Skip to content
PodSubs
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEvents
More
BlogPodCred
Menu
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEventsBlogPodCredNetworksSign in
Join nowSign in
  • Shows
  • People
  • Jobs
  • News
  • More
    • Guests
    • Events
    • Blog
    • PodCred
    • Networks
    Join nowSign in

Kryminatorium

Kryminatorium artwork

|FBI uznało go za geniusza. Kilka lat później pożałowali | 427.

May 25, 202653 minAudio
ShareXLinkedInFacebookWhatsAppEmail

[reklama] Dowiedz się więcej o kampanii Samoobrona w sieci: ▶️ https://www.mbank.pl/samoobronawsieciBądź bezpieczny w sieci z @mBankTV #Cyberbezpieczeństwo #mBankPosłuchaj podcastu Jazgot: ▶️ https://open.spotify.com/show/6y8jcDE9SWGJw5wCCnytrn?si=iKM9l6zDRyGHTiaDhbG7jA[WK1.1]

Audio and video play straight from the show's own hosting. PodSubs stores and serves no media.

Transcript

From the show. Tap a time to play from there.

Gdy po raz pierwszy włamał się na stronę nasa, Albert gonzales nie skończył jeszcze nawet szkoły. Był to pierwszy krok na ścieżce, która kilka lat później zmieniła historię cyberprzestępczości. Przez kolejne lata szkolił się i dochodził do coraz większej perfekcji i tak stał się jednym z najbardziej poszukiwanych hakerów Ameryki, a potem najcenniejszym informatorem. Secret Service współpracował z agentami przy rozpracowywaniu grup zajmujących się kradzieżą

danych z kart płatniczych. Pomagał im przeniknąć do zamkniętych struktur cyberprzestępców tłumaczył. Mechanizmy działania oszustów i nie byłoby w tym nic dziwnego. Gdyby nie fakt, że to on sam nim był gonzales przez 5 lat lawirował między światem przestępców aż rządem usa zarabiał jako tajny współpracownik służb, a jednocześnie kradł i sprzedawał miliony danych. Okradał największe amerykańskie korporacje, oszukał wszystkich

żył jak król. W końcu jednak jego podwójna gra miała wyjść na jaw. Dziś oszuści działają sprytnie. Czają się w codziennych sytuacjach podczas zakupów online w drodze do pracy, a nawet podszywając się pod pracowników banków partnerem i sponsorem odcinka jest mBank, które w swojej kampanii samoobrona w sieci uczy, jak nie dać się podejść jako podcaster kryminalny. Wiem, że w sytuacjach awaryjnych kluczowa jest chłodna głowa i szybka reakcja, dlatego bardzo podoba mi się funkcja mBanku,

która pozwala nam błyskawicznie przejąć kontrolę, a mowa o blokadzie transakcji to genia. Swojej prostocie, jeśli tylko poczujecie, że coś jest nie tak, na przykład podaliście dane logowania na podejrzanej stronie albo zauważyliście na koncie operację, której nie zleciliście możecie jednym kliknięciem włączyć specjalną blokadę. Dzięki temu z konta nie zostanie zlecony przelew, nie uda się płatność kartą ani blik. Co ważne, wy nadal możecie się logować i sprawdzać historię, ale dla oszusta wasze konto staje się bezużyteczne.

Gdy sytuacja się wyjaśni samodzielnie możecie szybko taką. Zdjąć po więcej konkretnych porad, jak dbać o swoje bezpieczeństwo? Zajrzyjcie na stronę kampanii samoobrona w sieci. Linki zostawiam w opisie. To świetne uzupełnienie dzisiejszego tematu, a jeżeli chcecie dowiedzieć się więcej o tym, jak działają cyberprzestępcy, koniecznie sprawdźcie. Serial audio od mBanku, jazgot na Spotify lub YouTube, metody działania cyber oszustów zostały tam przedstawione w fabularnej słuchowiskowej wersji link

znajdziecie w opisie. Kryminatorium. Otwieramy akta tajemnic. Pokaż co potrafisz i zhakuj stronę nasa usłyszał w żartach od szkolnego kolegi, choć był przerażony. Jednocześnie poczuł przepływ adrenaliny, która pchała go do działania. Wiedział, że jest do tego szansa jego być albo nie być. Zdawał sobie sprawę, że jeśli mu się nie uda, stanie się

pośmiewiskiem. Nie został nim Albert gonzales wychowywał się w kubańsko amerykańskim domu na przedmieściach Miami. Na początku lat siedemdziesiątych jego ojciec razem z 2 przyjaciółmi. Zbudował własnoręcznie prowizoryczną tratwę. Chciał przepłynąć nią karaiby i dostać się do Stanów Zjednoczonych. Po 2 dniach dryfowania Pomorzu zauważył ich amerykański okręt podwodny, a na pomoc wysłano kuter straży przybrzeżnej. Było to typowa historia

kubańskiego imigranta z happy endem. Ojciec gonzaleza osiedlił się w Miami, gdzie założył firmę zajmującą się. Zagospodarowaniem terenów zielonych. Kilka lat później poślubił kubankę Marię. Razem zamieszkali w robotniczej dzielnicy na południe od centrum miasta. Ich dom był mały i skromny, ale w zupełności wystarczał młodej parze. Wkrótce w 1981 roku na świat przyszedł ich syn. Albert był dobrym i grzecznym

dzieckiem niczym się nie wyróżniał na tle rówieśników. Wszystko jednak zmieniło się, gdy w wieku 12 lat dostał swój pierwszy w życiu komputer. Początki w wirtualnym świecie nie zapowiadały niczego niepokojącego. Chłopak spędzał długie godziny na graniu albo kodowaniu. Przełom nastąpił jednak, gdy jego komputer złapał wirusa. Zamiast się przestraszyć. Albert zafascynował się tym

chciał wiedzieć, jak działa złośliwe oprogramowanie i w jaki sposób ktoś był w stanie przejąć kontrolę nad cudzym sprzętem. Gdy rodzice wezwali na pomoc informatyka, chłopak wypytywał o to, jak działa wirus, kto go stworzył? I jak można się przed czymś takim bronić? Zaczął coraz głębiej zanurzać się w internetowym świecie hakerów. Tak trafił na fora i zamknięte grupy, gdzie poznawał podobnych do siebie, zaczął nawiązywać

pierwsze znajomości z ludźmi obsesyjnie zainteresowanymi bezpieczeństwem w sieci i łamaniem zabezpieczeń. Początkowo rodzina nie widziała w tym nic niepokojącego. Bliscy cieszyli się, że Albert znalazł swoją pasję. Być może w przyszłości zwiąże życie z informatyką albo oprogramowaniem. Postrzegany był jako młody geniusz. Wieku 13 lat pisał swoje pierwsze programy najpierw proste gry i kalkulatory, potem

bardziej złożone narzędzia, które automatyzowały zadania i monitorowały sieć. Z czasem jednak jego fascynacja komputerami zaczęła zmierzać w zupełnie innym kierunku. Włamał się do systemu komputerowego okręgu szkolnego, gdzie zmieniał oceny. Nie swoje jemu nie zależało na nauce. Piątki wstawiał kolegom, którzy płacili mu na to po 20 $ za poprawkę, a 50 za kompletne świadectwo. Zhakował też rządową stronę

