Skip to content
PodSubs
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEvents
More
BlogPodCred
Menu
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEventsBlogPodCredNetworksSign in
Join nowSign in
  • Shows
  • People
  • Jobs
  • News
  • More
    • Guests
    • Events
    • Blog
    • PodCred
    • Networks
    Join nowSign in

Z morderstwem im do twarzy

Z morderstwem im do twarzy artwork

121. Niezauważony działał przez 30 lat

Apr 14, 202632 minAudio
ShareXLinkedInFacebookWhatsAppEmail

Volker Eckert przez lata działał w różnych krajach Europy i długo pozostawał poza podejrzeniami. Dopiero po czasie śledczy zaczynają łączyć sprawy, które wcześniej wydawały się zupełnie niezwiązane. Materiał ma charakter dokumentalny i przedstawia prawdziwe wydarzenia z szacunkiem dla ofiar. www.zmorderstwem.pl Wsparcie 💀 https://buycoffee.to/zmorderstwem 💀 https://patronite.pl/zmorderstwem 💀 Wsparcie przez YouTube (przycisk na stronie kanału bądź pod filmem) Źródła: https://ntpd.eu/V8e4A Muzyka: Heartbreaking by Kevin MacLeod Link: incompetech.filmmusic.io/song/3863-heartbreaking/ License: creativecommons.org/licenses/by/4.0/ Scenariusz: Aleksandra Chrzanowska Korekta i głos: Joanna Kupczak Postprodukcja audio-wideo: Marcin Gmitrzyk #podcastkryminalny #truecrime #historiakryminalna #podcasttruecrime

Audio and video play straight from the show's own hosting. PodSubs stores and serves no media.

Transcript

From the show. Tap a time to play from there.

30 lat 4 kraje przydrożne, parkingi pod osłoną nocy i ciężarówka, która zwiastowała kłopoty gdziekolwiek się pojawiała. Dziś zabiorę was w podróż po Europie zachodniej. Przełom października i listopada 2006 roku miasteczko niedaleko girony w północno wschodniej Katalonii w Hiszpanii. Właściciel jednej z okolicznych firm postanawia zamontować na ścianach budynku kamery monitoringu. Okolica co do zasady jest

spokojna, ale taki system staje się normą, więc i on chce nadążyć za zmianami i inwestuje w dodatkową ochronę. Po zakupie sprzętu i podłączeniu go do sieci włącza kamery kilka dni później razem z technikiem od systemów ochronnych odtwarza nagrania, by sprawdzić ich jakość i skuteczność. Chcę upewnić się, że wszystko działa, że obraz obejmuje cały teren posesji i ewentualnie zmienić ustawienie kamer, jeśli zajdzie taka potrzeba. Mężczyźni zauważają jednak, że kamera uchwyciła coś nieoczekiwanego.

Na taśmie widać jakąś postać po sylwetce. Można założyć, że to mężczyzna wynosi coś z kabiny swojej ciężarówki zaparkowanej na uboczu, a potem układa to na trawie. Po chwili staje się jasne, że to coś. To ciało młodej Kobiety. Obaj mężczyźni patrzą na ekran w ciszy, z każdą sekundą dociera do nich, że mogą być świadkami czegoś bardzo poważnego. Wszystko rozegrało się dosłownie pod ich nosem w okolicy boiska, nieopodal budynku, w którym mieści się firma.

Cała sytuacja wygląda bardzo niepokojąco, ale nie chcą sprawdzać tego, co się wydarzyło na własną rękę. Decyduję się zawiadomić policję. Jest 2 listopada, gdy do siedziby firmy przyjeżdżają funkcjonariusze. Wtedy też nagranie zostaje ponownie odtworzone. Policjanci jednogłośnie stwierdzają, że nie wygląda to dobrze i w zasadzie natychmiast udają się w okolicy pobliskiego parkingu przy boisku. Na miejscu odnajdują zwłoki młodej około dwudziestoletniej Kobiety jest naga, nigdzie w

pobliżu nie ma żadnych dokumentów, które pozwoliłyby na ustalenie jej tożsamości. Na ten moment jedyną wskazówką, jaką dysponują jest wspomniane nagranie. Jest ono o tyle istotne, że wyraźnie udaje się odczytać numery rejestracyjne pojazdu twarzy mężczyzny. Nie widać jednak na tyle dokładnie, by przekazać wizerunek do mediów. Mimo to te szybko podchwytują sprawę i piszą o grasującym po nocy mordercy młodych kobiet i z jednej strony to szansa na dotarcie do bliskich ofiary i

jej identyfikację, ale z drugiej na lokalną społeczność pada strach, bo wiadomości w zasadzie nie zawierają żadnych konkretnych informacji. A sprawa już na tym etapie okazuje się być złożona, bo numer rejestracyjny samochodu wskazuje na pojazd Zarejestrowany w Niemczech, w dodatku na firmę transportową niezbędne jest więc wydanie międzynarodowego nakazu aresztowania, a w śledztwo zostaje zaangażowana niemiecka policja. Jej zadaniem jest zatrzymanie tajemniczego kierowcy, który

