Skip to content
PodSubs
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEvents
More
BlogPodCred
Menu
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEventsBlogPodCredNetworksSign in
Join nowSign in
  • Shows
  • People
  • Jobs
  • News
  • More
    • Guests
    • Events
    • Blog
    • PodCred
    • Networks
    Join nowSign in

Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania

Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania artwork

KU ËSHTË BESIMI YT KUR VJEN STUHIA? LUKA 8

Nov 20, 202620 minAudio
ShareXLinkedInFacebookWhatsAppEmail

Si e dëgjon Fjalën e Perëndisë dhe ku është besimi yt kur vjen stuhia? Në këtë mësim nga Luka 8, Jezusi na fton ta dëgjojmë Fjalën, ta mbajmë fort në zemër dhe të japim fryt me durim. Përmes shëmbëlltyrës së mbjellësit, shohim si reagojnë katër lloje zemrash ndaj të njëjtës Fjalë. Pastaj shohim Jezusin teksa qetëson stuhinë, çliron një burrë nga demonët, shëron gruan që vuante nga rrjedhja e gjakut dhe rikthen në jetë vajzën e Jairit. Vargu i temës: Luka 8:15 Vargu për t’u mbajtur mend: «Mos ki frikë; vetëm beso dhe ajo do të shpëtojë.» (Luka 8:50) Pyetje për reflektim: Çfarë po e pengon Fjalën e Perëndisë të japë fryt në jetën tënde? #Luka8 #BiblaNëShqip #MësimBiblik 00:00 Hyrje - Si e dëgjon Fjalën? 01:23 Vargu i temës - Luka 8:15 01:48 Nga Luka 7 te Luka 8 02:54 Vargjet kryesore - Dëgjimi dhe besimi 03:43 Konteksti historik dhe kulturor 05:14 Gratë që ndoqën dhe mbështetën Jezusin 05:57 Shëmbëlltyra e mbjellësit dhe katër llojet e tokës 07:58 Llamba dhe familja e vërtetë e Jezusit 09:02 Jezusi qetëson stuhinë 10:16 Jezusi çliron burrin nga demonët 12:30 Jezusi shëron gruan me rrjedhje gjaku 13:48 Mos ki frikë, vetëm beso - Vajza e Jairit 14:32 Fjalët kyçe të kapitullit 15:56 Lidhjet me Dhiatën e Vjetër 17:55 Si ta zbatojmë Luka 8 sot? 18:58 Çfarë mësojmë nga Luka 8? 19:45 Vargu për t’u mbajtur mend - Luka 8:50 Keywords Luka 8, Ungjilli sipas Lukës, Luka 8 shpjegim, studim biblik në shqip, Bibla në shqip, mësim biblik, shëmbëlltyra e mbjellësit, katër llojet e tokës, Fjala e Perëndisë, fryt me durim, Jezusi qetëson stuhinë, besimi në stuhi, mrekullitë e Jezusit, Jezusi çliron burrin nga demonët, gruaja me rrjedhje gjaku, vajza e Jairit, mos ki frikë vetëm beso, Luka 8:15, Luka 8:50

Audio and video play straight from the show's own hosting. PodSubs stores and serves no media.

Transcript

From the show.