Indii, na której napisał, o co chodzi z tą czerwoną kropką i dlaczego wasze Kobiety są takie brzydkie? Gdy miał 14 lat, odkrył, że kiedy włamuje się na różne strony, niekiedy zyskuje dostęp do danych kart kredytowych i tu zaczął różnić się od innych młodych hakerów, którzy w tym etapie robili to tylko dla zabawy. On zaczął używać tych kart, kupował ubranie gry wideo i płyty. Wysyłał je na adresy pustych

domów. w Miami był świetny nie tylko w kradzieży numerów kart, ale też w ich monetyzowaniu. Jednak świat internetu dawał mu coś jeszcze coś, czego nie da się kupić za żadne pieniądze dawał mu przewagę. I zapewniał uznanie w szkole. Albert stał się szybko bardzo popularny wśród komputerowych outsiderów. Był tym, do którego inni przychodzili po pomoc radę albo rozwiązanie problemów w środowisku nastolatków. Zafascynowanych hackingiem

uchodził za wyjątkowo zdolnego. Jednocześnie był znacznie drobniejszy od rówieśników, dlatego początkowo nie był traktowany poważnie. Fakt, że został w ogóle wpuszczony do szkolnej grupy hakerskiej. Był czymś w rodzaju awansu społecznego. Zazwyczaj takie grupy były zarezerwowane dla starszych uczniów, a nie dla chudego czternastolatka, ale on się nie poddawał zapewnił sobie nawet miejsce w nocnych maratonach maratonach, hakowania gier wideo.

Podczas jednego z takich spotkań ktoś rzucił mu wyzwanie pół żartem, pół serio. Zhakuj stronę nasa gonzales nie zwlekał. Otworzył więc komputer i przeszedł do panelu logowania strony agencji kosmicznej w pole nazwy użytkownika wpisał ciąg jedynek i zer, oddzielił plusami i minusami. Był to pewien rodzaj testu, jeśli strona zwróci kod będzie oznaczało, że jest podatna na włamanie. Po chwili strona wyświetliła

świeży kod, a on drżącymi rękami wpisał kolejną sekwencję znaków w pole hasła. Nacisnął Enter i czekał. To była sekunda, która dla niego trwała wieczność. Po niej wyskoczył komunikat o błędzie. Ale Albert nie rezygnował, miał przecież jeszcze jedną próbę. Wpisał inną, doskonale znaną sobie kombinację i wcisnął Enter i tym sposobem zhakował stronę nasa. Jego ekscytacja nie trwała jednak zbyt długo, bo już

kolejnego dnia przed jego domem stało FBI. Po zhakowaniu strony nasa udało nam się bardzo szybko namierzyć sprawcę. Szczerze mówiąc na miejscu spodziewaliśmy się zastać doświadczonego hakera kogoś działającego w zorganizowanej grupie. Tymczasem zamiast groźnego cyberprzestępcy zastaliśmy chudego niepozornego czternastolatka. Zaprosiliśmy go wraz z ojcem do biura FBIW Miami, gdzie jeden z

agentów rozmawiał z chłopakiem przez ponad 4 godziny. Chciał po prostu dowiedzieć się, jak od strony technicznej wyglądał atak. Zamiast tego wyszedł na korytarz i powiedział, że ten dzieciak jest niesamowity. Agenci zgodzili się pójść na układ, nie wniosą aktu oskarżenia, pod warunkiem, że chłopak zostanie odcięty od komputera i sieci. Na 6 miesięcy. W praktyce oznaczało to, że czternastolatek po zhakowaniu systemu amerykańskiej agencji kosmicznej został puszczony

wolno i to był błąd, za który już niedługo Amerykanie musieli zapłacić bardzo wysoką cenę. Czas odwyku od komputera wyszedł mu na dobre. Poprawił oceny i uregulował swoją sytuację w szkole, jednak gdy wyznaczony czas minął, Albert znów mógł zasiąść przed swoim komputerem. Zrobił dokładnie to, czego nie moglibyśmy się spodziewać.

Wszedł jeszcze głębiej w świat cyberprzestępczości w czasie, gdy kończył szkołę średnią, był już prawdziwym geniuszem. Rozpoczął naukę w collegeu, ale nie wytrzymał tam nawet miesiąca. Miał zupełnie inny pomysł na życie. Był typowym samoukiem, czytał techniczne podręczniki, zdobywał coraz to nowsze umiejętności hakerskie. Wtedy uznał też, że musi wyrwać się ze swojego dotychczasowego życia. Wiosną dwutysięcznego roku podjął decyzję o przeprowadzce

do Nowego Jorku. 3 miesiące później przeprowadził się do karni w stanie New Jersey. Chciał spróbować czegoś innego, może nawet wejść na bardzo legalnąścieżkę, ale jego pomysł na zdobycie nowej pracy był dość nietypowy. Zamiast wysyłać TV Ki włamał się do firmy internetowej z New Jersey. Chciał uświadomić im, jak łatwo można obejść ich zabezpieczenie. Taki ruch miał przekonać zarząd, że potrzebują wewnątrz kogoś takiego jak on.

Ku jego zaskoczeniu zadziałało, firma zatrudniła go w dziale bezpieczeństwa. Szybko jednak okazało się, że legalna praca nie jest dla niego. Wrócił więc na hakerskie fora i odezwał się do starych znajomych. W cyberświecie zaczął funkcjonować pod pseudonimem subnazji. Przeglądając kolejne wątki trafił na Link do strony, o której wiedział już całkiem sporo. Shadow crew com to było miejsce, gdzie handlowało się danymi kart

kredytowych i fałszywymi tożsamościami i dokumentami. Można było znaleźć informacje, jak programować karty, by działały w bankomatach. Nowe środowisko dosłownie pochłonęło gonzalesa zdarzało się, że zamykał się na kilka dni w swoim pokoju, aby przerobić jedną kartę. W tym czasie wspomagał się rozgniecionymi tabletkami na narkolepsję albo innymi używkami. Z czasem przestał już bez nich funkcjonować. Wytężona praca w końcu przyniosła efekty, a on

wiedział, że musi szybko przetestować swoje dzieło. Wybrał bankomat w środku dnia i w centrum miasta. Dzięki temu miał wtopić się w tłum, kiedy przyszła jego kolej z walącym. Sercem podszedł do urządzenia, wsunął kartę i wpisał pin, który miał zapisany na ręce system przemielił dane i przepuścił go do kolejnego kroku. Teraz musiał już tylko wpisać kwotę. Na początku próbował wypłacić 10000 $.