może być mordercą. Procedury międzynarodowe wymiana informacji między Hiszpanią a Niemcami, ustalenie właściciela pojazdu i jego aktualnego miejsca pobytu zajmują czas. Mijają 2 tygodnie i wreszcie 17 listopada 2006 roku udaje się go namierzyć. Policja zatrzymuje go w Niemczech weselling pod kolonią, gdzie akurat przebywa służbowo to czterdziesto siedmio letni folker ekert nie stawia oporu,

jednak nie zamierza współpracować z policją. Przez pierwszą godzinę wzrusza ramionami i twierdzi, że nie ma pojęcia, kim jest kobieta znaleziona na hiszpańskim parkingu mówi, że nigdy jej nie widział i że to musi być jakaś pomyłka, że to na pewno nie jego szukają. Po chwili zgłasza, że boli go głowa i potrzebuje lekarstwa, które trzyma w kabinie swojej ciężarówki. Ze względu na powagę podejrzeń funkcjonariusze nie chcą zostawić go samego, by przypadkiem nie dać mu okazji do ucieczki. Jeden z nich postanawia mu

towarzyszyć. Obaj udają się w stronę ciężarówki, wsiadają do środka i wtedy policjant zauważa coś, co natychmiast zmienia charakter dochodzenia. Między przednimi siedzeniami leżą 3 zdjęcia z polaroida. Na zdjęciach widać Kobiety, które nie żyją, a na ich szyjach jest pętla. Już po chwili pod łóżkiem w tylnej części kabiny policjant znajduje fragmenty liny oraz odręczne notatki opisujące inne zabójstwa. W ciężarówce są też fragmenty damskich ubrań i kosmyki włosów.

To właśnie te znaleziska sprawiają, że śledczy zaczynają patrzeć na zatrzymanego nie jak na człowieka, który może mieć na sumieniu śmierci jednej Kobiety. Być może mają w rękach seryjnego morderca. Niemiecka policja oficjalnie aresztuje folkera ecerta i pozostaje w stałym kontakcie z hiszpańskimi śledczymi. Mężczyzna zostaje przewieziony na przesłuchanie, ale początkowo wybiera milczenie. Nie trwa to jednak długo. Doskonale wie, że dowody z jego ciężarówki są jednoznaczne. Co więcej, w końcu to on sam

prosząc o lekarstwo z kabiny, doprowadza do tego, że funkcjonariusze je znajdują. Dlatego zaczyna mówić najpierw wyjaśnia wydarzenia z parkingów Katalonii. Opowiada, że od lat pracuje jako Kierowca międzynarodowy. Jego trasy są częste i długie, ale same postoje raczej nie trwają długo w okolicach girony znalazł się, bo miał odebrać Towar po załadunku. Po prostu ruszył w dalszą drogę. To właśnie tam podczas przejazdu przez katalonię poznał swoją ostatnią ofiarę. Miała 25 lat, była bułgarką i

nazywała się miglana petrowa utrzymywała się pracując przy drodze, podobnie jak inne Kobiety, z którymi wcześniej miał kontakt. Swoją drogą wychodzi też na jaw, że jedna z kobiet pracujących przy tej samej drodze zeznała, że widziała, jak jej koleżanka wsiada właśnie do tej konkretnej ciężarówki. Sama wcześniej odmówiła jej kierowcy, gdy wspomniał, że chciałby ją wcześniej związać. Po przesłuchaniu folker przyznaje się do odebrania życia miglenia. Chwilę później mówi o kolejnych ofiarach. To 4 prostytutki z Hiszpanii i

Francji. Twierdzi, że jego zbrodnie sięgają co najmniej 1999 roku. Zdjęcia zaczął robić kilka lat później. Jak sam mówi, chciał mieć pamiątki trofea, które pozwalałyby mu na nowo przeżywać tamte chwile. Biorąc pod uwagę skalę potencjalnej działalności folkera, powstaje międzynarodowa grupa zadaniowa, w ramach której śledczy analizują między innymi trasy, którymi poruszał się przez ostatnie lata firma transportowa, w której pracował, korzystała z systemu monitoringu

satelitarnego, co pozwala precyzyjnie odtworzyć jego przejazdy i zestawić je z miejscami zagięć i odnalezionych zwłok. Dla przykładu w Niemczech śledczy zaczynają sprawdzać również sprawy schow w Bawarii, rodzinnego miasta, eksperta. W ostatnich miesiącach ktoś odebrał tam życie 2 tajkom i kobiecie z Rumunii. Istnieje uzasadnione podejrzenie, że ekert mógł mieć z tym coś wspólnego. Mężczyzna pozostaje w niemieckim areszcie i czeka na ekstradycję do Hiszpanii, gdzie ma

odpowiedzieć za zabójstwo migreny, petrowej i inne czyny, do których właśnie się przyznał. Ale kim właściwie jest folker ekert i jak stał się seryjnym mordercą? Folder przechodzi na świat 1 lipca 1959 roku w małym mieście w ówczesnej nrd. Jest najstarszy z trójki rodzeństwa. Przez to uwagę rodziców skupia się głównie na młodszych dzieciach. Już jako kilkuletni chłopiec zaczyna przejawiać zachowania, które z czasem będą budzić coraz większy niepokój.