Dëgjimi dhe Besimi i Jezusit Luka 8 Ilustrim hapës Mendoni për një program radiofonik që transmetohet në mijëra shtëpi në të njëjtin moment. I njëjti zë, të njëjtat fjalë, i njëjti mesazh arrijnë në çdo shtëpi. Por ajo që ndodh në secilën shtëpi është shumë e ndryshme. Në një shtëpi, dikush dëgjon fjalët e para dhe shpejt e ndërron stacionin. Në një tjetër, një grua dëgjon me interes për disa minuta - derisa bie telefoni dhe ajo e harron fare. Në një shtëpi të tretë, radioja është ndezur, por familja është e zënë duke gatuar, duke debatuar për paratë dhe duke parë telefonat e tyre; fjalët janë thjesht zhurmë sfondi. Por në një shtëpi të katërt, një plak e rrit volumin, ulet dhe dëgjon me kujdes. Ai mendon për atë që dëgjoi gjithë ditën. Javën tjetër ai pret përsëri pranë radios dhe ngadalë jeta e tij fillon të ndryshojë. Mesazhi ishte i njëjtë në çdo shtëpi. Dallimi ishte mënyra se si dëgjohej. Në kapitullin 8 të Lukës, Jezusi tregon historinë e një mbjellësi, fara e të cilit bie në katër lloje tokash. Pastaj Ai thotë: “Kini kujdes, pra, si dëgjoni.” Pjesa tjetër e kapitullit tregon njerëz që e dëgjojnë dhe i besojnë Jezusit në stuhi, në kapjen e demonëve, në sëmundje dhe në vdekje. Vargu i temës Sa për atë në tokë të mirë, ata janë ata që, pasi e dëgjojnë fjalën, e mbajnë fort në një zemër të ndershme dhe të mirë, dhe japin fryt me durim. – Luka 8:15 (ESV) Toka e mirë bën tre gjëra: e dëgjon fjalën, e mban fort dhe jep fryt me kalimin e kohës. Kjo është ajo që Jezusi dëshiron për secilin prej nesh. Hyrje Në Mësimin 7, pamë besim të madh te një centurion romak dhe dashuri të madhe te një grua e falur. Jezusi i tha asaj: “Besimi yt të ka shpëtuar; shko në paqe.” Kapitulli 8 vazhdon temën e besimit dhe shton një tjetër: dëgjimin e fjalës së Perëndisë. Kapitulli fillon me Jezusin që udhëton nga një qytet në tjetrin, me të dymbëdhjetët dhe një grup grash që e mbështesin. Pastaj Jezusi tregon shëmbëlltyrën e mbjellësit dhe e shpjegon atë. Pas kësaj, shohim katër mrekulli që tregojnë se kush është Jezusi: Ai qetëson një stuhi, çliron një burrë nga shumë demonë, shëron një grua që ka qenë e sëmurë për dymbëdhjetë vjet dhe ringjall një vajzë dymbëdhjetëvjeçare nga të vdekurit. Shëmbëlltyra pyet: “Si dëgjoni?” Mrekullitë tregojnë se Ai që po dëgjojmë ka pushtet mbi natyrën, demonët, sëmundjet dhe vdekjen. Ai ia vlen të dëgjohet – dhe ia vlen t’i besohet. Vargjet kryesore Kujdesuni, pra, se si dëgjoni, sepse atij që ka, do t’i jepet edhe më shumë, por atij që nuk ka, do t’i merret edhe ajo që mendon se ka. – Luka 8:18 (ESV) Nuk mjafton të dëgjojmë fjalën e Perëndisë. Duhet ta dëgjojmë në mënyrën e duhur - me zemra gati për ta pranuar dhe për t'iu bindur. Ai u tha atyre: “Ku është besimi juaj?” Dhe ata u frikësuan dhe u çuditën, duke i thënë njëri-tjetrit: “Kush është, pra, ky, që urdhëron edhe erërat dhe ujin, dhe ata i binden?” – Luka 8:25 Në stuhi, Jezusi i pyet dishepujt e Tij se ku është besimi i tyre. Dhe dishepujt bëjnë pyetjen e madhe të këtij Ungjilli: Kush është Jezusi? Konteksti Historik dhe Kulturor Gratë që ndoqën Jezusin. Ishte e pazakontë që gratë të udhëtonin me një