Ale bankomat odrzucił transakcję, gdy ponowił próbę, wpisując 2,5 tysiąca. Maszyna wysunęła plik banknotutów Albert zamarł i przez chwilę wpatrywał się w gotówkę. Gdy się ocknął, szybko ją schował. Do cieszeni odszedł, mijając po drodze ochroniarzy. Po powrocie do domu od razu złożył wypowiedzenie w pracy. Wiedział, że jeśli dopracuje technikę w jeden dzień, będzie mógł zarobić tyle co przez miesiąc. W normalnej firmie.

Działalność młodego hakera została zauważona przez administratorów forum jednego z ówczesnych centrów handlu, skradzionymi danymi kart płatniczych. Na początku 2001 roku otrzymał on propozycję współpracy. Miał objąć stanowisko administratora. W praktyce oznaczało to wejście na kolejny poziom przestępczej działalności. Zgodnie z ustaleniami śledczych zapewniono mu dostęp do skradzionych i zaprogramowanych kart wraz z numerami pin, a jego rola została.

Prowadzona do tak zwanego cashingu. Część wyłudzonych środków miał zatrzymywać dla siebie resztę przekazywać dalej, wysyłając ją w paczkach na wskazaną skrytkę pocztową. Od tej pory funkcjonował więc na forum Shadow crew pod pseudonimem kumba. Johnny dla Alberta było to idealne rozwiązanie. Nie musiał już spędzać długich godzin na programowaniu kart, a wystarczyło. Że chodził od bankomatu do

bankomatu i wypłacał gotówkę w różnych częściach miasta. W krótkim czasie stał się jednym z najbardziej zaufanych i zasłużonych kesherów. Proceder ten miał jednak sens tylko pod jednym warunkiem wypłaty trzeba było robić o północy, gdy limity bankomatów były nieaktywne. Był 7 maja 2003 roku, a na zegarze dochodziła północ. Nowojorscy policjanci patrolowali wtedy okolice

manhattanu. W pewnym momencie ich uwagę przyciągnęła elegancka kobieta, która od dłuższego czasu stała przy bankomacie wkładała kartę. Za kartą wpisywała pin za pin nen kolejne banknoty upychała po kieszeniach długiego płaszcza. Takie zachowanie wydało im się nieco podejrzane, dlatego postanowili ją wylegitymować. Odeszli więc i poprosili o dokumenty. Ku ich zdziwieniu okazało się,

że stoi przed nimi młody mężczyzna z delikatnym zarostem. Na głowie miał perukę, a w kieszeni sukienki dowód na nazwisko Albert gonzales. Mężczyzna nie chciał współpracować, odmawiał odpowiedzi na pytanie, wobec czego śledczy rozpoczęli starania o nakaz przeszukania jego mieszkania. Tam znaleźli kilka komputerów urządzenie do klonowania kart, stosy twardych dysków. On jednak nadal milczał. Tymczasem na przesłuchanie

dwudziestodwulatka dotarł agent Secret Service. Amerykańskiej służby Federalnej, która nie tylko chroni prezydenta u SA, ale zajmuje się również ściganiem poważnych przestępstw. Finansowych i cyberprzestępczości. Ten postawił sprawę jasno, 20 lat spędzonych za kratkami albo współpraca Albert nie miał wyjścia, postanowił pójść na ugodę przez kolejnych 7 godzin opowiadał agentom o świecie kradzieży danych z kart

płatniczych tłumaczą, jak przestępcy kopiują dane i wypłacają cudze pieniądze z bankomatów. Wyjaśniał, w jaki sposób zdobywa się dane klientów i jak ukrywa swoją tożsamość w sieci. W końcu opowiedział też o Shadow crow zamkniętym forum internetowym. Którego był administratorem agenci wiedzieli już, że przed nimi nie siedzi wcale zwykły haker, a człowiek, który doskonale znał cyberprzestępcze pod ziemię od środka.

Zaproponowali mu więc prosty układ. Zostaniesz naszym informatorem, a my oczyścimy cię z zarzutów. Służby uczyniły go kluczową postacią największej operacji cybernetycznej w historii. Ironią było to, że współpracowali z jednym z największych cyberprzestępców w historii i wykorzystywali go do przeprowadzenia najbardziej ambitnej prowokacji, jaką kiedykolwiek zorganizowano operacja. Firewall była akcją mającą na celu rozbicie forum Shadow crew. Uczestniczyło w niej jednostki

ze Stanów Zjednoczonych, Bułgarii, Białorusi, Szwecji i Holandii. Ukraina, a także polski. Łącznie wytypowano 28 celów. Agenci potrzebowali kogoś, kto znał ten świat od środka. Potrzebowali kogoś, kto potrafił poruszać się po forach, wiedział jak działają urządzenia klonujące karty, jak krążą skradzione dane. I tak gonzalez stał się ich przewodnikiem. Po tym świecie. Rozpoczęcie tajnej akcji z

Secret Service bynajmniej nie oznaczało zerwanie z dotychczasową karierą. Wręcz przeciwnie dwudziestodwulatek wrócił do Shadow crew. Jak gdyby nigdy nic z jedną małą zmianą od tej pory każdy krok raportował służbom. Jego zadaniem było przede wszystkim wskazywanie celów, sprawdzanie, kto naprawdę kryje się za internetowymi pseudonimami i zbieranie informacji, które mogły posłużyć jako dowody w federalnym

śledztwie w świecie, w którym się obracał. Już wtedy wielu mogłoby go nazwać zdrajcę i choć to określenie mówi wiele. Albert poszedł jednak o krok dalej. Uruchomił dla członków Shadow cruel specjalną sieć, która miała dawać im poczucie pełnej anonimowości i bezpiecznej komunikacji. Na początku dostępna była tylko dla wybranych, z czasem dobroduszny. Administrator dał do niej pełny dostęp wszystkim zebranym na forum.