Skupia swoją uwagę na jednym bardzo konkretnym elemencie włosach, najpierw zupełnie niewinnych sytuacjach podczas codziennych zabaw czy przebywania w domu. Z biegiem lat to zainteresowanie nie znika. Wręcz przeciwnie, stopniowo się pogłębia i zaczyna zajmować coraz więcej miejsca w jego wyobraźni. To, co początkowo mogłoby wydawać się niegroźne, z czasem zaczyna przybierać znacznie bardziej niepokojący charakter. W wieku zaledwie 10 lat przechodzi przedwczesne

dojrzewania i czuje się z tym zupełnie sam. Widzi doskonale, że jego koledzy jeszcze nie rozpoczęli tego etapu, dlatego towarzyszy mu Wstyd. Wie, że inni chłopcy doświadczą tego dopiero za kilka lat. Nie mówi o tym kolegom, bo obawia się wyśmiania i odrzucenia. W jego przekonaniu nikt by go nie zrozumiał. W końcu nikt nie zmaga się z tym samym problemem. Nie ma się do kogo zwrócić po porady, czy słowa otuchy. To doświadczenie wzmacnia w nim poczucie izolacji i przekonanie, że swoje pragnienia musi

ukrywać. Z każdym kolejnym rokiem, wchodząc w wiek nastoletni, jego fantazje stają się coraz bardziej rozbudowane. Wyobraża sobie sytuacje, w których może dotykać kobiecych włosów, gładzić je i wąchać, wykorzystuje do tego lalki, bo jest przekonany, że żadna prawdziwa kobieta nie pozwoliłaby mu na taki kontakt, a to tylko napędza jego wewnętrzny świat. Gdy ma 14 lat, jego rodzice przechodzą burzliwy rozwód. Matka zmusza ojca do wyprowadzki z domu dla folkera.

To moment przełomowy, ale w negatywnym tego słowa znaczeniu. Otwarty konflikt w rodzinie pogłębia Chaos, który już wcześniej narasta w jego życiu. Czuję się teraz jeszcze bardziej samotny i wyalienowany. Podczas rodzicielskiej batalii, której jest świadkiem zarówno on, jak i jego rodzeństwo, on jako najstarszy syn jednoznacznie opowiada się po stronie ojca. W jego oczach to matka ponosi pełną odpowiedzialność za rozpad rodziny, bo to ona wyrzuciła ojca za drzwi i wniosła pozew o rozwód. Wobec niej narastają w nim silne wyrzuty i żal, natomiast na ojca

patrzy bezkrytycznie, nie dopuszcza myśli, że mogą mieć swój udział w rozstaniu. Rosnąca nienawiść do matki z czasem przybiera bardziej złożoną formę w jego głowie przestaje być wyłącznie rodzicem, a staje się pierwszym i najważniejszym obrazem Kobiety. Takim punktem odniesienia dla wszystkich jego późniejszych relacji, to na nią przenosi złość, poczucie krzywdy i przekonanie, że rozbiła rodzina, ale wszystkich tych myśli i emocji nie potrafi nazwać. Nie chcę się też nimi dzielić,

więc zatrzymuje je w sobie. Równolegle dojrzewają i brutalizm ją się jego fantazja. Wyobrażeniach o włosach pojawia się przemoc i potrzeba całkowitej kontroli. Sama bliskość już nie wystarcza, chce decydować o losie kobiet, a zdobycie tego, na czym najbardziej mu zależy, czyli ich włosów jest jedynie zwieńczeniem dzieła. Co znamienne, jedyną kobietą, wobec której odczuwa autentyczną troskę, jest jego młodsza siostra, opiekuje się nią i po latach powie, że to jedyna rzecz, która naprawdę mu

wychodziła. W relacjach z innymi kobietami z matką czy koleżankami ze szkoły nie ma w sobie empatii. Jest chłód i narastająca frustracja. Zaczyna uważnie obserwować koleżanki z klasy, szczególnie te z długimi włosami, przygląda się ich codziennym nawykom, zapamiętuje szczegóły, buduje w głowie coraz bardziej niepokojące scenariusze. Ma dopiero 15 lat i wciąż chodzi do szkoły, ale jego myśli wykraczają daleko poza świat nastolatka, a nawet zdrowego dorosłego.

