[reklama] Załóż konto na BookBeat z moim kodem KRYMINATORIUM, aby otrzymać dostęp na 30 dni i 20 godzin słuchania za darmo. ► ttps://www.bookbeat.pl/kryminatorium?utm_source=spotify&utm_medium=podcast&utm_campaign=PL-kryminatorium-21155&utm_content=textlink-spot-epi-description-30db&utm_term=deal3 -------------------- Ważne - Aby skorzystać z promocji, konieczne jest podpięcie karty płatniczej. - Tylko dla nowych użytkowników. - Zarejestruj się przez stronę internetową z użyciem kodu KRYMINATORIUM wchodząc pod ten link ► ttps://www.bookbeat.pl/kryminatorium?utm_source=spotify&utm_medium=podcast&utm_campaign=PL-kryminatorium-21155&utm_content=textlink-spot-epi-description-30db&utm_term=deal3 - Pobierz aplikację BookBeat na urządzenie mobilne. - Przez 30 dni korzystasz z aplikacji za darmo. - W tym czasie możesz przesłuchać 20 godzin audiobooków. - Możesz zrezygnować w dowolnym momencie, opłata za okres promocyjny nie zostanie naliczona. ⠀⠀⠀ 00:00 Wstęp 00:47 BookBeat 2:45 Historia Dorothy Scott ⠀⠀⠀ W 1980 roku 32-letnia mieszkanka Kalifornii przepadła jak kamień w wodę. Dorothy wspólnie z koleżanką zawiozła schorowanego kolegę do szpitala. Obiecała, że odwiezie ich potem do domu. Rozdzielili się tylko na chwilę i nigdy więcej już jej nie zobaczyli. Policja od samego początku podejrzewała, że za zniknięciem 32-latki może stać mężczyzna, który od kilku tygodni dręczył ją telefonami. Raz nawet zagroził, że ją zabije i zadba o to, by nikt nie znalazł jej ciała.
Audio and video play straight from the show's own hosting. PodSubs stores and serves no media.
Transcript
From the show. Tap a time to play from there.
W 1980 roku trzydziestodwuletnie mieszkanka Kalifornii przepadła jak kamień w wodę. Znajomi widzieli, jakiej samochód odjeżdża z parkingu. Później już więcej nie zobaczyli ani swojej koleżanki, ani jej auta. Dopiero po jakimś czasie zdali sobie sprawę, że tak naprawdę nie mieli pewności, kto siedział wtedy za kółkiem świadków oślepiły światła reflektorów. W pojeździe mogło być tylko dorotti, ale równie dobrze mógł obok niej siedzieć porywacz.
Ale najdziwniejsze w tej historii jest to, że bliscy ofiary. Przez długi czas dostawali tajemnicze telefony. Dzwoniący mężczyzna otwarcie przyznawał, że porwał ich córkę i pozbawił ją życia. Ich nadzieje na szczęśliwe zakończenie coraz szybciej gasła. Zanim przejdziemy do treści odcinka, chciałbym poświęcić chwilę naszemu partnerowi i sponsorowi. Bóg bit jest o czym opowiadać, ponieważ w tej aplikacji przeznaczonej do słuchania audiobooków pojawiła się ostatnio wyjątkowo interesująca
pozycja. Morderca w potrzasku to najnowsze dzieło poznańskiego pisarza, michałalarka, którego możecie kojarzyć również z podcastu zabójcze opowieści. Michał przez długi czas szczegółowo badał sprawy kryminalne z Wielkopolski, które łączy jeden wspólny wątek. Sprawcy odebrali sobie życie. Z tego powodu są to często historie pełne niedopowiedzeń i owiane tajemnicą. Przykładem jest choćby sprawa Józefa pluty, znanego jako wampir z marianowa. Bez wątpienia to jedna z najbardziej mrocznych postaci w historii Polski, ponieważ pluta
odebrał sobie życie podczas obławy. Wokół jego historii narosło wiele legend i mitów. Michał larek postanowił zweryfikować te opowieści. Rozmawiał z funkcjonariuszami, którzy pracowali przy śledztwach. Odwiedzał miejsca zbrodni, kontaktował się ze świadkami lokalną społecznością. To naprawdę solidna dziennikarska robota. Efektem jego pracy jest audiobook, odczytany przez genialnego lektora Mariusza bonaszewskiego. Zachęcam do sprawdzenia tej pozycji, a jeśli nie macie jeszcze konta w bóg bit, możecie je założyć, korzystając z kodu
