eerst vastgesteld en nu zijn er naar schatting al zo'n 450.000 patiënten. Niet alle patiënten hebben de heftige reactie die Peter omschreef, maar maagklachten of huidklachten zijn voor velen toch al genoeg redenen om het rode vlees te laten staan.
SPEAKER_04Om hoeveel patiënten zou het in Nederland en België gaan?
SPEAKER_06België is een land dat uitblinkt door afwezigheid van data. Dus ik kan daar geen exacte cijfers op zetten. Hoeveel alfagals zou ik per jaar in mijn dienst ontdekken? Ik zou zeggen 5 à 10 per jaar.
SPEAKER_04Weinig duidelijkheid uit België. Bij Hanneke Oude Elbring loopt het aantal patiënten ook nog niet in de getallen. Nou, twee per jaar. En in Nederland, hoeveel zouden er zo'n beetje voorkomen in Nederland? Hebben jullie daar zicht op?
SPEAKER_05Nee, geen enkel idee. Ik denk ook niet dat iedereen eraan denkt. Ik denk dat wij het wel het topje van de ijsberg zien. Maar omdat wij er wel altijd aan denken en het toch nog steeds niet heel veel zien, is mijn persoonlijke inschatting dat het niet een allergie is die super vaak voorkomt in Nederland. Misschien vervis ik mij daarin.
SPEAKER_04Deze twee allergologen zijn natuurlijk niet de enige in België en in Nederland. Dus er zullen vast meer gevallen zijn. Maar in beide landen worden dus geen totale cijfers aangehouden. Hoe dan ook, lijkt het aantal vastgestelde patiënten met deze vleesallergie nog niet echt in de honderden te lopen. Niet de hoeveelheid die zal leiden tot een grote plantaardige revolutie. Maar toch, ik vraag me af, zou het aantal daadwerkelijke patiënten niet een stuk hoger liggen?
SPEAKER_04We weten immers dat de verschijnselen sterk uiteenlopen en dat de diagnose niet zo makkelijk gemaakt wordt. Anneke Oude Elbering beaamt het.
SPEAKER_05Het zou heel goed kunnen dat een deel van de mensen gewoon nooit bij ons komt en dat we er niet achter komen. We proberen samen een inschatting te maken. De schatting is dat 2% van de mensen met tekenbeten deze allergie ontwikkelen. Ja, nou, hoeveel mensen worden gebeten door teken? 1,3 miljoen. Oké, dan rekenen we uit. Daar 2% van.
SPEAKER_04Bij 26.000 mensen zou die dan voor moeten komen.
SPEAKER_05Dat is toch wel heel veel. Ja, dat is meer dan dat ik zou schatten op grond van wat ik verwezen krijg.
SPEAKER_04Dus dan zouden er misschien inderdaad dus veel mensen zijn die dus een hele lichte vorm hebben.
SPEAKER_05Of gewoon heel stoer doorgaan en denken van nou weet je, ik voel me niet lekker en ik val af en toe weg, maar ik kom vanzelf wel weer bij. En het leven gaat wel door. Sommige mensen die zijn. We hebben ook aardig wat stoere mensen in Nederland. Die hebben daar helemaal geen zin in om naar een arts te gaan. Maar het zou kunnen dat het gewoon heel mild is. Maar of die schatting van 2% klopt, is al de vraag. Dat weten we niet.
SPEAKER_04Veel onduidelijkheid is nog over hoe vaak deze allergie voorkomt. Ook professor Eeuw, verwacht dat er onderdiagnose zal zijn.
SPEAKER_06Dat is ongetwijfeld zo dat er mensen met een alfagal syndroom rondlopen en zeker de meer beperkte vormen. Want je kan mensen hebben met een milde vorm, die af en toe een netto roos doen. En je had mensen hebben zoals mijn slager, die zeer ernstige reacties doen.
SPEAKER_04Of iemand antistoffen heeft tegen alfagal, is met een simpele bloedtest vast te stellen. Maar toch waarschuwt deze allergoloog dat we niet opeens iedereen moeten gaan testen.