Jest jednak świadomy, że to, czego pragnie, jest nie do zdobycia w konwencjonalny sposób. Żadna dziewczyna dobrowolnie nie pozwoliłaby mu na taką bliskość, ale ta świadomość nie zatrzymuje go, utwierdza go w przekonaniu, że jeśli ma zrealizować swoje fantazje, musi przejąć pełną kontrolę, zwłaszcza, że lalki i peruki przestają wystarczać. Potrzebuję prawdziwej Kobiety i prawdziwych włosów. 7 maja 1974 roku puga do drzwi jednego z mieszkań w wielorodzinnej

kamienicy robotniczej w swoim rodzinnym mieście. Drzwi otwiera mu koleżanka z klasy Sylwia. Dziewczyna ma długie, gęste włosy. Folklor obserwuje ją od dawna w szkole na zajęciach podczas przerw i kiedy spaceruje popołudniami w okolicznym parku. Długo zastanawiał się, jak to zrobić? Wymyślił, że najbardziej naturalna będzie rozmowa o szkole, w końcu to stamtąd się znają. Sylwia jest pilną uczennicą, a on w szkole radzi sobie średnio.

Pyta więc, czy nie znalazłaby chwili na wytłumaczenie mu kilku zagadnień, które ostatnio były przerabiane na zajęciach. Dziewczyna niczego złego nie podejrzewa, więc zgadza się bez większego zastanowienia od słowa do słowa folder proponuje jej wejście na strych. W tamtej kamienicy. To duże pomieszczenie, bardzo przestronne, w którym sąsiedzi trzymają różne niepotrzebne sprzęty, kartony z dokumentami. A jak pogoda nie dopisuje, to wieszają tu pranie na sznurkach podwieszonych pod sufitem. Sylwia zapewne nie jest

zdziwiona ani zaskoczona taką propozycją dzieci z sąsiedztwa. Często się tam bawią, bierze więc klucz i razem udają się na górę. Idzie pierwsza, bo musi otworzyć drzwi, gdy są już na strychu. Wszystko dzieje się bardzo szybko. Volker nagle rzuca się na nią, powala na ziemię i dusi. Gdy Sylwia bezruchu leży na drewnianej podłodze, on przez moment zostaje obok niej i dotyka jej włosów. Jakby chciał zatrzymać tę chwilę na dłużej. Później aranżuje wszystko tak, by wyglądało na to, że dziewczyna targnęła się na swoje

życie. Wystarczy mu do tego kawałek starej zasłony i klamka. Gdy rodzice Sylwii wracają po pracy do domu, orientują się, że jej nie ma. Zaniepokojeni zaczynają jej szukać, kiedy wreszcie znajdują ją na strychu, natychmiast zawiadamiają policja. Śledczy nie zamierzają jednak zagłębiać się w motyw i ewentualny udział osób trzecich. Na nic zdają się zapewnienia, że silvia nie miała żadnego powodu, by to zrobić. Sprawa zostaje uznana za oczywistą, a piętnastoletni

folker wraca do codzienności z tajemnicą i poczuciem, że przechytrzył wszystkich. Po ukończeniu szkoły folker i ma się różnych zajęć, pracuje dorywczo, aż w końcu zostaje na dłużej przy malowaniu domów i mieszkań. Jego ojciec jest malarzem i bierze go pod swoje skrzydła. W ciągu dnia pracują razem, a popołudniami chłopak opiekuje się młodszym rodzeństwem z zewnątrz wszystko wygląda zwyczajnie. Kiedy jednak zapada zmrok, zaczyna się druga część jego dnia.

Folklor coraz częściej włóczy się nocami po ulicach miasta, ale nie krąży bez celu. Obserwuje Kobiety wracające z pracy ze szkoły z klubów szukaj jednej konkretnej cechy długich włosów, gdy zauważy dziewczynę, która odpowiada jego wyobrażeniom, potrafi iść za nią w pewnej odległości, zapamiętać trasę i godzinę przejścia. Bywa, że przez kilka dni analizuje jej rytm dnia. Takie działania stają się jego rytuałem. W 1977 roku, mając 18 lat,

decyduje się zaatakować na ulicy, ale popełnia błąd. Świadkami całego zajścia jest przypadkowy patrol policji, który zatrzymuje go tuż po zdarzeniu. Tym sposobem eckert trafia do aresztu, a ofiara na szczęście uchodzi z życiem. Ekert zostaje też skierowany do psychiatry, któremu mówi o swoich fantazjach i robi to wprost, bez owijania w bawełne. Przyznaje, że od dawna buduje w głowie scenariusze związane z duszeniem kobiet i dotykaniem ich włosów. Twierdzi nawet, że w pewnym

sensie czuję ulgę, że został zatrzymany, bo inaczej zrobiłby coś naprawdę złego. I chociaż to wyznanie powinno zapalić wszystkie możliwe czerwone lampki, tak się nie dzieje. Wolker nie zostaje skierowany na pogłębioną obserwację ani leczenie odbywa zaledwie jedną sesję terapeutyczną. Za napaść staje jednak przed sądem i otrzymuje wyrok 8 miesięcy pozbawienia wolności. Pod koniec odsiadki biegnie, uznają, że może wrócić na wolność i nie stwarza zagrożenia dla społeczeństwa.