promocyjnego. Wpisując kod, krymina, tori um lub klikając link w opisie odcinka otrzymacie 30 dni darmowego dostępu do aplikacji, w ramach których możecie przesłuchać 20 godzin ulubionych audiobooków. A jest w czym? Znajdziecie tam 1000 tytułów, w tym wiele z gatunku tru. Krajem. Zapraszam wszystkich, którzy jeszcze nie mają konta do wypróbowania. Bóg bit i odsłuchania pracy, michałalarka rejestracji dokonujecie przez stronę internetową, a słuchacie w aplikacji szczegóły jak zawsze
znajdziecie w opisie odcinka. Krymina tori, um, otwieramy akta tajemnic. Dorothy jane Scott prowadziła spokojne życie samodzielnie wychowywała czteroletniego syna. Rodzina była dla niej najważniejsza. Codziennie rozmawiała z rodzicami i młodszym bratem. Mieszkała z ciocią w miejscowości stanton w stanie kalifornia. Pracowała w pobliskim anaheim
jako sekretarkę u przedsiębiorcy, który prowadził 2 sklepy związane z branżą konopną. Sama dorothy stroniło od wszelkich używek nie paliło papierosów, ani nie piła, nie lubiła imprezować. Wieczory spędzała w domu w towarzystwie swojego syna i pozostałych członków rodziny. Z nikim się nie spotykałarzadko, chodziła na randki i jeśli już tak się działo, to musiało oznaczać, że spotkała wyjątkowego mężczyznę. Chciała związać się z kimś, kto podzielał by podobne wartości.
Była introwertyczną duszą. Ceniła spokój zacisza domowego, co niedzielę chodziła do kościoła. Wiara odgrywała istotną rolę w jej życiu. Przyszły partner musiałby, podobnie jak ona być oddanym chrześcijaninem lubiącym spokojne życie. Znajomy opisywali ją jako wstydliwą i nieśmiałą. Nie było duszą towarzystwa z ogromnym gronem przyjaciół. Do szczęścia wystarczyło jej kilka najbliższych osób, na których zawsze mogła liczyć. Nie czuła potrzeby, by wszyscy
ją lubili, choć każdy, kto ją poznał uważał, że jest ciepło i życzliwe. Kiedy widziała, że ktoś jest w potrzebie, od razu wyciągała pomocną dłoń. Wieczorem 28 maja 1980 roku dorotti wybrała się na spotkanie pracownicze jej czteroletnim synem zaopiekowali się rodzice. Sekretarka zawiozła go do ich domu i pojechała do pracy. Zauważyła, że jeden z jej kolegów Konrad, dziwnie wyglądał, gdy do niego podeszła i zapytała, okazało się, że źle
się czuł na skórze miał czerwony ślad, który wyglądał jak po ugryzieniu dorot i uznała, że będzie potrzebował pomocy medycznej. Zaoferowała, że zawiezie go do miejscowego szpitala. Inna pracownica o imieniu pam również z nimi pojechała. Dorotti chciała wstąpić jeszcze na chwilę do domu rodziców, by im powiedzieć, dokąd się wybiera i że prawdopodobnie. Będą musieli posiedzieć z wnukiem dłużej niż początkowo, założyli przy okazji, przytuliła chłopca i powiedziała mu, dobranoc.
Rodzice zeznali, że postanowiła również zmienić pewną część swojej garderoby. Na początku miała na szyi Czarny szalik. Wtedy zmieniła go na inny w kolorze czerwonym. Następnym przystankiem był szpital w miejscowości Orange. Kolega szybko trafił w ręce lekarzy. W tym czasie jego koleżanki siedziały w poczekalni. Rozmawiały, oglądały telewizję i czytały gazety. Nie odstępowały się na krok, żadna z nich nie poszła ani do toalety, ani po kawę.