mësues. Disa nga këto gra ishin të pasura, si Joana, burri i së cilës punonte për mbretin Herod. Ato përdornin paratë e tyre për të mbështetur Jezusin dhe dishepujt e Tij. Mbjellja. Fermerët hidhnin fara me dorë nëpër fushë. Shtigjet kalonin nëpër fusha dhe në shumë vende vetëm një shtresë e hollë dheu mbulonte shkëmbin poshtë. Stuhi në liqen. Deti i Galilesë shtrihet ulët, rreth 200 metra nën nivelin e detit, me kodra përreth. Erërat e ftohta mund të zbresin me vrull nga kodrat dhe papritmas të shkaktojnë stuhi të rrezikshme. Gerasenët. Kjo zonë në anën tjetër të liqenit ishte kryesisht johebreje. Kjo është arsyeja pse atje kishte derra - kafshë që Ligji i quante të papastra. Varret shpesh ishin shpella të hapura në shpatin e kodrës. Një "legjion" romak ishte një njësi deri në 6,000 ushtarë. Gruaja e sëmurë. Sipas Ligjit të Moisiut, një grua me rrjedhje gjaku ishte e papastër dhe kushdo që ajo prekte bëhej i papastër (Levitiku 15). Për dymbëdhjetë vjet ajo nuk mund të shkonte në sinagogë ose në tempull dhe njerëzit e shmangnin atë. Shpjegimi i Tekstit 1. Gratë që shërbyen (vargjet 1–3) Jezusi udhëton “nëpër qytete dhe fshatra, duke shpallur dhe duke sjellë lajmin e mirë të mbretërisë së Perëndisë”. Me Të janë të dymbëdhjetët dhe disa gra që Ai i kishte shëruar. Luka përmend Marinë Magdalenën, “nga e cila kishin dalë shtatë demonë”, Joanën, Suzanën, “dhe shumë të tjera, të cilat i furnizonin me pasuritë e tyre”. Jezusi i liroi këto gra dhe ato iu përgjigjën duke i shërbyer Atij me gjithçka që kishin. Më vonë, të njëjtat gra do të qëndrojnë pranë kryqit dhe do të jenë të parat që do të gjejnë varrin bosh. 2. Shëmbëlltyra e Mbjellësit (vargjet 4–15) Një turmë e madhe mblidhet dhe Jezusi tregon një histori. Një mbjellës del për të mbjellë farën e tij. Një pjesë bie në rrugë, ku shkelet dhe zogjtë e hanë. Një pjesë bie në shkëmb; fillon të rritet, por thahet sepse nuk ka lagështi. Një pjesë bie midis gjembave, të cilët rriten dhe e mbytin. Dhe një pjesë bie në tokë të mirë dhe prodhon njëqind herë më shumë. Pastaj Jezusi thërret: “Kush ka veshë për të dëgjuar, le të dëgjojë.” Më vonë, dishepujt e Tij e pyesin se çfarë domethënie ka kjo histori. Jezusi shpjegon: “Fara është fjala e Perëndisë.” Fara është gjithmonë e mirë. Dallimi është toka – gjendja e zemrës. Rruga: Këta njerëz dëgjojnë, por “vjen djalli dhe ua merr fjalën nga zemrat e tyre, që të mos besojnë dhe të mos shpëtohen”. Zemrat e tyre janë të ngurta, si një shteg në të cilin kanë ecur shumë këmbë. Fjala nuk hyn fare. Shkëmbi: Këta njerëz “e pranojnë fjalën me gëzim. Por këta nuk kanë rrënjë; besojnë për njëfarë kohe, por në kohën e sprovës tërhiqen.” Në fillim ata ngazëllehen, por kur ndjekja e Jezusit bëhet e vështirë, dorëzohen. Gjembat: Këta njerëz dëgjojnë, por “ndërsa vazhdojnë rrugën e tyre mbyten nga shqetësimet, pasuritë dhe kënaqësitë e jetës, dhe fryti i tyre nuk piqet”. Besimi i tyre nuk vritet brenda një dite. Ai mbytet ngadalë nga shqetësimet, paratë dhe kënaqësitë. Toka e mirë: Këta njerëz e dëgjojnë fjalën, "mbajeni fort në një zemër të ndershme dhe të mirë, dhe jepni fryt me durim". Vini re fjalën durim. Fruti nuk rritet brenda natës. Toka e mirë vazhdon ta mbajë fjalën e Perëndisë, stinë pas stine. 