A jak już wiemy z początku tej historii był to poważny błąd. Po wyjściu zza krat znów mija na ulicach setki kobiet z długimi włosami i to wystarcza, by jego fantazję wróciły ze zdwojoną siłą. Między 1979 a osiemdziesiątym siódmym rokiem w swoim mieście atakuje ponad 30 kobiet. Jego modus operandi opiera się na prostym powtarzalnym schemacie. Atak z zaskoczenia najlepiej od tyłu, tak by nie został rozpoznany.

Następnie do prowadzenia ofiary do utraty przytomności. Chwila, w której może się skupić na włosach, a potem znika, wraca do domu, gdzie masuje się myśląc o tym, co zrobił. Nie zabija tych kobiet, zostawia je nieprzytomne. To nie są przypadkowe sytuacje. To rytuał, który z każdym razem coraz bardziej wymyka się spod kontroli. To właśnie on staje się osią jego życia, wszystko inne schodzi na dalszy Plan, chociaż kiedy w międzyczasie umierają jego rodzice, siłą rzeczy staje się opiekunem dla swojego

młodszego rodzeństwa. W późniejszym czasie tę rolę przejmie jego ciotka, a on odzyska czas na zatracanie się w mrocznych odmętach swojej własnej wyobraźni. W kwietniu 1987 roku w jego mieście w Plan zostaje odnalezione ciało osiemnastoletniej hajke wunderlish z pewnością została przez kogoś pozbawiona życia, ale śledczy nie łączą tej sprawy z wcześniejszymi atakami, do których dochodziło w mieście. Nazwisko ekerta nie pojawia się w tych aktach. Kilka miesięcy później dochodzi

do kolejnej napaści. Tym razem ofiarą jest nastoletnia Klaudia folk śledzi ją wieczorem, gdy dziewczyna wraca ze spotkania z przyjaciółką. Wybiera moment, w którym obie postanawiają się rozdzielić. Idzie za nią, ale nie jest wystarczająco ostrożny. Dziewczyna orientuje się, że jest śledzona i kilkukrotnie odwraca się za siebie, by lepiej przyjrzeć się tajemniczemu mężczyźnie, który ewidentnie idzie za nią krok w krok. Co prawda jest już ciemno, jednak przy chodniku, po którym idą drugie, rozświetlają gęsto osadzone uliczne latarnie, więc

Klaudia ma szansę dokładnie się mu przyjrzeć. Wreszcie folker atakuje, zachodzi ją od tyłu, powala na ziemię i zaczyna dusić. Dziewczyna traci przytomność, a gdy ją odzyskuje, biegnie na najbliższy komisariat policji i przekazuje szczegółowy rysopis napastnika. Jego portret pamięciowy trafia do gazet i tu dzieje się coś niebywałego. Gazetę czyta między innymi psychiatra, z którym ekert rozmawiał podczas zatrzymania 9 lat temu lekarz rozpoznaje w szkicu znajome rysy twarzy i

przekazuje swoje podejrzenia policji. To wystarczy, aby funkcjonariusze ponownie zainteresowali się kartem. Mężczyzna zostaje zatrzymany, a tym razem zarzuty są znacznie poważniejsze. Chodzi o usiłowanie zabójstwa. Proces rusza w kolejnym roku. W 1988 sąd uznaje karta za winnego i skazuje go na 12 lat pozbawienia wolności. To pierwsza naprawdę długa odsiadka w jego życiu, jednak i tym razem w zakładzie karnym nie przechodzi intensywnej terapii. Kontakty ze specjalistami są

ograniczone, a diagnostyka jego zaburzeń nie zostaje odpowiednio pogłębiona. Mimo wcześniejszych sygnałów ostrzegawczych system uznaje, że odbywanie kary przebiega poprawnie. Nikt nie zwraca uwagi na to, że za względnym spokojem, a karta stoi tylko brak dostępu do pożądanego bodźca, a nie prawdziwa przemiana czy resocjalizacja. Mija kilka lat, nadchodzi przełom lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, a sytuacja polityczna w Niemczech gwałtownie się zmienia.