Hakerzy byli więc przekonani, że są niewidoczni i całkowicie poza zasięgiem służb. W rzeczywistości jednak cały ruch hakerskiego podziemia przechodził przez serwery kontrolowane przez Secret Service. Agenci mogli dzięki temu na bieżąco obserwować ich rozmowy i działanie. Bert był przecież znanym i szanowanym członkiem grupy, więc nikt nie podejrzewał, że sieć, którą im oferuje, jest w pełni kontrolowana przez rząd u SA.

Dzięki współpracy z człowiekiem z wewnątrz udało nam się wejść do hermetycznego świata cyberprzestępców. W tajnej operacji nasi agenci działali pod przykrywką, podszywali się pod cyberprzestępców, kupowali skradzione karty i monitorowali rozmowy prowadzone na forum tak krok po kroku identyfikowaliśmy kolejne osoby należące do tej siatki nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale też w innych krajach. Finał operacji nastąpił w październiku 2004 roku. Gdy tego samego dnia i o tej

samej godzinie przeprowadziliśmy skoordynowane naloty i zatrzymania w kilku państwach. Dwudziestego szóstego października 2004 roku rozpoczęto operację lan był prosty, tuż przed dwudziestą pierwszą gonzales siada przed komputerem i jako administrator Shadow crow zwołuje spotkanie online. Zaprasza na nie liderów i kluczowych członków w tym samym czasie w 28 innych

lokalizacjach. W samym u SAI 6 innych krajach agenci stoją przed drzwiami cyberprzestępców gotowi do wejścia. Jak zaplanowano? Tak zrobiono? W efekcie tej akcji zatrzymano 28 osób, a samo Shadow crow zniknęło z sieci. Z raportów wynikało, że handel na forum trwał praktycznie bez przerwy, a największy ruch przypadał na niedzielne wieczory. Agenci mogli na żywo obserwować

transakcję transakcje, w których użytkownicy przekazywali sobie ogromne pakiety danych. Pewnego dnia było to na przykład ponad 100000 numerów kart kredytowych. Przesłanych jednorazowo innemu użytkownikowi, innym razem oferowano komplet fałszywych dokumentów, w tym paszporty, karty ubezpieczeniowe czy legitymacje studenckie. Tego typu wymiany odbywały się regularnie, każdego dnia rejestrowano ich dziesiątki. Media określiły te operacje jako

jedną z największych wówczas akcji przeciw cyberprzestępczości w historii w ten sposób. Albert stał się swego rodzaju bohaterem, otrzymywał gratulacje od wysoko postawionych agentów. Chwalono jego wkład w śledztwo. Krótko mówiąc, spisał się, a to po płaciło. Najbardziej wymownym dowodem zaufania ze strony Secret

Service była propozycja dalszej współpracy. Zaproponowano mu formalne zatrudnienie, w ramach którego otrzymywał 75000 $. Rocznie uznawany był za jednego z najcenniejszych pracowników, pomagał w kolejnych śledztwach dotyczących oszustw finansowych, uczestniczył w szkoleniach i wygłaszał prelekcje dla agentów. Jednocześnie służby nalegały, by dla własnego bezpieczeństwa przeniósł się do Miami. W końcu członkowie Shadow cru bez trudu zorientowali się, że

tylko jeden z nich cudem uniknął aresztowania. Z nowymi znajomymi, a konkretniej z tajnymi agentami gonzalez szybko złapał bardzo dobry kontakt, współpracowali ze sobą nie tylko w ramach służbowych obowiązków, ale też spędzali wspólnie czas poza pracą. Relacje stawały się coraz luźniejsza. Z czasem część agentów zaczęło nawet żartobliwie mówić do niego jego dawnym pseudonimem subnazji i gdy znajomości coraz bardziej

się zacieśniały. Wpłynęło kolejne zgłoszenie tuż przed Bożym narodzeniem 2006 roku. Jednym z agentów Secret Service odebrał telefon z departamentu sprawiedliwości. Usłyszał o ogromnym wycieku danych w firmie TJX companis, właścicielu między innymi sieci tk max. Firma prowadziła ponad 2,5 tysiąca sklepów na 3 kontynentach, generując miliardy przychodów rocznie każdego dnia obsługiwało miliony klientów.

Większość z nich płaciła kartą, a wszystkie dane z tych transakcji. Przechodziły przez jedną sieć. Skala kradzieży robiła wrażenie skradziona ponad 45 milionów danych kart płatniczych. Agent wiedział, że jest tylko jeden człowiek. Który może mu w tym pomóc, nie kto inny jak Albert gonzales. Już następnego dnia rozpoczęto śledztwo. Albert skupiał się na technice i szukał charakterystycznych wzorców działania hakera, a jego

wspólnik analizował infrastrukturę. Próbowali znaleźć jakieś punkty zaczepienia. Dwudziestopięciolatek wykorzystał przy tym swoje kontakty w hakerskim świecie. Wskazywał osoby, które mogły być powiązane z atakiem, ale każdy jego trop prowadził do ślepej uliczki i tak mijały kolejne miesiące. A taki trwały nadal, a agenci nie byli w stanie wpaść na żaden znaczący trop sprawców. W lutym 2007 roku zhakowana

została kolejna gigantyczna firma. W tym przypadku hakerzy dostali się bezpośrednio do systemu sprzedaży, przez co mieli dostęp do danych w czasie rzeczywistym. Do sprawy ponownie został przydzielony Albert. Jednak w tym przypadku pozycja agentów od początku wydawała się beznadziejne. Wszyscy wiedzieliśmy, że mamy do czynienia z bardzo doświadczonymi hakerami. To nie byli amatorzy ani przypadkowi ludzie, którzy popełniają błędy. Oni planowali każdy ruch nie

zostawiali po sobie praktycznie żadnych śladów. Korzystali z zagranicznych serwerów szyfrowanych, adresów ip i anonimowych kont. Każdy trop kończył się kolejną warstwą zabezpieczeń, a im dłużej analizowaliśmy sprawę, tym bardziej utwierdzaliśmy się w przekonaniu, że po drugiej stronie siedzi ktoś. Doskonale rozumie jak działają służby i jak prowadzi się takie śledztwa. Postępowanie nie przyniosło absolutnie żadnego przełomu, a odpowiedzialni za nieludzie z dnia na dzień tracili zapał do

pracy. Gonzales był coraz mniej zaangażowany z każdym kolejnym tygodniem wyglądał coraz gorzej. Był wychudzony, wyraźnie zmęczony i nerwowy. Wtedy jeszcze nikt nie wiedział, że zmaga się on z poważnym problemem związanym z różnymi używkami. W końcu zaczęło się to odbijać również na jego pracy. Najpierw pojawiały się spóźnienia, a z czasem zaczął przychodzić do niej coraz rzadziej. Coraz częstsze nieobecności nie uszły uwadze jego partnera.