3. Një Llambë dhe Familja e Vërtetë e Jezusit (vargjet 16–21) Jezusi vazhdon: askush nuk e ndez një llambë dhe pastaj e fsheh atë nën një enë. E vërteta e Perëndisë është menduar të shihet. Pastaj vjen vargu ynë kyç: “Kini kujdes, pra, si dëgjoni.” Nëse e pranojmë fjalën e Perëndisë dhe e përdorim atë, Perëndia do të na japë më shumë kuptim. Nëse e injorojmë atë, do të humbasim edhe atë që mendojmë se kemi. Pastaj nëna dhe vëllezërit e Jezusit vijnë ta shohin, por nuk mund t’i afrohen për shkak të turmës. Dikush i thotë Jezusit se po presin jashtë. Jezusi thotë: “Nëna ime dhe vëllezërit e mi janë ata që e dëgjojnë fjalën e Perëndisë dhe e zbatojnë atë.” Jezusi nuk po e hedh poshtë familjen e Tij. Ai po thotë se familja e Tij shpirtërore është edhe më e madhe dhe më e afërt. Kushdo që e dëgjon fjalën e Perëndisë dhe i bindet asaj bëhet pjesë e familjes së Jezusit. 4. Jezusi Qetëson Stuhinë (vargjet 22–25) Jezusi hipën në një varkë me dishepujt e Tij dhe u tha: «Le të kalojmë në anën tjetër të liqenit». Ndërsa lundronin, Jezusin e zë gjumi. Pastaj një stuhi e fortë bie mbi liqen. Varka po mbushet me ujë dhe ata janë në rrezik. Ata e zgjojnë: “Mësues, Mësues, po mbetemi pa frymë!” Jezusi ngrihet dhe qorton erën dhe dallgët e tërbuara – dhe menjëherë bie një qetësi. Pastaj pyet: “Ku është besimi juaj?” Jezusi kishte thënë: “Le të kalojmë në anën tjetër.” Ai nuk tha: “Le të shkojmë në mes të liqenit dhe të mbytemi.” Fjala e tij ishte e mjaftueshme, por në stuhi ata e harruan. Sa shpesh bëjmë të njëjtën gjë? Jezusi na jep një premtim, por kur vjen stuhia, ne shohim vetëm valët. Dishepujt janë të habitur dhe të frikësuar: “Kush është ky, pra, që u urdhëron edhe erërave dhe ujit, dhe ata i binden?” Vetëm Perëndia ka pushtet mbi detin. Ata po fillojnë të kuptojnë se Jezusi është shumë më tepër sesa një mësues. 5. Një njeri i çliruar nga shumë demonë (vargjet 26–39) Në anën tjetër të liqenit, një burrë i takon ata. Për një kohë të gjatë ai ka veshur rroba pa rroba dhe ka jetuar midis varreve. Shumë demonë e kanë pushtuar. Njerëzit e kanë lidhur me zinxhirë, por ai i ka thyer zinxhirët dhe iku në vendet e shkreta. Kur e sheh Jezusin, bie përtokë dhe bërtet: «Çfarë ke unë me ty, Jezus, Bir i Perëndisë Shumë të Lartë? Të lutem, mos më mundo.» Jezusi e pyet: «Si quhesh?» Ai përgjigjet: «Legjion», sepse shumë demonë kanë hyrë në të. Demonët i luten Jezusit që të mos i dërgojë në humnerë. Në vend të kësaj, ata kërkojnë të hyjnë në një tufë të madhe derrash në shpatin e kodrës. Jezusi e lejon dhe tufa hidhet me vrap poshtë bregut të pjerrët në liqen dhe mbytet. Njerëzit e qytetit dalin dhe e gjejnë burrin “të ulur te këmbët e Jezusit, të veshur dhe me mendje të kthjellët”. Çfarë ndryshimi! Por në vend që të gëzohen, ata kanë frikë dhe i kërkojnë Jezusit të largohet. Ata u interesonin më shumë derrat e tyre sesa një njeri i liruar. Burri i shëruar i lutet të shkojë me Jezusin. Por Jezusi i thotë: “Kthehu në shtëpinë tënde dhe trego sa shumë ka bërë Perëndia për ty.” Dhe burri shkon nëpër të gjithë qytetin, duke treguar “sa shumë kishte bërë Jezusi për të”. Vini re: Jezusi tha “Perëndia” dhe burri tha “Jezusi”. Ai e kuptoi se kush ishte Jezusi. Qyteti e largoi Jezusin, por Jezusi i la ata një misionar. 