Upada. Mur berliński kończy się epoka nrd, a krajowy system prawny przechodzi transformacja. Co prawda początkowo tylko na papierze, ale i to wkrótce się zmieni. W ramach przekształceń i przeglądu wyroków sądowych sprzed zmiany władzy na skutek wprowadzenia amnestii część osadzonych opuszcza zakłady karne wcześniej, niż pierwotnie zakładano. Wielu z nich zostaje uznanych za więźniów politycznych, czyli niesłusznie napiętnowanych i skazanych przez reżim. Ekert również korzysta z tych zmian w lipcu 1994 roku, mając

35 lat wychodzi na wolność. Odbył ledwo ponad połowę zasądzonego wyroku, bo jedynie 6,5 roku. Po kilku latach od wyjścia na wolność sytuacja polityczna w Europie jest już ustabilizowana, granice się otwierają, a możliwości stają się coraz bardziej nieograniczone. Volker zdaje sobie sprawę, że los daje mu szansę, jakiej wcześniej nie miał z więzienia. Wychodzi z niczym. Rodzinne miasto nie oferuje już bezpieczeństwa ani anonimowości.

Rodzeństwo powoli się od niego odsuwa, zresztą jest już dorosłe, więc nie potrzebuje opieki. Samotność i jej brak ograniczeń tworzą w jego głowie idealne warunki do powrotu do fantazji, które przez lata tylko czekały na realizację, bo przez lata spędzone w zakładzie karnym myśli o kobiecych włosach nie zniknęły. Jedynie przy cichej, jakby uśpione, pozbawione czynnika zapalnego. Teraz, gdy może przekraczać granice i podróżować, nie musi ograniczać się do kobiet z

własnego miasta, a nawet z własnego kraju. Postanawia działać sprytnie niż wcześniej i nie dopuścić, by znów został złapany. Folker ma prawo jazdy, a pod koniec lat dziewięćdziesiątych w branży transportowej pojawia się coraz więcej ofert pracy dla kierowców długodystansowych. Załadunki rozładunki długie trasy, krótkie postoje i daleko odległość od domu tworzą mu warunki idealne, wie, kogo obrać na cel pracownice seksualne. Wieże są często same w trudnej

sytuacji finansowej, pozbawione rodziny, która zauważyłaby ich zniknięcie, a Kierowca ciężarówki zatrzymujący się na nocnych parkingach czy w tanich motelach nie budzi podejrzeń. To zupełnie normalny widok. W dodatku tacy kierowcy często korzystają z usług pań do towarzystwa. W 1999 roku przeprowadza się do how w Bawarii i zatrudnia jako Kierowca ciężarówki. Tym samym powoli zaczyna realizować swoje mroczne fantazje. Szczyt jego morderczej aktywności przypada na okres

między 2001 a 2006 rokiem. Atakuje i zabija kilka kobiet różnych narodowości w różnych krajach. To Sandra osifo, beatrice dias, ahio begalii, Marii weselowa i migrena petrowa o. Z jego znanych ofiar, ta, od której zaczęliśmy dzisiejszy odcinek, wszystkie miały 2 cechy wspólne, długie włosy i zawód, którym się trudniły. O tych kobietach nie wiadomo w sumie nic więcej źródła nie

podają szczegółowych informacji o ich życiu. Wiadomo jedynie, że trudniły się najstarszym zawodem świata oraz że wszystkie miały długie włosy. Chociaż Sandra podobno nosiła perukę i być może to dodatkowo go rozwścieczyło. Większość ofiar traci życie w bardzo podobnych okolicznościach. Po wszystkim sprawca zostawia po sobie ślady, które z czasem zaczynają układać się w niepokojący wzór. Amatorskie zdjęcia, zabranie ich przedmiotów i przechowywanie wszystkiego w ciężarówce. Początkowo jego pierwotne założenie, że nowa posada i

obieranie za cel prostytutek pomoże mu pozostać nieuchwytnym ma swoje pokrycie w rzeczywistości w każdej z tych spraw, niezależnie od kraju. Policja po krótkim dochodzeniu zamyka je ze względu na brak wykrycia sprawcy. Nie ma świadków dowodów ani podejrzanego, to wręcz oczywiste, że nikt we Francji czy Hiszpanii nie będzie podejrzewał o morderstwo przeciętnego mieszkańca Bawarii. Jednak na liście ofiarę kerta jest także Polka Agnieszka boss i ze względu na to, że w tej sprawie pojawia się polski

wątek, chciałabym poświęcić mu nieco więcej uwagi. Jest początek października 2006 roku, zaledwie 1,5 miesiąca przed odnalezieniem w Hiszpanii ciała migreny. Dwudziestoośmioletnia, Agnieszka mieszkająca od kilku lat w północno wschodniej Francji, wychodzi właśnie z wynajmowanego przez siebie pokoju modelowego. Po drodze rozmawia chwilkę z właścicielką i kieruje się w stronę pobliskiej drogi szybkiego ruchu. To tutaj zdobywa klientów. Już po kilku minutach na okolicznym parkingu, tuż przy

zjeździe z drogi zatrzymuje się ciężarówka. Przez opuszczoną szybę ustalają warunki usługi, po czym Agnieszka wchodzi do kabiny. Nie wie jeszcze, że już nie będzie dane jej wrócić do domu. Kierowcą jest folker ekert. Agnieszka nigdy nie przyznała się swojej rodzinie w Polsce. W jaki sposób zarabia za granicą? Podobnie jak nie powiedziała o tym właścicielce motelu. Ta jednak od dawna podejrzewała, że Agnieszka nie wychodzi do biura. Wskazywały na to nieregularne godziny pracy, jej ubiór i mocny makijaż.