We wrześniu zaczął go nawet dyskretnie obserwować. Wiedział, że od czasu do czasu odwiedza go 2 mężczyzn. Sądził, że dostarczają mu środki psychoaktywne, jednak poza tym nie zauważył niczego podejrzanego. Jednak na kolejny niepokojący sygnał nie potrzeba było długo czekać. Do agentów dotarła informacja od przykrywkowca, który pracował w San Diego. Od dłuższego czasu działał on nad sprawą niejakiego maksima

jastremskiego. Obywatela Ukrainy, jednego z największych międzynarodowych handlarzy, skradzionymi danymi kart i fałszywymi paszportami. Agent san Diego, podszywając się pod kupca przez rok kupował od niego duże partie kart kredytowych, aż w końcu Secret Service uznała, że czas wykonać kolejny zdecydowany ruch. Wysłali agenta do Dubaju, gdzie w końcu miał się spotkać z przestępcą na żywo. Tam potajemnie udało mu się skopiować dysk twardy maksima.

Po powrocie do Stanów technicy Secret Service odkryli, że ten człowiek był niezwykle uporządkowany. Na jego komputerze były setki katalogów ze wszystkimi danymi klientów i logami czatów. Wśród nich wyróżniała się jedna pozycja. Pojawiało się zdecydowanie najczęściej i dostarczała największej ilości skradzionych kart. Namierzenie człowieka, który krył się pod tym identyfikatorem kończącym się na 9 9 9 6. Nie było łatwe, dopiero po miesiącach pracy.

Technikom san Diego udało się zdobyć dane rejestracyjne konta to jednak niewiele dało, ponieważ odkryli jedynie Adres email, żadnego imienia, żadnego nazwiska. Nieco zrezygnowani postanowili przekazać sprawę do departamentu sprawiedliwości. Tam trafiła ona na biurko prokuratora zaangażowanego w operację firewall. Wystarczyło jego jedno spojrzenie na dokumenty. By dowiedział się, kto był tym największym przestępcą danych

subnazji tak zaczynał się adres mailowy, największego dostawcy skradzionych dokumentów kart. Okazało się więc, że największe przekręty robił informator Secret Service. Albert gonzales agenci postanowili jednak drążyć dalej. Obawiali się, że zbyt gwałtowna reakcja mogłaby spłoszyć Alberta. Przez kolejne miesiące funkcjonariusze FBI analizowali jego działania w strukturach Secret Service. To, co zaczęli odkrywać,

wydawało się wręcz trudne do uwierzenia. Mężczyzna kierował się ego, chęcią wyzwań i chciwością. Był dumny z uwagi, jaką w kraju przyciągnęły jego włamania komputerowe i kradzieże danych zwrócił na siebie uwagę, ponieważ poniósł więcej ofiar niż ktokolwiek inny. W tym kraju. Wraz z kompanami spowodowali straty rzędu setek milionów dolarów i zachwiali zaufaniem opinii publicznej do bezpieczeństwa transakcji kartami kredytowymi w największych instytucjach w

kraju. Okazało się, że gonzalez przez cały czas współpracy z Secret Service prowadził działalność przestępczą. Przez 5 lat siedział na spotkaniach tajnych agentów, a jednocześnie planował swoje prywatne skoki. Wybierał kolejne cele, coraz większe firmy, coraz większe bazy danych i coraz większe pieniądze popracował techniki, których nigdy nie pokazał swoim

pracodawcom. Sam je wykorzystywał, gdy dostarczał służbom informację o hakerach. Rekrutował ich również na własne potrzeby i tak stworzył własną sieć partnerów wybierał bardzo ostrożnie według ustalonego klubu. Każdy miał mieć konkretną umiejętność tak w jego bandzie znalazł się Steven wat, damon Patrick toy i cristofer Scott. Z tym pierwszym miał Najlepszy kontakt wysoki, ponad dwumetrowy młody człowiek nie wyglądał jak

typowy programista, a mimo to w tym, co robił, był genialny, potrafił od ręki stworzyć narzędzie do przechwytywania danych kart w czasie rzeczywistym. Wszędzie tam, gdzie trzeba było urzeczywistnić efekty ciężkiej pracy. Pojawią się natomiast toui chłopak kodował skradzione dane na puste karty i wypłacał z nich pieniądze. Z kolei Christopher Scott pełnił funkcję bardziej operacyjną. Brał udział w organizowaniu i

przeprowadzaniu ataków oraz wykorzystywaniu skradzionych kart. Poza tym kochał szybkie samochody, adrenalinę i grzebanie w sieci. I to właśnie te cechy okazały się bardzo przydatne. World driving. Którymi trudniła się szajka zgon zalezem na czele. Jest to metoda polegająca na jeżdżeniu samochodem z laptopem i specjalnym sprzętem, który wyszukuje niebezpieczne lub słabo zabezpieczone sieci wifi. Dzięki temu można wykrywać sieci, które umożliwiają

nieautoryzowany dostęp. Albert, prowadząc w tym czasie operację wymierzoną w największych cyberprzestępców, sam przewodził swojej grupie. Miał najlepszych w tym fachu ludzi, narzędzia i genialny Plan. Teraz potrzebował jedynie dostępu do słabo zabezpieczonych sieci bezprzewodowych firm, organizacji centrów handlowych i taka grupa gonzalesa przemierzała ulice, Miami, srebrnym nissanem z zewnątrz. To był zwykły samochód, jak i

wiele, ale w środku rozgrywały się operacje cybernetycznego podziemia. Na siedzeniu pasażera leżał laptop, a obok antenę. W tym czasie oprogramowanie skanowało już przestrzeń w poszukiwaniu sygnałów wifi. Większość sieci handlowych używała przestarzałego szyfrowanie, które można było złamać w kilka minut. Niektóre sklepy nie miały nawet hasła. Wystarczyło zaparkować w odpowiednim miejscu i kliknąć połącz gonzales. Jeździł więc od sklepu do

sklepu. W końcu znalazł to, czego szukał średniej wielkości dom towarowy. Sieć łączyło się tam bezpośrednio z terminalami sprzedaży. Zatrzymał samochód na uboczu, otworzył laptopa i uruchomił swoje narzędzie. Kilka minut później na jego ekranie widniał podgląd kas, stan magazynowy i komputer kierownika sklepu niezauważony wgrał program, który przechwytywał numery każdej karty, która przechodziła przez system wraz z nią zaciągał datę ważności, kody i nazwisko

posiadacza. Później wszystko elegancko pakował w zaszyfrowane paczki i wysyłał na serwer wynajęty na Łotwie. Od tego momentu wszystkie transakcje zatwierdzone w sklepie trafiały bezpośrednio do Alberta. W kolejnych dniach i tygodniach robił dokładnie to samo wraz z kompanami skanował duże sklepy z elektroniką, sklepy odzieżowe, sportowe i księgarnie na dłużej zatrzymywali się przy punktach, które miały słabe zabezpieczenie, jednak Albert miał apetyt na więcej.