Cierpliwie czekały na mężczyznę, gdy w końcu koło dwudziestej trzeciej opuścił gabinet lekarski. Okazało się, że jego życiu nic nie zagraża. Został ugryziony przez pająka, ale takie przypadki są często odnotowywane w Kalifornii i nikogo tam nie dziwią. Lekarz wystawił mu receptę. Konrad chciał od razu zrealizować ją w przyszpitalnej aptece. Dorotti zasugerowałaby pam z nim poszła, a ona w międzyczasie skoczy do toalety i potem od razu do samochodu stał na
parkingu za budynkiem. Stwierdziła, że podjedzie od strony wyjścia, tak by kolega nie musiał zbyt długo iść i niepotrzebnie się męczyć. Minęło kilka minut. Konrad i pam czekali na trzydziestodwulatkę w umówionym miejscu, ale jej nie było. Poszli więc w stronę parkingu. Wtedy dostrzegli białą toyotę dorotti z włączonym silnikiem i światłami. Samochód jechał w ich stronę, nagle przyspieszał. Pomachali jej, aby do nich podjechała. Mimo to ona się nie zatrzymała i
odjechała z piskiem opon. Zaczęli biec za samochodem, ale nie mieli szans go dogonić. Ta sytuacja ich zdziwiła. Początkowo nie rozumieli, dlaczego doroth i ich tam zostawiła. Później pomyśleli, że musiała nagle wracać do domu, do syna. Co prawda były to czasy bez komórek, ale w szpitalu znajdowało się kilka telefonów. Może zadzwoniła do swoich rodziców i wtedy dowiedziała się, że powinna jak najszybciej być w domu? Ta myśl wydawała się sensowne i właściwie tylko to przychodziło
im do głowy. Dorot. I była kochającą i troskliwą matką. Stawiało potrzeby swojego syna na pierwszym miejscu. Jeśli tak się stało, to wiedzieli, że po nich przyjedzie. Czekali na szpitalnym parkingu przez 2 godziny i nic. Wtedy odczuli jeszcze większy niepokój, zaczęli się zastanawiać, czy za zachowaniem koleżanki nie stało coś innego. W końcu w normalnej sytuacji wróciłaby po nich. Coś naprawdę musiało ją zatrzymać. Zdali sobie sprawę z bardzo
ważnej rzeczy, gdy samochód zaczął zbliżać się w ich stronę światła, ich oślepiły i nie byli w stanie dostrzec za szybą sylwetki czy twarzy koleżanki. Tak naprawdę każdy mógł tam siedzieć, a oni nie mogli tego potwierdzić ani wykluczyć. Więc nie mieli pewności, czy to dorot i faktycznie prowadziła wtedy samochód. Poważnie się zmartwili, ale nie
skontaktowali się z jej rodzicami czy ciotką. Być może nie mieli ich numerów. W każdym razie powiadomili policję. Funkcjonariusz przyjmujący zgłoszenie stwierdził, że kobieta mogła przecież pojechać do domu. Nie widział podstaw, aby przejąć tę sprawę, ale trzydziesto dwulatka nie wróciła do mieszkania, które dzieliłościotką nie przyjechała do rodziców po syna. W nocy nie wydarzyło się nic złego. Córka do nich nie zadzwoniła, a oni nie poprosiliby do nich. Przyjechała ostatni raz.
Widzieli ją po dwudziestej pierwszej. Nim odwiozła znajomych do szpitala. Gdy nad ranem ojciec próbował zgłosić zaginięcie córki na policję również zderzył się ze ścianą. Minęło zbyt mało czasu, dorot i była dorosłą i zdrową kobietą. Było wiele potencjalnych wytłumaczeń, Dlaczego nie wróciła? Na przykład wykorzystała okazję, że rodzice zajmowali się dzieckiem i spotkało się z jakimś mężczyzną dla zaniepokojonego ojca. Nie brzmiało to logicznie. Córka w tamtym czasie z nikim
się nie spotykała. On i jego żona z pewnością by o tym wiedzieli. Dorotti była z nimi blisko i bardzo im ufała. Nie zataiłaby tak ważnej informacji. Ani on, ani miejscowa policja nie mieli wtedy jeszcze pojęcia, że chwilę wcześniej koło czwartej 30, w miejscowości oddalonej około 20 km od szpitala, znaleziono auto dorotti. Gdy na miejscu zjawili się stróże prawa i strażacy, zastali właściwie już wrak pojazdu strawiony przez ogień.