Nigdy jednak nie zapytała o to wprost, zwyczajnie nie chciała być wścibska i niedyskretna. Agnieszka niechcący sprawiać kłopotów miała zasadę, że nigdy nie wraca z klientami do modelu. Zawsze też płaciła czynsz na czas, więc wynajmująca nie miała powodu, by się wtrącać w ich życie. To właśnie ona jest pierwszą osobą, która zauważa, że coś jest nie tak. Martwi się, bo wie, że zawód, który prawdopodobnie wykonuje Agnieszka, może narazić ją na poważne niebezpieczeństwo. Dlatego, gdy po kilku dniach

Agnieszka nie wraca do modelu, postanawia zgłosić jej zaginięcie na policję. Czuję, że to na niej spoczywa ta odpowiedzialność, zwłaszcza, że przez lata mieszkania drzwi w drzwi między nimi narodziła się już pewna relacja. Poza tym Agnieszka ma tutaj tylko ją nikogo innego bliskiego. Po złożeniu zawiadomienia funkcjonariusze rozpoczynają poszukiwania, koncentrują się głównie na okolicy wokół motelu drogi szybkiego ruchu i okalających ją parkingach. Po młodej polce nie ma jednak ani śladu. Miesiąc później, 8 listopada na

jednym z komisariatów nieco ponad 20 km dalej zjawia się mężczyzna, który twierdzi, że podczas jazdy samochodem zauważył w przydrożnym rowie nagie. Ludzkie ciało wskazuje, na którym odcinku drogi i właśnie w tym momencie dzieje się coś wręcz absurdalnego. Osoba przyjmująca zgłoszenie jest przekonana, że chodzi mu o leżący w rowie autokar, a nie człowieka. Nie wiadomo, jakim sposobem doszło do tego nieporozumienia, ale być może chodzi o wymowę tych słów. Faktycznie po francusku brzmią one podobnie, być może zmęczenie

albo rozkojarzenie funkcjonariusza spowodowało, że nie usłyszał wyraźnie i przyjął wersję autokarze, a to zaważyło na tym, że mimo wysłania na wskazane miejsce patrolu, jeszcze tego samego dnia ciała nie odnaleziono. Oczywiście autokaru też tam nie było. Kierowca, który dokonał tego zgłoszenia, nie jest jednak świadomy tej pomyłki. Jest przekonany, że zawiadomienie zostało przyjęte i wkrótce miejsce to zostanie przeczesane i zabezpieczone. 2 dni później, 10 listopada

ponownie pokonuje tę samą trasę. Tym razem jednak coś podpowiada mu, by zjechać na pobocze i zatrzymać się w tym samym miejscu. Trudno opisać jego zdziwienie, gdy orientuje się, że ciało wciąż leży tam, gdzie było, dzwoni na policję, by wyjaśnić, jakim cudem to możliwe. Dopiero wtedy dowiaduje się, że doszło do pomyłki i zostaje zapewniony, że zaraz zjawią się tam odpowiednie służby. Gdy docierają na miejsce, szybko okazuje się, że mają do czynienia z ciałem w bardzo złym stanie. Nie wiadomo, czy to kobieta czy mężczyzna.

Nie wiadomo też, czy to ofiara wypadku drogowego, ale ułożenie ciała raczej świadczy o morderstwie o sugestywnym motywie. Ofiara leży na plecach z rozłożonymi nogami. Mimo braku dokumentów czy choćby strzępów ubrań, które mogłyby pomóc w identyfikacji, funkcjonariusze odruchowo łączą tę sprawę z zaginięciem młodej Polki sprzed miesiąca o zniknięciu Agnieszki w tym regionie było dość głośno. Jednak, aby potwierdzić tę tezę i jednoznacznie ustalić tożsamość, konieczna jest sekcja zwłok. Jednak lekarz medycyny sądowej,

który ją wykonuje z całą stanowczością stwierdza, że to nie jest Agnieszka. Świadczyć o tym mają różnicę we wzroście i budowie ciała. Jego zdaniem ofiara nie odpowiada opisowi przekazanemu przez właścicielkę motelu. I tutaj w zasadzie proces ustalania tożsamości się kończy, nie zostają wykonane żadne dalsze badania, a francuskie władze o swojej pomyłce kolejnej zresztą dowiedzą się dopiero, gdy sam ekert przyzna się do winy. Agnieszka była bowiem jego przedostatnią, potwierdzoną