Nie zadowalał się drobnymi sprzedawcami, chciał czegoś naprawdę dużego szczęście szybko się do niego uśmiechnęło. Bo właśnie wtedy trafił na TJX companis tak dokładnie tę samą firmę, której sprawą później zajmował się u boku agentów Secret Server Service. Próbując wspólnie z nimi ustalić, kto stoi za serią cyberataków i kradzieżą danych klientów, zanim sieć odkryła kradzież danych w zasobach gonzaleza znalazły się dane z ponad 45 milionów kart.

Kiedy Albert i jego ludzie mieli już na koncie serię spektakularnych włamań i mogłoby się wydawać, że osiągnęli szczyt swoich możliwości, oni poszli o krok dalej. Tym razem ich celem stała się firma, o której przeciętny Amerykanin zapewne nigdy nie słyszał, choć jej systemy obsługiwały codziennie życie milionów ludzi. Przedsiębiorstwo heartland payment Systems rozliczało miesięcznie ponad 100 milionów płatności kartami. Współpracowało z około 250000 sklepów.

Restauracji i punktów usługowych. W praktyce oznaczało to, że niemal każda transakcja na rynku mogła przechodzić właśnie przez ich serwery przez infrastrukturę przedsiębiorstwa przepływały, więc miliardy dolarów. Gonzales wiedział, że wystarczy jedno skuteczne włamanie, by zyskał dane kart na skalę. Jaki świat cyberprzestępczości jeszcze nigdy nie widział. Tym razem przeciwnik był jednak

znacznie lepiej przygotowany. Firma miała solidne zabezpieczenie. Regularnie przeprowadzali audyty i nie używało podatnych na włamanie sieci bezprzewodowych. Zespół hakerów cierpliwie analizował poszczególne elementy sieci, szukając jakiejkolwiek luki w zabezpieczeniach, gdy w końcu ją znaleźli. Wgrali złośliwy kot, który zagwarantował im pierwszy dostęp do sieci. Od tej chwili każda transakcja przechodząca przez serwery

największej amerykańskiej firmy, specjalizującej się przetwarzaniem płatności kartami, była przechwytywana przez naszego człowieka. Człowieka, który oszukał nas wszystkich przez hakera i przestępcę, będącego jednocześnie pracownikiem Secret Service. Wszystkie dane trafiały na serwery poza u SA najwięcej do Łotwy i Ukrainy. Przez ponad rok nikt nie zauważył, że coś jest nie tak. Dopiero w sierpniu 2009 roku

analiza systemów wykazała masową kradzież danych. Skala całego procederu była wręcz niewyobrażalna. Z samej tylko firmy wyciekło około 130 milionów numerów kart płatniczych. Jeśli jednak doliczymy do tego wszystkie dane, które go zales i jego ludzie zdobyli przez lata swojej działalności liczba skradzionych rekordów. Sięgnie nawet 170 milionów. To była bezapelacyjnie największa kradzież danych w historii całych Stanów

Zjednoczonych, a człowiek za nią odpowiedzialny sam stał się historią. Co warte podkreślenia, ten gigantyczny wyciek danych wyszedł na jaw dopiero w 2009 roku, w czasie, gdy Albert gonzales od kilku miesięcy był już w rękach służb. Dopiero w trakcie kolejnych analiz śledczy odkryli, że skala jego działalności była znacznie większa. I do listy zarzutów doszły następne gigantyczne ataki, a jeśli już mowa o aresztowaniu przywódcy tego hackerskiego podziemia w maju 2008 roku

Secret Service wszczęło formalne śledztwo wobec własnego informatyka. Dalej wszystko potoczyło się błyskawicznie. Jako pierwszy zatrzymany został kristofer Scott 6 maja oddział wkroczył do jego domu, zabezpieczając 9 komputerów. I 78 sadzonek zielonej substancji. Na stevena Wataha agenci federalni nie czekali już w mieszkaniu, gdy tylko przekroczył próg. Kompletnie zaskoczony został zakuty w kajdanki. Z kolei w apartamencie należącym

do gonzalesa zatrzymano patrika tołiego, bo właścicielu nieruchomości nie było jednak śladu. Albert doskonale wiedział, że ten dzień może kiedyś nadejść. Był przygotowany na taką okoliczność. Miał pieniądze Plan ucieczki i fałszywy paszport. Gdyby tylko udało mu się przekroczyć granicę, mógłby zniknąć na zawsze, a jednak nie zdążył jednak w jego planie co się zawiodło? Wczesnym rankiem 7 maja jeden z

tropów zaprowadził agentów do luksusowego hotelu przy plaży. Tego dnia w hotelowym lobby było więcej tajnych agentów niż turystów. Wszyscy czekali tylko na sygnał. Ten nadszedł chwilę po północy grupa szturmowa ustawiła się przed apartamentem na piętnastym piętrze. Kilka sekund później byli już w środku, w pokoju był gonzales i jego dziewczyna. Oprócz nich 22000 $ w gotówce, kilka laptopów, sprzęt hakerski i broń.

Tym razem Albert nie miał już żadnej opcji, żadnej szansy, ucieczki, żadnej szansy na jakąkolwiek ugodę. Tym razem skończyło się jego wystawne życie. Chwilę wcześniej żył, jak król zachowywał się tak, jakby pieniądze nigdy nie miały się skończyć, a może wręcz przeciwnie, może przewidywał swój koniec, dlatego korzystał z życia, póki jeszcze tylko mógł. Jegorządowa pensja wynosiła

75000 $ rocznie, ale wydatki wyglądały tak, jakby zarabiał miliony. Mieszkanie w Miami z widokiem na ocean. Drogie BMW, noce w luksusowych hotelach i rachunki z klubów, gdzie jedna noc potrafiła kosztować tyle comiesięczna pensja agenta. W dniu dwudziesty szósty urodzin zorganizował dla siebie przyjęcie, które przeszło do historii. Jego koszt niemal równał się rocznym zarobkom. Stoły uginały się od drogich alkoholi, a na każdym kroku

dostępne były różnego rodzaju substancje psychoaktywne. Do tego dochodziły diamentowe pierścionki dla dziewczyny, zegarki dla ojca i znajomych na koncie zgromadził niespełna 3 miliony dolarów. Resztę trzymał w kartonach po butach. Gdy gotówki zaczęło być już za dużo, zaczął ją hermetycznie pakować zakopywać w plastikowe pojemniki w ogrodzie rodziców. Rozważał nawet zakup klubu nocnego, który miał być swoistą. Pralnią pieniędzy.