SPEAKER_06Dus het zal inderdaad zo wel zijn dat er mensen rondlopen die een alfagal syndroom, zeker een milde vorm hebben, die men nog niet gedetecteerd heeft. Dat is ongetwijfeld zo. Maar om daar nu te zeggen, kijk, we gaan nu systematisch onze bevolking screenen op de aanwezig van antistoffen tegen alfagal, dan ga je een gigantische overdiagnostiek hebben.
SPEAKER_04Ja, dat is nog een belangrijk punt. Naar schatting, heeft zo'n 10% van de mensen antistoffen tegen alfagal. Maar lang niet bij iedereen zorgt dat voor een allergie. Hoe het kan dat sommige mensen deze wel ontwikkelen en anderen niet, is nog niet duidelijk.
SPEAKER_05Ik zou het wel willen weten ik heb die kennis niet. Mogelijk is dat de tekensoort een rol speelt, mogelijke hoeveelheid tekenbeten die mensen doorstaan. Maar we hebben geen idee waarom sommige mensen dit wel ontwikkelen en anderen niet.
SPEAKER_04Een stukje van de puzzel kan de Vlaamse professor vastleggen.
SPEAKER_06Mensen met een bloedroep B of AB, zodra er een B in hun bloedroep zit, de B beschermt het tegen het ontstaan van een alfaghals syndrome.
SPEAKER_04Maar los van deze kennis blijft het dus nog een raadsel waar we geen antwoord op krijgen. Ondertussen wil ik wel eens wat meer te weten komen over die take zelf.
SPEAKER_07Ik ben Arnold van Vriet, bioloog bij Wagening Universiteit.
SPEAKER_04Ik ben deze wetenschapper op het spoor gekomen omdat hij coördinator is van de tekenradar.
SPEAKER_07Een belangrijk deel van mijn werk is om te kijken hoe de natuur, planten en dieren reageren op verandering in weer en klimaat. Kijken hoe die link zit tussen weersomstandigheden en hoe dieren en planten zich gedragen. En als het klimaat gaat veranderen, hoe die dieren en planten daarop gaan reageren. En dan ook wat voor consequenties dat geeft voor de samenleving. En bij teken moet je dus denken: gaan de risico's op tekenbeten en de ziektes die zij kunnen overbrengen veranderen?
SPEAKER_04Ik vraag me natuurlijk af: is het aantal teken in Nederland toegenomen? Zo makkelijk blijkt die vraag nog niet te beantwoorden.
SPEAKER_07Het meest systematisch wat er bijgehouden wordt, is het aantal ziekten van lijmgevallen. En dat wordt vanaf 1994 om de vijf jaar geïnventariseerd door het RIVM, door enquêtes onder huisartsen. En daar zien we een hele sterke stijging over de jaren van het aantal lijmgevallen. En een grote vraag daarbij is: komt dat nou doordat er meer teken zijn, komt dat dat er meer teken besmet zijn, of komt dat doordat wij ons anders gedragen en dus de taken meer tegenkomen.
SPEAKER_04Toch is er wel degelijk een aanwijzing dat het aantal teken toeneemt.
SPEAKER_07In de periode 2006 tot 2016 hebben we met vrijwilligers maandelijks teken gevangen. In die periode zagen we een geleidelijke stijging van het aantal teken, maar wel met heel veel variatie.
SPEAKER_04Ook klimaatverandering kan er in een rol spelen. Want dat zorgt ervoor dat er in de natuur meer gasten zijn voor de teken.
SPEAKER_07We zien dat bij hogere temperaturen teken over een langere periode van het jaar actief zijn. Dus tegenwoordig ook gewoon midden in de winter kun je nog steeds actieve teken tegenkomen. Maar we denk je ook dat de weersomstandigheden invloed heeft op de overleving van muizen, vogels of grotere beest. Dat beïnvloedt de hoeveelheid eikels en beukenotjes aan de bomen. En dat weer beïnvloed ook weer het aantal muizen, vogels, reden, en dat heeft weer invloed op het aantal teken.
SPEAKER_07Dus zo zijn er heel veel verschillende terugkoppelingen. En niet te vergeten ook ons gedrag of wij de natuur ingaan en hoe wij ons in de natuur begeven, wordt ook bepaald door de wieleomstandigheden. Als het lekker droog is en mooi weer, dan gaan we naar buiten, gaan we in het gras liggen, dan komen we meer in het tekendomein. Dus zo is het een super complex geheel.