Ktoś celowo go podpalił. Obawiali się, że w środku natrafią na ludzkie szczątki. Ale na szczęście w momencie eksplozji nikogo ani niczego tam nie było. Na szczęście tablice rejestracyjne zachowały się w miarę w dobrym stanie. Na tej podstawie udało się ustalić, do kogo pojazd należał. Była to Biała Toyota z 1973 roku, ukochany samochód dorotti. Informacja trafiła do funkcjonariuszy, którzy dwukrotnie zignorowali próby zgłoszenia jej zaginięcia. Jednak w obliczu takiego
doniesienia nie mogli już dłużej. Zostawać obojętni stróże prawa przesłuchali rodziny zaginionej i jej znajomych z pracy. W szczególności skupiono się na 2 osobach. Konradzie i pam. To oni widzieli ją jako ostatni. Oboje twierdzili, że tamtego wieczoru dorotti zachowywała się normalnie w szpitalu większość czasu spędziła w towarzystwie koleżanki, oddaliła się sama tylko na chwilę, gdy na koniec poszła do toalety. Potem miała podjechać samochodem w stronę wyjścia.
Obiecała, że będzie na nich czekać, a jak już wiemy, tak się nie stało. Przynajmniej według wersji znajomych, która brzmiała dla śledczych wiarygodnie. Coś musiało wydarzyć się w czasie, kiedy została sama, na przykład gdy znalazła się na parkingu. Czy ktoś ją wtedy zaczepił i przestraszył? A może kobieta padła ofiarą porwania? Sprawca mógł podejść do niej z bronią w ręku, kazać wsiąść do samochodu i jechać we wskazanym przez niego kierunku, albo ukryć się wcześniej. Były to tylko domysły.
Śledczy musieli odpowiedzieć na kluczowe pytanie, co takiego stało się tamtego wieczoru? Gdzie pojechała, czy ktoś jej towarzyszył? Czy to ona prowadziła samochód? A jeśli nie, to kto? W trakcie przesłuchania rodziny na jaw wyszła szokująca informacja. Na krótko przed zaginięciem dorotti dostawała podejrzane telefony. Anonimowy rozmówca dzwonił do
pracy, był doskonale zorientowany, kiedy zaczynała i kończyła się jej zmiana, zwracał się bezpośrednio do niej, wyznawał jej miłość dla dorot i brzmiało to tak, jakby mężczyzna miał obsesję. Wydawało jej się, że kojarzyła ten głos już gdzieś go wcześniej słyszała na żywo jednak. Nie mogło dopasować go do żadnej twarzy czy nazwiska z każdym telefonem odczuwało coraz większy niepokój. Pewnego dnia miarkę się przebrała. Tajemniczy adorator zaczął jej grozić.
Powiedział, że ją zabije, potnie na kawałki i zadba o to, by nikt nigdy jej nie odnalazł. Kobieta nie zgłosiła tego na policję. W 1980 roku uporczywe nękanie nie było karane nie tylko w Kalifornii, ale w całym kraju. Zmiany w tym zakresie zaszły dopiero w latach dziewięćdziesiątych. Mimo to dorot i potraktowało te groźby poważnie zaczęło się obawiać o swoje życie zapisało się na zajęcia karate i nauczyła podstawowych ciosów.
Zastanawiała się nad zakupem broni palnej. Ostatecznie uznało, że tego nie zrobi. Nie chciała trzymać pistoletów domu, w którym mieszkał jej czteroletni synek. Zachowywała ostrożność. Wieczorami rzadko wychodziła z domu. Tamten dzień był wyjątkiem, odskocznią od rutyny. Najpierw pojechała na spotkanie pracownicze, a później do szpitala. Na chwilę została sama ktoś, kto ją porwał tamtego wieczoru. Wiedział, gdzie jej szukać. Tylko osoby z rodziny i pracy mogły mieć taką wiedzę.
