
دانشگاه تمام شد خشم نه
Send us Fan Mail اپیزود ۷۳ پادکست منشور دانشگاه تمام شد، خشم نه! گفتوگویی درباره زخمهای ماندگار آموزشی با شعری از فریدون مشیری: «دست» چرا بعضی دانشجویان سالها پس از فارغالتحصیلی هنوز از دانشگاهشان عصبانیاند؟ چه اتفاقی در کلاسهای درس، آزمایشگاه ،حیوانخانه ،دفتر اساتید ،جلسات دفاع یا دورههای تخصصی میافتد که خاطرهاش حتی با موفقیتهای بعدی التیام پیدا نمیکند؟ در این اپیزود، گفتوگوی من با دو تن از فارغالتحصیلان داروسازی را میشنوید؛ گفتوگویی صمیمانه اما انتقادی درباره مناسبات قدرت در دانشگاه، احساس بیعدالتی، تحقیر، سکوت و مسئولیت اخلاقی استادان. و پرسش اصلی این است: آیا مسئولیت دانشگاه تنها آموزش دانش و مهارت است، یا باید در قبال زخمهایی که در مسیر آموزش بر دانشجویان وارد میشود و آثار آن تا سالها در زندگی حرفهایشان باقی میماند نیز پاسخگو باشد؟ و پرسشی دشوارتر: وقتی دانشجو فارغالتحصیل میشود، آیا مسئولیت اخلاقی دانشگاه در قبال آثار بلندمدت آسیبهای آموزشی هم به پایان میرسد؟ گفتوگوی ما با خاطراتی خشمآلود، اما در فضایی شاد و صمیمانه آغاز میشود و با صدای قهقهه به پایان میرسد. اما ساعتی بعد، هر دو راهشان را ادامه میدهند. و من میمانم و پرسشی که رهایم نمیکند: چند نفر از فارغالتحصیلان دانشگاهها هنوز عصبانیاند، بیآنکه حتی یکبار صدایشان شنیده شده باشد؟ شاید گاهی نخستین گام برای التیام، نه فراموشکردن، که شنیدهشدن باشد. 🎙️ منشور | پادکست ناداستان و گفتوگو مهمانان: دکتر نازی نقدعلی و دکتر سارا هدشی شعر آغازین: «دست» سروده فریدون مشیری ترانه پایانی :سر دوراهی با صدای سهیل نفیسی و شعری از احمد شاملو به کوشش دکتر سپیده اربابی استاد سمشناسی و هنردرمانگر #پادکست_منشور #اخلاق_آموزش #داروسازی #آموزش_عالی #حقوق_دانشجو #اخلاق_حرفهای
Audio and video play straight from the show's own hosting. PodSubs stores and serves no media.