SPEAKER_04Ja, in de natuur grijpt alles natuurlijk in elkaar. Maar al met al zorgen de hogere temperaturen er dus voor dat de teken goed gedijdt. Ik vraag me af, zijn die teken te bestrijden?
SPEAKER_07Vrijwel niet. Je hoort me een beetje aarzelen. Je zou bijvoorbeeld, er is wel een methode dat je een bacterie kan gebruiken die dan op de vegetatie spuit. Maar eigenlijk is dat nauwelijks te doen. Er worden wel eens schaapskudes ingezet die dan door de struiken en door het gras lopen en dan teken eigenlijk opvangen. Of die teken gaan op die schapen. En als je dan de schapen vervolgens behandelt met een middel dat dan die teken verwijderd wordt.
SPEAKER_07Maar goed, die teken komen ook gewoon weer terug via de gaseren. Als er weer muizen of vogels met teken een gebied in komen lopen, dan komen die tekenen gewoon weer terug.
SPEAKER_04Ik vraag hem of hij zich zorgen maakt over de teken.
SPEAKER_07Het is het meest gevaarlijke beest van Nederland, gezondheidtechnisch. Want we hebben nu tegenwoordig ook wolven, maar er zijn steeds meer, maar daar zijn we niet zoveel incidenten mee. Maar als je kijkt naar hoeveel mensen jaarlijks ziek worden door de ziekte van lijm. Dan de laatste meting zat rond de 27.000 mensen per jaar die dan de ziekte van lijm oplopen. En dat zijn toch grote aantallen.
SPEAKER_04Hij richt zich vooral op de ziekte van lijm, die natuurlijk vele malen meer voorkomt dan het Alpha Gal syndroom. Maar hij vertelt me iets opvallends.
SPEAKER_07Vrijwel iedereen die een zekerbeet heeft, wordt verbeten door de ronde of schapenteek genaamd de Xodusritinus. Dat is wel veruit de belangrijkste.
SPEAKER_04En dit verbaas me, want zo lees ik in de literatuur: het is ook precies deze xodusritinisteek die in Nederland het alfagolvirus overbrengt. Oftewel, in potentie een grote verspreider van deze allergie. In ons land worden 1,3 miljoen mensen per jaar door hem gebeten. Dit veroorzaakt dus bij zo'n 27.000 mensen de ziekte van lijm en, voor zover we weten, bij maar een tiental mensen een vleesallergie. Overigens is dit niet de enige teken die het alfagal syndroom kan veroorzaken.
SPEAKER_04Er zijn inmiddels 8 verschillende tekensoorten op 6 continenten gevonden die de allergie over kunnen brengen. Het enige continent waarop het nog niet voorkomt, is Antarctica. Het is dus nog een zeldzame allergie, maar één die in potentie wel wereldwijd kan toenemen, is er een behandeling tegen?
SPEAKER_06We zijn ondertussen 15 jaar verder en we hebben nog altijd geen oorzakelijke behandeling en we kunnen het verhaal niet wegnemen. Wat we wel weten dat is, als een patiënt met een afverhalssyndroom teken beter kan vermijden, dan zien we vaak dat de sensibilisatie toch afneemt in de tijd en dat die patiënten dan toch langzaamaan opnieuw vlees kunnen gaan eten.
SPEAKER_04De take kan dus niet bestreden worden en voor de allergie is er geen behandeling. Het is dus een kwestie van afwachten. Bij sommige mensen nemen de klachten na een aantal maanden of jaren af. Maar zodra je weer opnieuw door een take gebeten wordt, neemt de allergie weer toe. Ondertussen werkt de vleesindustrie aan een manier om deze mensen toch rood vlees te verschaffen. Ze creëren inmiddels met genetische modificatie varkens die dit alfagal syndroom niet in hun bloed hebben. Dit doen ze op hele kleine schaal. De varkens zijn voornamelijk bedoeld voor mensen die een orgaantransplantatie van een varken krijgen, want ook daarbij is het belangrijk dat het orgaan geen alfagal bevat.