Ale policjanci wykluczyli je z grona podejrzanych. Zatem powstała inna teoria. Sprawca ją obserwował i śledził, to również pasowało do wersji, że za wszystkim stał stalker. 2 tygodnie po zniknięciu trzydziestodwulatki, matka odebrała przerażający telefon. W słuchawce usłyszała nieznany jej głos mężczyzny, wywnioskowała, że to on wcześniej wydzwaniał do jej córki. Zapytał, czy jest spokrewniona z dorotti. Gdy potwierdziła, oznajmił, mamię.
W prasie pojawiały się doniesienia o zniknięciu młodej matki, ale dziennikarze nie znali szczegółów. Tajemniczy mężczyzna wiedział, że dorot i tamtego wieczoru. Pojechała ze znajomymi z pracy do szpitala, że jej kolega został ugryziony przez pająka, że miała na szyi czerwony szalik. Wobec tego matka przeczuwała, że ten człowiek powiedział prawdę, porwał jej córkę, ale nie zdążyła go o nic zapytać. Szybko się rozłączył. Kilka dni później ten sam człowiek zadzwonił do redakcji
lokalnego dziennika. Telefon odebrała ówczesna redaktor naczelna. Mężczyzna wyjawił, że dzwoni w sprawie zaginionej Kobiety. Jego słowa zmroziły dziennikarce krew w żyłach. Powiedział do niej, jak gdyby nigdy nic była miłością mojego życia, przyłapałem ją na zdradzie z innym facetem, zabiłem ją. Dodał, że spotkali się w szpitalu. Kwestia tego, jak się tam znalazł pozostała niewyjaśniona.
Czy on, lub ktoś z jego bliskich potrzebowali pomocy medycznej, a może śledził dorotti, pytania się mnożyły? Z jego historii wynikało, że podszedł do niej i zapytał o relacje łączące ją z jakimś innym mężczyzną. Ona podobno zaprzeczyła, a on jej nie uwierzył. Tajemniczy człowiek powiedział dziennikarce, że ma fotografię, która potwierdziłaby jego słowa. Lecz nie zdradził, co konkretnie na niej jest. Nigdy jej też nie wysłał. Intuicja redaktorki podpowiadała, że nie kłamał, nie
wymyślił historii, by zwrócić na siebie uwagę, albo zakpić z rodziny zaginionej. Jego słowa były przerażające, ale jednocześnie szczere. Miał obsesję na punkcie dorotti, nie musieli się nawet dobrze znać. Wystarczyło jednak, że zobaczył ją w towarzystwie innego mężczyzny, prawdopodobnie kolegi z pracy, o którego się wtedy martwiły. To mógł być impuls, który pchnął stalkera do porwania. Następnie pozbawienie jej życia. Myślę zasady, albo będziesz moja albo martwa?