ofiarą. Liczba dowodów zdjęć, włosów, ubrań i zapisków znalezionych w ciężarówce i mieszkaniu folkera wskazuje, że może on stać za śmiercią przynajmniej 19 kobiet. Mimo tego przyznaje się jedynie do 6 z nich. Ostatecznie zdecydowano, że do ekstradycji nie dojdzie, a formalne przygotowania do procesu ruszają w Niemczech. Tam, gdzie go zatrzymano. Ze względu na złożoność i wielowątkowość sprawy papierkowa robota zajmuje wszystkim dużo

czasu. Dochodzi do tego także konieczność utrzymywania kontaktu z władzami innych państw, a to nie zawsze udaje się bezproblemowo. Nic nie wskazuje też na to, by proces miał się rozpocząć w najbliższym czasie. Z perspektywy czasu wiemy już, że nigdy do niego nie dojdzie, ale nie przez komplikacje proceduralne, tylko przez samego eckerta. Gdy 1 lipca 2007 roku w dniu jego czterdziestych ósmych urodzin do więzienia nie przychodzi jego młodsza siostra folker, kompletnie się załamuje. W jego życiu pozostało właściwie

już tylko rodzeństwo, które choć w ostatnich latach było dość zdystansowane i chłodne, nigdy nie zapomniało o jego urodzinach. Tym razem jednak ukochana siostra odcina się od niego na dobre. Jedyna osoba, na której kiedykolwiek mu naprawdę zależało, po prostu go opuszcza. To okazuje się zbyt wiele do udźwignięcia. Decyduje, że nie będzie czekał na sprawiedliwość i rozwiąże sprawę na własnych warunkach. Jedyne czym dysponuje to kawałek tkaniny i uchwyt na telewizor wewnątrz celi, ale to wystarcza. Volker acert umiera w nocy z

pierwszego na 2 lipca 2007 roku, zamykając sprawę, zanim proces zdążył się w ogóle rozpocząć. Przed jego śmiercią kilka innych europejskich krajów zaczyna otwierać niewyjaśnione sprawy o podobnym charakterze. Chcą zweryfikować, czy to przypadkiem nie ekert jest za nieodpowiedzialny. Nie udało mi się jednak dotrzeć do informacji, czy w efekcie tych starań wyjaśniono. Jakiekolwiek zabójstwo. Być może śledztwa nadal trwają. Wiadomo jednak jedno jedna

osoba, która znała całą prawdę. Zabrała wszystkie swoje sekrety do grobu. Kochani na dziś to już wszystko bardzo wam dziękuję za wysłuchanie odcinka do końca, uważajcie na siebie i do usłyszenia niedługo.

Open the transcript file

Hosts and Guests

Nobody is credited on this episode yet.

Credit the people on this episode

Be the first to rate this episode

More episodes

All episodes
  1. 124. Zaginięcie i śmierć Gabby Petito

    Sep 13, 202654 minAudio

    Sprawa Gabby Petito i Briana Laundrie jest jedną z najgłośniejszych spraw true crime ostatnich lat. Co wydarzyło się podczas ich podróży po USA? Jak wyglądała jej relacja z Brianem i co doprowadziło do tragicznego...

    Credit the people on this episode

  2. 123. Chciała być wolna

    Jun 16, 202644 minAudio

    Noor Almaleki chciała żyć po swojemu. Marzyła o studiach, pracy i miłości, którą sama wybierze. Jednak jej rodzina miała wobec niej zupełnie inne plany. To historia o konflikcie między skrajną tradycją a wolnością, o...

    Credit the people on this episode

  3. 122. Romeo i Julia z lasu

    Apr 21, 202630 minAudio

    Przez 40 lat nikt nie wiedział, kim byli. Dopiero nowoczesne badania DNA pozwoliły odkryć ich tożsamość. Jednak ta historia pokazuje, że czasem największa tajemnica zaczyna się dopiero wtedy, gdy wydaje się, że sprawa...

    Credit the people on this episode

  4. 120. Tylko na chwilę

    Apr 7, 202624 minAudio

    17-letni Jacob Morgan zostaje sam w domu z młodszym bratem. To miało być tylko kilka minut. Chwilę później na miejscu pojawiają się służby, a ta historia zaczyna budzić coraz więcej pytań. Czy był to nieszczęśliwy zbieg...

    Credit the people on this episode

  5. 119. Zbrodnia z nienawiści

    Mar 25, 202636 minAudio

    W marcu 2021 roku Tehuel de la Torre wychodzi z domu na rozmowę o pracę. Ma plan, ma nadzieję, ma do kogo wracać. To będzie ostatni raz, kiedy widzą go bliscy. Argentyna przez lata nie przestaje pytać: co właściwie...

    Credit the people on this episode