SPEAKER_04Maar inmiddels zijn deze genetisch gemodificeerde varkens door de Food ⁇ Drug Administration ook goedgekeurd als voedsel voor mensen met alfagal. Het is nog niet op grote schaal verkrijgbaar, maar ik lees dat een Amerikaans bedrijf van plan is hier een consumentenlijn voor op te zetten. Voorlopig kun je het genetisch gemanipuleerde Galsafe Porkmeat alleen kopen na een speciale aanvraag bij het orgaantransplantatiebedrijf. Dan moet je wel heel veel zin hebben in vlees.
SPEAKER_04Hoe zit het ondertussen met Peter Strek in vlees? Na zijn studieuitwisselingen Turkije komt terug in zijn studentenhuis in Enschede waar een aantal huisgenoten al vegetarisch eet.
SPEAKER_02En toen was er nog even een tijdje dat ik ook probeerde dat ik dan wel kip aad, maar als er met gehakt werd gekookt, dan had ik vegetarisch. Toen begon het een beetje dat ik zag dat het eigenlijk relatief wel meeviel om je dieet aan te passen om geen rund meer te eten en geen vakensvlees. Ik vind eigenlijk met vlees koken. Toen begon het steeds met ik dacht van ja, het is helemaal niet zo leuk.
SPEAKER_02Er is wel ook een soort ontdekking geweest van hoeveel vegetarische gerechten er zijn, en hoe langer het duurde, hoe minder moeite ik er eigenlijk me had. En ik had dan zoiets van, het is ook wel dat duurzaamheidsaspect past en die zijn ook alweer goed bij me, of zo om vegetariër te worden.
SPEAKER_04Kortom, Peter werd langzaamaan vegetariër, met af en toe buiten de deur een uitzondering voor kip en vis. Al snel stopt hij ook daarmee en nu is hij weer bezig met een volgende stap.
SPEAKER_02Ik ben wel inmiddels, ik zou zeggen, richting wiekon aan het bewegen. Dus er thuis. Dus thuis eten we in principe min of meer wieken.
SPEAKER_04En nu is een eetgedrag heeft aangepast, is hij zich opeens meer gaan bekomeren om de dieren.
SPEAKER_02De switch naar vegetarisch, daar was ook een heel klein deel van ja, het is toch ook gewoon wel echt heel sneu voor de dieren. Maar ik voelde toen nog niet echt een soort schuld, of zo, denk ik. Maar heel langzaam is dat dan op een gegeven moment wel gekomen dat ik denk wat het is, is op het moment dat je geen vlees en heel weinig zuivel eet, dan heb je ook een soort afstand tot de vleesindustrie en de bio-industrie.
SPEAKER_02Dat het veel makkelijker is om er echt een oordeel over te hebben. En om echt te voelen van ja, dit is gewoon helemaal niet oké wat er gebeurt in de stallen en de slachthuizen. En om ook iets meer tot je door te laten dringen, dat je ergens wel deel hebt genomen aan dat hele systeem of zo. Dat is gewoon veel makkelijker om te zien als je dat van een kleine afstand kan zeggen, dan dat je het echt moet herkennen.
SPEAKER_04Met een kleine afstand bedoel je als vegetariër of bijna veganist, is dat makkelijker om daar naar te kijken dan wanneer je zelf dat vlees nog eet. Wat ik zo mooi vind is dat Peter exact beschrijft hoe gedragsverandering bij veel mensen werkt. We denken dat we ons gedrag aanpassen naar onze overtuigingen, maar veel vaker gaat het andersom. Pas toen hij geen vlees meer kon eten, toen hij stapje voor stapje zijn gedrag had aangepast, ging zijn overtuiging veranderen.
SPEAKER_04Hij hoefde zichzelf niet meer wijs te maken dat vlees eten oké was. Hij kon kijken naar de bio-industrie zonder dat hij er zelf nog aan meewerkte. En zo zou je kunnen zeggen dat de take ons een moreel kompas verschaft. Of beter gezegd, ons bevrijd van ons goed braad gedrag. Eenzelfde ontwikkeling maakte de Amerikaanse Amy Pearl door, die ook gebeten werd door een take.
SPEAKER_04De Podcast Radiolab maakte er een uitzending over en ook zij was een echte vleeseter.