Do domu państwa z kotów wydzwaniał regularnie, zawsze ten sam głos i ton powtarzający, że skrzywdził trzydziesto 2 latkę, bo ją kochał, ale nigdy nie wyjawił szczegółów, które pomogą odnaleźć ciało dorotti. Rodzice zaginionej wierzyli, że ich córka została zamordowana. Była to trudna do przyjęcia, prawda? Ale nie mieli złudzeń, że stało się inaczej, choć nie było na to żadnych dowodów, więc równie dobrze mógł się okrutnie bawić ich kosztem. Dzwonię zazwyczaj w środy, kiedy pani Scott była sama w domu,
więc to ona odbierała w ciągu 4 kolejnych lat, przyzwyczaiła się do tego. Chciałaby ten człowiek w końcu pękł i wyjawił całą prawdę. W kwietniu 1984 roku to jej mąż chwycił słuchawkę. Był środek nocy, gdy zapytał, kto tam? Osoba po drugiej stronie od razu się rozłączyła. Nie miał pewności, ale uważał, że to sprawca. Od razu pojawiło się pytanie, dlaczego dzwoniący się rozłączył, czy porywacz
przestraszył się, że ojciec ofiary rozpozna jej głos? Dla przypomnienia dorotti wydawało się, że kiedyś już gdzieś go słyszała. Na żywo nie potrafiło jednak przepisać go do konkretnej osoby. Prześladowca wyzwaniał do jej pracy, więc pojawiło się teoria, że to ktoś związany z tym miejscem. Prawdopodobnie nieregularny pracownik, ale ktoś współpracujący w tamtym czasie lub wcześniej na przykład. Wystarczy tak zwana złota Rączka, co czyni ten wątek interesującym. Okazuje się, że ten biznes
należał kiedyś do ojca dorotti, czy naprawdę pan Scott mógłby rozpoznać głos tego człowieka? Porywacz nagle przestał dzwonić jakoby w obawie, że znowu odbierze ojciec dorotti. Z dostępnych informacji wynika, że pan Scott nigdy nie usłyszał głosu sprawcy, a to skłania ku tezie, że policjanci nie pozyskali dowodów w postaci nagrania żadnego połączenia. Byłby to z pewnością cenny dowód, ale śledczy z jakichś przyczyn się na to nie zdecydowali.
Czas mijał nieubłaganie, a rodzice w dalszym ciągu czekali na wieści. Policjanci badali sprawę, ale nie było dowodów syndorot i dorastał, gdy zniknęła. Miał zaledwie 4 lata. W 1984 roku skończył 8. Nadal niewiele rozumiał, ale wiedział, że jego mamie stała się krzywda i że prawdopodobnie już nigdy więcej jej nie zoba. 6 sierpnia 84 roku na drodze w pobliżu kanionu Santa ana,
pewien budowlaniec natknął się na kość. Analiza wykazała, że część szczątków należała do młodej Kobiety, pozostałe do psa. Pierwsza hipoteza śledczych zakładała, że ktoś wyszedł na spacer ze swoim zwierzakiem i uległ wypadkowi lub padł ofiarą brutalnego ataku. Brali pod uwagę też inne możliwości. Zdaniem specjalisty kości leżały w tamtym miejscu przynajmniej od 2 lat. Niestety, nie potrafił ustalić przyczyny zgonu. Czaszka i zęby zachowały się
niemal w idealnym stanie. Już na początku pojawiła się myśl ze strony śledczych, że to być może poszukiwana trzydziesto dwulatka. Pochodziła z pobliskiej miejscowości, zaginęła przed kilkoma laty. Wobec tego porównano uzębienie denatki z dokumentacją stomatologiczną zaginionej. Okazało się, że to ona. Ta wiadomość z jednej strony była ciosem dla jej rodziców, natomiast te z drugiej przyniosła im ulgę. Przez lata spodziewali się, że ich córka nie zostanie
odnaleziona żywa, cieszyli się, że mogą chociaż ją pochować. W dalszym ciągu tożsamość sprawcy nie była znana na miejscu odnalezienia kości nie zabezpieczono żadnych innych tropów, zwłoki porzucono kilka lat wcześniej, przynajmniej 2, ale stróże prawa zakładali, że dorotti. Zginęła krótko po swoim zniknięciu. Jeżeli zabójca zostawił po sobie jakiś ślad, został on zniszczony przez żywioł. W osiemdziesiątym drugim roku w tamtej okolicy doszło do pożaru, który strawił sporą cześć