Skalę całego procederu doskonale obrazuje fakt, którym później podzielił się ze śledczymi. Jeden z jego wspólników opowiadał, że pewnego dnia maszyna do liczenia pieniędzy nie wytrzymała tempa pracy. Albert miał wtedy narzekać, że ponad 300000 $ musiał przeliczać ręcznie sn. W trakcie postępowania zawarł on ugodę z departamentem sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych.

Zdecydował się na współpracę ze śledczymi. Została ona zawarta po tym, jak śledczy z kilku Stanów u SA połączyli sprawy dotyczące serii masowych kradzieży danych. Jego wyjaśnienia dotyczyły zarówno przyznania się do winy, jak i szczegółowego opisu działania całej siatki przestępczej. W ramach przyjętej ugody określono dokładnie warunki kary. Prokuratura zobowiązywała się, że nie będzie wnosić o wyrok wyższy niż 25 lat więzienia. Natomiast obrona nie będzie

domagać się mniej niż 17 lat. 25 marca 2010 roku. Dwudziestoośmioletni wówczas Albert gonzales starą przed sądem ubrany w beżowy więzienny uniform, siedział ze splecionymi rękami i spuszczoną głową ani razu nie podnosząc wzroku w stronę publiczności. Jego ojciec ocierał łzy chusteczką, a siostra? Próbowała go pocieszać, nie spojrzał również ani razu na swoich dawnych kolegów z Secret

Service. Na sali sądowej powiedział tylko kilka zdań. Obwiniam za to tylko siebie i Jestem winny nie tylko wykorzystywania sieci komputerowych, ale też wykorzystywania relacji międzyludzkich, szczególnie tej, którą miałem z pewną agencją rządową, która we mnie uwierzyła. Ta agencja nie tylko we mnie wierzyła, ale dała mi drugą szansę w życiu, a ja ją całkowicie zmarnowałem. Przepraszam też moich rodziców, bo naruszyłem świętość ich domu,

wykorzystując go do ukrywania nielegalnych dochodów. Przy tym prosił o możliwie najniższy wyrok, aby pewnego dnia mógł udowodnić rodzinie, że kocha ich tak samo mocno, jak oni kochają jego. Mówił, że jego jedynym motywem była techniczna ciekawość i obsesja na punkcie podboju sieci komputerowych i być może brak chęci zysku zostałby potraktowany jako okoliczność łagodząca. Jednak analiza czatów, do których dotarli śledczy.

Wskazywała coś zupełnie innego. Albert w rozmowie z jednym ze swoich wspólników pisał, że jego celem było zarobienie 15 milionów dolarów. Kupno jachtu i przejście na emeryturę. On sam przyznał się do udziału w wieloletnich atakach hakerskich, obejmujących włamanie do systemów dużych firm oraz kradzież danych milionów kart płatniczych. Jego obrońcy próbowali tłumaczyć, że wszystkiemu winne były jego uzależnienie od internetu, adrenaliny i hakowania.

Wskazywano również na nadużywanie środków psychoaktywnych. Obrona argumentowała, że jego stan psychiczny i uzależnienia. Wpływało na jego zachowanie, a kara powinna to uwzględnić. Jednak psychiatrzy powołani przez prokuraturę mieli nieco inne zdanie. Biegli twierdzili, że choć gonzales rzeczywiście miał słabość do używek i był uzależniony od bycia online, jego styl życia w żaden sposób nie tłumaczył działań. Był doskonałym organizatorem przywódcą i kierownikiem

wszystkich przestępstw. Dopuszczał się w pełni świadomie. W opinii biegłych psychiatrów stwierdzono, że oskarżony mocno identyfikuje się ze swoim komputerem i ma trudność w postrzeganiu ludzkich relacji inaczej niż przez pryzmat działania maszyny. Jego sposób myślenia był silnie związany ze światem cyfrowym. To, co działo się poza ekranem, było dla niego mniej oczywiste. Mało realne. W praktyce oznaczało to, że konsekwencje jego działań wobec innych ludzi nie były przez

niego w pełni rozumiane. Granica między światem wirtualnym a rzeczywistym była zatarta, a logika działania komputerów w dużej mierze wpływała na to, jak interpretował relacje interpersonalne. Został skazany przez sąd federalny na 20 lat i jeden dzień więzienia za udział w serii ataków na duże sieci handlowe i systemy płatnicze. Wyrok obejmował między innymi spisek, oszustwa komputerowe i bankowe, nieautoryzowany dostęp

do systemów oraz kradzież danych płatniczych związane z włamaniami do największych amerykańskich sieci detalicznych. Dodatkowo sąd rozpatrzył także sprawy przeniesione z Nowego Jorku, dotyczące między innymi włamania do systemów płatniczych. Dużej sieci restauracji typu fast food został również skazany na 20 lat i jeden dzień więzienie za udział w spisku związanym z atakami na systemy, przetworzenie płatności jednego z głównych amerykańskich operatorów kart.

Wszystkie kary miał odbywać równolegle wraz z trzyletnim nadzorem. Po wyjściu z więzieniem oraz grzywną w wysokości 25000 $. Wysokość ewentualnych odszkodowań miała zostać ustalona później przez sąd. Pozbawienie wolności nie było jednak jedyną karą wraz z nią stracił on również swój cały majątek. Konfiskacie podlegały komputery, mieszkania, samochód i gotówka. Również ta zakopana w ogrodzie u rodziców.