SPEAKER_03En also like the smell of burning fat from a hamburger. What about hot dogs? Oh my god, I love hot dogs so much. When you bite into them and they're like clack and have like a snap. And like having a weenie roast out in the open air is just, it's like the oh god, it's so good. Anyway, I I was always very into meat. Ocar's allergische reaction was angstahnt. About a couple of hours after I ate, I was like started to feel really weird.
SPEAKER_03Again, I was like feeling like I was like had to stand up. I was like, I think I'm gonna faint. I feel really lightheaded. I can't catch my breath. I feel like really woozy. But if anytime I lay down, I really felt like I was gonna faint. So I was like trying to stay sitting upright, and I was like, oh my god, this is very similar. And I ran into the bathroom and I was like looking in the mirror, and lo and behold, I had hives all over my stomach, and then they started coming out of bed.
SPEAKER_04Ook zij moest dus rood vlees helemaal uit haar menu schrappen. Wanneer de podcastmakers haar na een aantal jaar komen verblijden met het feit dat haar gal safe big is, reageert ze niet zo enthousiast als ze hadden verwacht.
SPEAKER_03Because it's been a long time, long time since I've had pork or beef. I've found plenty of delicious things to eat.
SPEAKER_04En ja, ook zij is zich af gaan vragen of we dieren wel moeten eten.
SPEAKER_03It just immediately brings to mind. How to live? Do you live to satisfy your desires and be happy? Or do you live to not harm others? Or why are we even here? Our pigs below us?
SPEAKER_04Our pigs below us. Haar nieuw eetpatroon heeft duidelijk ook invloed gehad op haar overtuiging. Nu ben ik wel benieuwd hoe is het afgelopen met die slager en jager van professor Didier Ebo.
SPEAKER_06De man is slager gebleven. De man is iets voorzichter als hij gaat gaan jagen, maar gaat nog altijd jagen. Maar heeft nu altijd zijn antigistamica en zijn adrenaline pennen bij zich.
SPEAKER_04Hij kan wel weer vlees eten.
SPEAKER_06Ja, af en toe doet hij het toch nog een keer. Ik kan het maar niet afleveren. Hij weet natuurlijk dat hij met bepaalde zaken meer risico loopt. Het orgaanvlees geeft en meer problemen. Dat is die afgezworen, dat doet hij niet meer. Maar af en toe nog een keer een goede buststuk, of weet ik niet wat los. Dat is er nog altijd bij. En een stukje wilt is er ook nog altijd bij.
SPEAKER_04Ja, misschien had ik ook wel te veel poëzie verwacht. Ook aan de Gronische allergologen vraag ik of bij haar patiënten hun vleesverlangen is veranderd. Bij één patiënt wel, zegt ze.
SPEAKER_05Die is vegetariër geworden, want zij had zelf al een klein beetje een link gelegd met vlees, maar dat was er niet altijd. Dus die was al een beetje flexitarier geworden en behoorlijk. Steeds meer de vegetarische kant op. En zij zei tegen mij: Nou, dan gewoon geen vlees meer. Dat is in mijn eigen veiligheid. Want die reacties, die wil ik graag voorkomen. Maar die andere mevrouw die op de camping stand en die heel erg van vlees houdt. Die probeert toch elke keer wel het randje op te zoeken. En omdat ze gewoon, ik begrijp het, maar ik hou zoveel vlees dat ik het toch blijf proberen hoor.
SPEAKER_04Niet bij iedereen zorgt de deek dus voor nog een keer. Ik vertel haar hoe bij Peter de vleesallergie hem heeft aangezet tot een veganistisch leven.
SPEAKER_05Ik vind het wel heel mooi. Want ja ik denk dat bewustwording over de hoeveelheid vlees die we eten, wel goed is. Want het is wel heel duidelijk dat we met z'n allen veel te veel vlees eten en daarmee echt ons alles enorm belasten, het klimaat enorm belasten. Dus dat we daarin moeten minderen. Dat lijkt me duidelijk. Dus dat probeer ik zelf ook. Ook al heb ik helemaal geen vleesallergie. En ik vind het af en toe ook heel lekker. Mensen geen vegetariër, maar ik probeer wel zoveel mogelijk dagen geen vlees te eten.