6. Një bijë e shëruar dhe një bijë e ringjallur (vargjet 40–56) Matanë liqenit, një turmë po pret. Një burrë i quajtur Jairus, një nga udhëheqësit e sinagogës, bie para këmbëve të Jezusit. Vajza e tij e vetme, rreth dymbëdhjetë vjeç, është duke vdekur. Jezusi shkon me të, por turma po shtyhet nga të gjitha anët. Në turmë është një grua që ka pasur gjakderdhje për dymbëdhjetë vjet. Dymbëdhjetë vjet e sëmurë. Dymbëdhjetë vjet e papastër, e vetmuar dhe e turpëruar. Askush nuk mundi ta shëronte. Ajo i afrohet pas Jezusit dhe prek cepin e mantelit të Tij - dhe menjëherë gjakderdhja ndalet. Jezusi ndalet dhe pyet: “Kush më preku?” Pjetri thotë: “Mësues, turmat të rrethojnë dhe po të shtyjnë fort!” Por Jezusi e di ndryshimin midis njerëzve që shtyhen kundër Tij dhe dikujt që e prek me besim. “Dikush më preku, sepse ndjeva se një fuqi doli prej meje.” Duke u dridhur, gruaja bie para këmbëve të Tij dhe u tregon të gjithëve pse e preku dhe si u shërua. Pse e bëri Jezusi të fliste? Jo për ta turpëruar, por për ta rikthyer në gjendjen e mëparshme. Tani i gjithë qyteti e di që ajo është e pastër. Dhe Jezusi e quan atë diçka që askush nuk e kishte quajtur prej vitesh: “Bijë, besimi yt të ka shëruar; shko në paqe.” Ajo erdhi për shërim në trupin e saj. Ajo u largua me një identitet të ri - një bijë e Perëndisë. Por, ndërsa Jezusi ende po fliste, dikush vjen nga shtëpia e Jairit: «Vajza jote vdiq; mos e shqetëso më Mësuesin.» Por Jezusi thotë: «Mos ki frikë; vetëm beso dhe ajo do të shërohet.» Në shtëpi, të gjithë po qajnë. Jezusi thotë: “Mos qani, sepse ajo nuk ka vdekur, por po fle.” Ata qeshin me Të, sepse e dinë se ajo ka vdekur. Por për Jezusin, vdekja është si gjumi – diçka nga e cila Ai mund të na zgjojë. Ai e merr për dore dhe thotë: “Vajzë, çohu.” Shpirti i saj kthehet dhe ajo ngrihet menjëherë. Dhe Jezusi, i cili kujdeset për çdo detaj, u thotë atyre t’i japin diçka për të ngrënë. Fjalë kyçe Fjala – logos (LOH-gos). Në shëmbëlltyrë, “fara është fjala e Perëndisë” (vargu 11). Logos do të thotë një mesazh, një fjalë që thuhet. Fjala e Perëndisë është si një farë: e vogël, por plot jetë dhe fuqi. Durimi – hipomonē (hoo-poh-moh-NAY). Në vargun 15, toka e mirë jep fryt “me durim”. Kjo fjalë do të thotë të qëndrosh nën presion, të vazhdosh përpara dhe të mos dorëzohesh. Besimi që zgjat është besim që zgjat. Dëgjo – akouō (ah-KOO-oh). Kjo fjalë shfaqet shumë herë në këtë kapitull (vargjet 8, 10, 12–15, 18, 21). Në Bibël, të dëgjosh vërtet do të thotë më shumë sesa të dëgjosh me veshët tanë. Do të thotë të dëgjosh dhe të bindesh. Qortim – epitimaō (eh-pee-tee-MAH-oh). Jezusi “qortoi” erën dhe dallgët (vargu 24). Është e njëjta fjalë e përdorur kur Ai qortoi demonët dhe ethet. Ai i flet stuhisë si një mjeshtër që jep një urdhër. Bijë – thygatēr (thoo-GAH-tair). Jezusi e quan gruan e shëruar “Bijë” (vargu 48). Ajo është e vetmja grua në Ungjij që Jezusi e quan “Bijë”. Një grua që ishte