Co więcej, w ramach porozumienia zwrócone musiały być także cenne przedmioty, które wcześniej rozdawał dziewczynie, rodzinie czy Bliskim. Do tego sąd nałożył na niego zakaz korzystanie z komputera i internetu przez 5 lat po odbyciu kary pod nadzorem kuratora jego wspólników również nie ominęła kara, choć była ona znacznie łagodniejsza. Cristofer Scott został skazany na 7 lat więzienie. Damon na 5, a Steven na 2 lata. Dzisiejszy wyrok jeden z

najdłuższych, jakie wydano kiedykolwiek za przestępstwa hakerskie to sygnał dla hakerów na całym świecie, że organy ścigania nie pozwolą im naruszać sieci komputerowych i systemów płatniczych, ani nielegalnie zdobywać tożsamości. Będziemy prowadzili szeroko zakrojone śledztwo i ścigali przestępstwa cybernetyczne, niezależnie od ich stopnia zaawansowania i zasięgu. Niech ten wyrok będzie ostrzeżeniem dla potencjalnych hakerów na całym świecie, w tym tych działających z zagranicy zostaniecie odnalezieni

oskarżeni i skazani. Nie jest to jednak koniec historii króla cybernetycznego podziemia. 24 marca 2011 roku Albert złożył w federalnym sądzie Okręgowym w massachusetts petycję, w której próbował podważyć swój wyrok. Twierdził w niej, że podczas współpracy z Secret Service był przekonany, że działa za wiedzą i zgodą federalnych służb. Zapewniał, że część swoich przestępstw popełniał w ramach

pełnionej roli informatora. Wniosek został złożony w specjalnym trybie pozwalającym skazanym więźniom zakwestionować wyrok już po zakończeniu procesu. Są w takich przypadkach mogą być między innymi błędy proceduralne, naruszenie konstytucyjne czy nieskuteczna obrona. Albert występował w tej sprawie bez adwokata, reprezentując przed sądem siebie samego. We wniosku twierdził, że stał się kozłem ofiarnym.

Wciąż wierzę, że działałem w imieniu organów ścigania Stanów Zjednoczonych. Byłem upoważniony oraz otrzymywałem polecenia, aby angażować się w działania, które popełniłem w ramach mojego zadania polegającego na zbieraniu informacji wywiadowczych i tropieniu międzynarodowych cyberprzestępców. Teraz wiem i rozumiem, że zostałem wykorzystany jako kozioł ofiarny, aby zatuszować czyjeś błędy. W swoim dwudziestopięcio stronicowym wniosku zarzucał

jednemu ze swoich prawników, że nie przygotował odpowiedniej linii obrony, zgodnie z którą osoba popełniająca przestępstwo może argumentować, że działa za zgodą władz państwowych. W petycji podkreślał, że powinien mieć możliwość wycofania swojego przyznania się do winy, ponieważ rząd nie wywiązał się ze swojej części umowy. Powiedziano mu, że jeśli przyzna się do winy, rząd zwróci się do sądu o połączenie 3 spraw przeciwko niemu w Nowym Jorku, New Jersey i massachusetts. To wszystko miało być połączone

w jedną sprawę. I to miało pozwolić, że otrzyma tylko jeden wyrok. Prokuratorzy zwrócili się do sądu o połączenie spraw, ale ten zgodził się na połączenie jedynie 2 z nich. W kolejnych latach sprawa Alberta przycichła z danych agencji zarządzających federalnym systemem więziennictwa wynika, że został on zwolniony z więzienia 19 Września 2023 roku. Po odsiedzeniu 13 lat od tamtej pory nie ma żadnych informacji,

co się z nim dzieje. Nie wiadomo gdzie jest ani czym się zajmuje. W związku z tym możemy zadać sobie tylko jedno pytanie, czy wrócił na tak doskonale znaną sobie ścieżkę? Wiadomo natomiast, że jeden z jego wspólników Stephen watt po wyjściu z więzienia wrócił do branży cyberbezpieczeństwa i angażował się w projekty związane z ochroną prywatności oraz bezpieczną komunikacją w internecie. Na zakończenie przypominam wam

jeszcze o wzmożonej czujności, bo bezpieczeństwo naszych pieniędzy zależy często od tego, jak szybko zareagujemy. Jeśli kiedykolwiek nabierzecie podejrzeń, że wasze dane mogły wyciec lub ktoś obcy próbuje dobrać się do waszego konta. Nie czekajcie, skorzystajcie z blokady transakcji w aplikacji mBanku. To jeden ruch, który jest naszą najlepszą samoobroną w sieci i może uchronić nas przed utratą oszczędności. Jeżeli chcecie dowiedzieć się więcej o tym, jak działają cyberprzestępcy, koniecznie

sprawdźcie audio, serial, jazgot oraz stronę kampanii mBanku. Wszystkie linki zostawiam wam w opisie, bądźmy czujni i słyszymy się w kolejnym odcinku.

Open the transcript file

Hosts and Guests

Nobody is credited on this episode yet.

Credit the people on this episode

Be the first to rate this episode

More episodes

All episodes
  1. 5 najdziwniejszych zbrodni, w których rozwiązanie trudno uwierzyć | MARATON

    Nov 20, 20263 hr 9 minAudio

    Specjalne wydanie Kryminatoriu. To tematyczny maraton złożony z wcześniej publikowanych odcinków, połączonych wspólnym motywem. Przygotowany z myślą o tych, którzy wolą dłuższe sesje słuchania - w samochodzie, podczas...

    Credit the people on this episode

  2. „Prawo bestii” na Netfliksie. A to prawdziwa historia Trynkiewicza

    Nov 18, 20261 hr 26 minAudio

    Premiera serialu „Prawo bestii” na Netfliksie to dobra okazja, żeby przypomnieć prawdziwą historię Mariusza Trynkiewicza - sprawę, która przed laty wstrząsnęła całą Polską. W tym materiale udostępniam szósty rozdział...

    Credit the people on this episode

  3. GTA VI w prawdziwym życiu? Ten pościg to czyste szaleństwo | 452.

    Nov 16, 202634 minAudio

    [reklama] Partnerem odcinka jest Oponeo.pl: https://www.oponeo.pl/kryminatorium #Oponeo #ZmieniamyOponyNaLepsze OPIS SPRAWY Z ODCINKA: Weteran armii Stanów Zjednoczonych ukradł z wojskowej zbrojowni w San Diego czołg...

    Credit the people on this episode

  4. Spalony materac na odludziu. Trop prowadził prosto do synowej | 451.

    Nov 9, 202659 minAudio

    [reklama] Kupuj kosmetyki i perfumy szybko oraz wygodnie na https://www.flaconi.pl/ Z kodem MYSZKA12 otrzymasz 12% rabatu do 19.11.2026*. *Rabat nie obowiązuje na marki i produkty wykluczone z promocji oraz nie łączy...

    Credit the people on this episode

  5. Wśród nocnej ciszy. Prawdziwa historia z serialu HBO | 450.

    Nov 2, 20261 hr 11 minAudio

    W noc pasterki 1976 roku, na drodze między Połańcem a Zrębinem, zginęły trzy osoby: młode małżeństwo oraz 12-letni chłopiec. Milicja od razu uznała to za zwykły wypadek drogowy. Tyle że żadnego wypadku nie było. To, co...

    Credit the people on this episode