SPEAKER_05En mijn dochter probeert een veganistisch zelfs te leven, dus die heeft me daar ook wel heel bewust van gemaakt. Op zich vind ik het heel mooi dat mensen daardoor gestimuleerd worden. Ja, dat zou een mooie zijn als we allemaal hier allergisch voor zouden worden, het zou heel goed zijn voor onze omgeving. En dat idee ons wat wil vertellen, misschien. In dat kader moet ik me juist geen zorgen maken, moet ik kijken. Het is een grapje.
SPEAKER_05Hoe kunnen we zorgen dat meer mensen allergisch worden? Ja, van wie ook kijken.
SPEAKER_04Ja, het is een grapje. Want wie wens je nou een vleesallergie toe? Ik voel me bij het maken van deze podcast dan ook regelmatig alsof ik op hete kolen loop. Hoe durf ik een allergie die veel mensen het leven moeilijk maakt als een lichtpuntje te zien? In mijn research mailde ik de oprichter van het zeer informatieve platform Alfagalinformation.org. Al snel kreeg ik een vriendelijke, toch resolute mail van haar terug. De AlphaGuil Community is achterdochtig naar mensen die een vegan agenda hebben.
SPEAKER_04Er zijn blijkbaar negatieve interacties geweest met dierenorganisatie PETA. Ik ga op onderzoek uit en kom een artikel tegen van een PETA-medewerker die schrijft dat de Lone Star Tick goed nieuws is, want de teken beschermen mensen tegen vleesgerelateerde ziektes door hen aan te zetten tot een veganistisch dieet. En elke veganist spaart daardoor ongeveer 200 dieren per jaar. Simpelweg door ze niet te eten. Daarnaast zie ik dat PETA een kookboek heeft gemaakt, speciaal voor elf geil patiënten, genaamd het Lone Star Tik Kookboek.
SPEAKER_04Ook hebben ze een Halloween kostuum op hun webshop in de vorm van een take met de tekst Tic-Tick tick, time to go vegan. Tja, dat is misschien wel pijnlijk voor mensen die echt last hebben van de allergie. Maar de waarheid die erin zit is dat minder vlees eten wel degelijk goed is voor ons. Bioloog Arnold van Vliet ziet deze take dan ook als een interessant terugkoppelmechanisme.
SPEAKER_07Dat grijpt natuurlijk terug op de grote uitdaging van onze, het ook wel wereldwijde samenleving van klimaatverandering en verlies aan natuur, waar het eten van vlees en het vooral te veel eten van vlees een belangrijke bijdrage aan levert. Doordat wij zoveel vlees eten, moeten ook heel veel gewassen geproduceerd, heel veel veevoel geproduceerd worden, wat we nu aan onze dieren voeren, waardoor we niet onze eigen landbouwgewassen of voedselgewassen kunnen produceren. En dat heeft wereldwijd tot een enorme uitstoot van broeikasgastig blijft, heeft een enorme gifgebruik, een enorme landgebruiksverandering wereldwijd.
SPEAKER_07Het kappen van regenwouden om maar veevoer te kunnen produceren. En de grote uitdaging is, hoe kunnen we ons dieet gaan veranderen om als samenleving veel duurzamer te kunnen gaan leven. Maar dat lukt ons gewoon nog niet echt. Want we zijn toch wel heel erg gehecht aan dat vlees om dat vlees te eten, onze cultuur. En dat vinden we een recht en dat moeten we doen. Als er dan op deze manier een mechanisme ontstaat waardoor we gewoon geen vlees meer kunnen verdragen, dat vind ik dat toch een interessante hoe vervelend dat ook kan zijn voor mensen. Maar het is wel een interessante terugkoppelmechanisme om maar zo te zeggen.
SPEAKER_04Ik vind het een mooi beeld. De natuur die ons collectieve falen om haar te beschermen, als een boemrang op ons terugvuurt.
SPEAKER_07Af en toe denken wij wel, we staan los van de natuur, maar uiteindelijk zijn we gewoon een organisme wat ook in continu, ontelbare interactie met een omgeving staat.