terenu. Policjantów zastanawiała kwestia odnalezienia psich kość. Ich pierwszym skojarzeniem było morderstwo rytualne w latach osiemdziesiątych w Stanach Zjednoczonych dużo mówiło się o okultyzmie, kulcie szatana i sektach. Złożenie w ofierze młodej Kobiety i zwierzęcia pasowało im do tego. Zaczęli badać ten wątek, ale ostatecznie do niczego ich to
nie zaprowadziło. Krótko po pogrzebie rodzice ofiary znowu odebrali kilka telefonów od sprawcy. Tym razem prosił do słuchawki brata dorotti, który nie rozpoznał głosu mężczyzny. W ciągu 4 lat, jeszcze przed odnalezieniem zwłok, gdy pojawiały się telefony, nikt ich nie nagrywał. Policjanci nie byli w stanie namierzyć, kto i skąd dzwonił, gdyż połączenie trwało zbyt krótko. Rozmówca wiedział, kiedy się rozłączyć. W trakcie śledztwa funkcjonariusze przesłuchali wielu świadków, rodzinę,
sąsiadów, znajomych z pracy i przyjaciół, niektórych po kilka razy. Nikt nie został aresztowany i nie usłyszał zarzutów. Na początku w kręgu zainteresowania znalazł się dawny chłopak Kobiety i ojciec jej syna z denisem terrim. Nie było już od jakiegoś czasu. Kłócili się swoje czteroletnie dziecko. Denis chciał sprawować większą opiekę nad synem, prawdopodobnie chciał nawet z nim zamieszkać. Na to dorothy kategorycznie się nie zgadzała. Czy Denis byłby w stanie zrobić
wszystko, by dostać to czego chciał najbardziej nawet pozbyć się matki swojego syna? Taka teoria wydawała się dość prawdopodobna. W końcu za zniknięciami i morderstwami kobiet często stoją mężczyźni z ich najbliższego otoczenia, między innymi dawni życiowi partnerzy. Policja jednak wykluczyła go z grona osób podejrzanych. Okazało się, że w wieczór zaginięcia dorothy, był on w innym stanie, na wyjeździe służbowym. Dostarczył dowody na swoją niewinność w postaci paragonów z
hotelu i restauracji. Ponadto jego koledzy z pracy poświadczyli, że mówił prawdę. Choć nikomu nic nie udowodniono, stróże prawa mieli na swojej liście jeszcze kilka nazwisk. Nigdy nie wypłynęły one oficjalnie, ale lokalna społeczność doskonale wiedziała, o kogo chodziła. Mike Battle pracował w warsztacie samochodowym przy tej samej ulicy co dorotte. Ponadto był bratem jednej z jej koleżanek. Gdy policjanci go przesłuchali przyznał, że trzydziestodwulatka od zawsze mu się podobała.
Dodał nawet, że chciałby ją kiedyś poślubić. Jednak przesłuchanie innych osób wykazało, że zaginiona w żaden sposób nie była zainteresowana majkiem. Fakt lubiła go, ale wyłącznie jako kolegę. Nie postrzegała go jako kandydata na męża. Teoretycznie mógł być jej prześladowcem, wiedział, gdzie pracowała oraz kiedy zaczynała się i kończyła. Jej zmiana był w niej zakochany, ale ona zupełnie nie odwzajemniała jego uczuć. Mógł więc popaść w obsesję na
punkcie dorotti. Prawdopodobnie codziennie obserwował ją z warsztatu, mógł widzieć, jak rozmawia z innymi mężczyznami. Czy doprowadziło go to do szału? Czy dlatego mógłby ją zabić? Niestety, niewiele o tej sprawie wiadomo z oficjalnych źródeł, jednak zainteresował się nią pewien bloger. Anthony sherlock poświęcił jej kilka wpisów na swojej stronie. Udało mu się porozmawiać z dorosłym już synem Doroty oraz z sąsiadami i znajomymi dowiedział się kilku faktów o mike. Dzięki temu wiemy, że mężczyzna
skończył literaturę angielską. W młodości wstąpił do armii i był korespondentem wojennym. Po powrocie do Stanów zamieszkał w hrabstwie Orange. Znalazł pracę w warsztacie samochodowym. To właśnie wtedy poznał dorotti. Był dobrze zbudowanym mężczyzną, z ciemnymi włosami i brodą. Podobno zmagał się z pewnymi problemami, między innymi z niestabilnością emocjonalną. Ludzie plotkowali, że należą do sekty czczącej szatana. To z kolei pasowałoby do wątku