shkëputur nga të gjithë u mirëprit në familjen e Perëndisë. Dhiata e Vjetër dëshmon për Jezusin Fjala që nuk kthehet bosh. Perëndia foli nëpërmjet Isaisë për fjalën e Tij duke përdorur të njëjtën përshkrim të farës dhe rritjes: “kështu do të jetë fjala ime që del nga goja ime; nuk do të më kthehet bosh mua, por do të kryejë atë që kam ndërmend” (Isaia 55:11). Jezusi është Mbjellësi dhe fjala e Tij do të japë gjithmonë fryt në tokë të mirë. Zoti që qetëson detin. Në Dhiatën e Vjetër, vetëm Zoti sundon detin: Atëherë ata i thirrën Zotit në fatkeqësinë e tyre, dhe ai i çliroi nga fatkeqësia e tyre. Ai e qetësoi stuhinë dhe valët e detit u qetësuan. – Psalmi 107:28–29 (ESV) Kur Jezusi e qetëson stuhinë me një fjalë, Ai bën atë që ky psalm thotë se bën ZOTI. Nuk është çudi që dishepujt pyesin: “Kush është ky, pra?” Psalmi jep përgjigjen. Varret dhe derrat. Isaia 65:4 i përshkruan njerëzit që ishin larguar nga Perëndia si ata “që rrinë në varre… që hanë mish derri”. Burri midis varreve, i rrethuar nga derrat, jetonte në një vend që përfytyron largësinë nga Perëndia. Jezusi kaloi në atë vend dhe e solli në shtëpi. I papastri e bënte të pastër. Sipas Ligjit, sëmundja e gruas e bënte të papastër (Levitiku 15:25), dhe kushdo që ajo prekte bëhej i papastër. Por kur ajo prekte Jezusin, ajo nuk e bënte Atë të papastër - Ai e bënte të pastër. Buza e mantelit të Tij ishte ndoshta një nga xhufkat që Perëndia i urdhëroi Izraelit të vishte për të kujtuar urdhërimet e Tij (Numrat 15:38-39). Ajo preku kujtesën e ligjit të Perëndisë dhe gjeti Vetë Zotin. Aplikim për Ne Sot Çfarë lloj toke je ti? A është zemra jote e fortë si shtegu? E cekët si shkëmbi? E mbushur me shqetësime dhe kënaqësi si gjembat? Kërkoji Zotit ta bëjë zemrën tënde tokë të mirë. Kujdes nga gjembat. Për shumë prej nesh, rreziku nuk është se e refuzojmë Jezusin, por se i lejojmë punët, paratë dhe argëtimet të na e mbytin ngadalë besimin. Cilat janë "gjembat" në jetën tuaj? Mbaje mend fjalën e Tij në stuhi. Kur vijnë stuhitë - sëmundje, probleme financiare, konflikte familjare - mbaje mend atë që ka premtuar Jezusi. Ai është në barkë me ty. Trego historinë tënde. Ashtu si njeriu nga varret, shko në shtëpi dhe tregoju të tjerëve se sa shumë ka bërë Perëndia për ty. Nuk ke nevojë të jesh predikues për të ndarë historinë tënde. Kurrë nuk është vonë. Gruaja priti dymbëdhjetë vjet. Jairi mendoi se ishte tepër vonë. Me Jezusin, nuk është kurrë tepër vonë. “Mos ki frikë; vetëm beso.” Çfarë mësojmë nga ky kapitull 1. Ata që Jezusi i liron i shërbejnë Atij me atë që kanë. 2. Fjala e Perëndisë është farë e mirë; gjendja e zemrës sonë përcakton korrjen. 3. Shqetësimet, pasuritë dhe kënaqësitë mund ta mbytin ngadalë besimin tonë. 4. Familja e vërtetë e Jezusit janë ata që e dëgjojnë fjalën e Perëndisë dhe e zbatojnë atë. 5. Jezusi sundon mbi stuhitë dhe fjala e Tij është e mjaftueshme edhe kur dallgët janë të larta. 6. Jezusi ka fuqinë të çlirojë ata që janë të lidhur nga e keqja. 7. Jezusi i mirëpret të papastërtit dhe të turpëruarit dhe i quan ata fëmijët e Tij. 8. Edhe vdekja duhet t'i bindet Jezusit; me Të nuk është kurrë tepër vonë.