SPEAKER_04Tot slot stel ik Peter de vraag die me het hele gesprek al bezighoudt. Als je daar nou op terugkijkt. Ja, ben je nou eigenlijk blij dat het je is overkomen, deze allergie?
SPEAKER_02Ja, eigenlijk heel blij, want ik heb nu het gevoel dat ik niet perfect ben of zo, maar dat mijn gedrag wel in ieder geval qua eten. Redelijk dicht bij mijn ideaal of mijn moreel, hoe ik zou willen zijn. En het niet kunnen eten van vlees en daardoor ontdekken, je kan dat gewoon laten. En er is nog heel veel anders. En het is ook gezonder. En ja, er zitten eigenlijk zoveel voordelen aan.
SPEAKER_02Maar het was wel echt die eerste zet. Ik weet niet of ik hem nodig had. Dat is natuurlijk onmogelijk om te weten. Misschien was ik hier ook anders gekomen. Maar het heeft wel, denk ik, makkelijker gemaakt.
SPEAKER_04Dat is nogal wat om te zeggen, want het was toch wel bijna een levensbedreigende ervaring die je hebt gehad.
SPEAKER_02Ja, klopt. Blijkbaar moest het dan zo ver komen.
SPEAKER_04Blijkbaar moest het zo ver komen. Is er dan een take voor nodig om mensen van het vlees af te krijgen? Nou, voor sommige mensen helpt zo'n plotseling een gedwonge dieetverandering duidelijk om ze tot een ander gedrag aan te zetten. En laat dit ze vervolgens hun overtuigingen herzien? En ja, er zijn ook mensen die het weinig doen en die blijven verlangen naar hun hamlab. Misschien omdat hun allergie maar licht is of omdat ze niet de omgeving of de flexibiliteit hebben om de vegetarische mogelijkheden te gaan verkennen zoals Peter dat deed.
SPEAKER_04En dan de vraag: gaat deze take voor een plantaardige revolutie zorgen? Nou, op dit moment lijkt het er in Nederland en België nog niet op. De aantallen zijn nog klein. Aan de andere kant, het is dus heel waarschijnlijk dat er veel mensen, zonder dat ze het weten, rondlopen met een lichte vleesallergie. Bovendien is het niet ondenkbaar dat ook in ons land met het veranderende klimaat de take verder oprukt en deze allergie aan meer van haar gasteren gaat overbrengen. Laten we in ieder geval hopen dat ze dan geen dodelijke mensen slachtoffers maakt en ondertussen helpt om het aantal dodelijke dierlijke slachtoffers te verminderen.
SPEAKER_04Dat was hem goed dat je luisterde. Ik dank alle experts die meewerk aan deze podcast en natuurlijk Peter Schever voor het delen van zijn verhaal. Bram Schouw van Studio Solo zorde voor het sound design en de audiomixage van deze podcast. Help jij ons om meer reportages te maken? Doneer dan via studioplantaardig.nl. Dank je en tot de volgende!
In 2022 startte het ROC van Amsterdam de opleiding tot Plant Based Chef, de eerste plantaardige koksopleiding van Nederland. De eerste klas zat al snel vol. Maar dit schooljaar is er geen nieuwe klas. Er waren te weinig...
Hoe vordert de plantaardige revolutie? In het Studio Plantaardig Journaal neemt Esther Molenwijk met Pablo Moleman het laatste nieuws door. In deze aflevering: Ongehoord komt met stuitende beelden van bekroonde boeren...
Onlangs werd bekend dat kweekzalmen tegenwoordig kippenresten gevoerd krijgen. Het veroorzaakte veel ophef, maar eigenlijk is het slechts een voetnoot in een dossier dat vaak onzichtbaar blijft: De aquacultuur. Hoe ziet...
Hoe vordert de plantaardige revolutie? In het Studio Plantaardig Journaal neemt Esther Molenwijk met Pablo Moleman het laatste nieuws door. In deze aflevering: Nieuwe organisatie zet zich in om “secundair” dierenleed in...
Veel vegans inspireren iemand in hun omgeving om ook vegan te worden. En als elke vegan één ander vegan maakt, eet heel Nederland binnen zeven jaar geen vlees, vis, zuivel en eieren meer. Maar waarom gebeurt dat niet?...