VARG PËR T'U MBAJTUR MEND Por Jezusi, kur dëgjoi këtë, iu përgjigj: “Mos ki frikë; vetëm beso dhe ajo do të shpëtojë.” Luka 8:50 PAQJA DHE HIRI PERENDISE QOFTE ME JU. ZOTI JU BEKOFTE. ZOTI JU RUAJT.

Open the transcript file

Hosts and Guests

Hosts

  • Altin Koci Host Feed-stated

Credit the people on this episode

Be the first to rate this episode

More episodes

All episodes
  1. SA SHUMË TË KA FALUR JEZUSI? (LUKA 7)

    Nov 19, 202621 minAudio

    summary Në këtë mësim biblik shqyrtohet Luka 7 përmes katër takimeve të Jezusit: me centurionin, vejushën e Nainit, Gjon Pagëzorin dhe gruan mëkatare. Mësimi thekson se besimi i përulur, dhembshuria e Jezusit dhe falja...

    Credit the people on this episode

  2. Si Duket Jeta në Mbretërinë e Perëndisë? LUKA 6

    Nov 18, 202620 minAudio

    summary Në këtë mësim mbi Lukën 6, shohim se si Jezusi sfidon rregullat e zbatuara pa mëshirë, thërret dishepujt të duan edhe armiqtë dhe paralajmëron kundër gjykimit të të tjerëve. Kapitulli mbyllet me një zgjedhje...

    Credit the people on this episode

  3. Çfarë ndodh kur takon Jezusin? Luka 5

    Nov 17, 202620 minAudio

    summary Në këtë shpjegim të Lukës 5, kapitulli paraqitet si rrëfim i takimeve ku Jezusi thërret dishepuj, pastron një të lebrosur, fal dhe shëron një të paralizuar, dhe pranon Levit e mëkatarët. Mesazhi qendror: Jezusi...

    Credit the people on this episode

  4. “I NJOHUR, POR I PANJOHUR? Luka 4

    Nov 16, 202619 minAudio

    summary Në këtë mësim mbi Lukën 4 shqyrtohet se si Jezusi shpall misionin e tij në Nazaret: lajmin e mirë për të varfërit, lirinë për të robëruarit dhe vitin e hirit të Zotit. Mësimi ndjek tundimet në shkretëtirë,...

    Credit the people on this episode

  5. A është zemra jote gati? Luka 3

    Nov 15, 202619 minAudio

    summary Në këtë mësim biblik, Luka 3 shpjegohet përmes predikimit të Gjon Pagëzorit, pagëzimit të Jezusit dhe gjenealogjisë së tij deri te Adami. Mësimi thekson se pendimi i vërtetë shihet në ndryshimin e jetës së...

    Credit the people on this episode