odnalezienia szczątków psa, jednak nie wiadomo, jakie konkretnie dowody i tropy mieli stróże prawa ostatecznie uznali, że nie miał nic wspólnego ze śmiercią koleżanki. W tej sprawie można również natknąć się na inne nazwisko. Obie firmy od pana Scotta odkupił john kai cola nowy właściciel zatrudnił dorothy jako sekretarkę. W 1996 roku został aresztowany przez agentów FBI za
przestępstwa podatkowe. Pojawiły się wtedy głosy, że biznesmen od lat prowadził nielegalne interesy. Już w czasie, gdy pracowała u niego dorothy. Zaczęły się spekulacje, że kobieta była świadoma wszystkiego i zagroziła swojemu szefowi, że go wyda. On w obawie, że pracownica spełni swojej groźby, postanowił się jej pozbyć. Podejrzane telefony mogły być działaniem, które odwróci od niego uwagę. Tyle że z drugiej strony dorot i raczej bez problemu rozpoznałaby
głos swojego pracodawcy. No chyba że on zlecił to zadanie komuś innemu. Bloger, o którym wcześniej wspomniałem, podobno odkrył, że teren, gdzie odnaleziono dorotti był prywatny, a jego właścicielem był john. W pozostałych źródłach brakuje jednak potwierdzenia tej informacji. Trzeba jednak przyznać, że ta teoria brzmi ciekawie. Kwestia, dlaczego zabójca porzucił zwłoki akurat tam? Od samego początku wydawało się śledczym istotna, zastanawiali się, czy miejsce miało dla niego jakieś znaczenie, czy może wybrał je przypadkowo.
Cześć policjantów nie wierzyła w przypadki. Byli zdanie, że zabójca liczą na to, że tam nikt nie odnajdzie szczątków Doroty. Pożary w tamtej okolicy się zdarzały i nikogo to nie szokowało, więc teoretycznie było to idealne miejsce na porzucenie ciała. Kimkolwiek był zabójca i cokolwiek nim kierowało, nie przewidział wszystkiego, choć kości były nadpalone. Udało się dokonać identyfikacji dzięki dokumentacji stomatologicznej. W 1982 roku doszło do zaginięcia
dwudziestopięcioletni patriarchis najder. Szczegóły tej sprawy nasuwają skojarzenie, że za jej zniknięciem mógł stać ten sam człowiek. Który zabił dorotti 31 lipca 1982 roku patricia skończyła swoją zmianę około trzeciej nad ranem. Była barmanką w pubie w Indian Hills w Kalifornii. Kilkanaście minut później zjawiła się w pobliskim sklepie całodobowym. Musiała skorzystać z tamtejszego telefonu. Jej samochód podobno się zepsuł.
Gdy opuściła sklep, nikt już jej więcej nie widział. Auto zniknęło z parkingu i znaleziono je 2 godziny później kilka kilometrów dalej. Biało brązowa Toyota została doszczętnie spalona. W środku nie odnaleziono zwłok właścicielki. Patrisia była szczupłą blondynką o niebieskich oczach i miała 162 cm wzrostu. Przez lata śledczy nie znaleźli zbyt wielu dowodów, nikogo nie aresztowali, nie natrafili nawet na jej zwłoki.
Nie ma też stuprocentowej pewności, czy te 2 sprawy są ze sobą powiązane, choć niewątpliwie można dostrzec pewne podobieństwa, w szczególności porzucone i spalony pojazd. Zagadka śmierci dorothy do dziś pozostaje nierozwiązana chyba najbardziej przerażające w tej historii jest to, że pomimo upływu 44 lat. Policja nie zgromadziła zbyt wielu dowodów. Syn Kobiety uważa, że stróże prawa nie zrobili wszystkiego, co w ich moc, że mogliby rozwiązać tę sprawę, gdyby
bardziej się postarali. Swoje podejrzenie kieruje wobec mike'a butlera. Jego zdaniem to ten człowiek odebrał mu mamę. Niestety, dziś już nie ma możliwości, by Jeszcze raz go przesłuchać. Zmarł w 2014 roku, jeśli to on zabił dorotti, to zabrał prawdę ze sobą do grobu. Źródła wykorzystane do stworzenia odcinka artykuł pod. Tytułem hop dyms for aquired
Woman who vanessed. Opublikowany 14 czerwca 1980 roku na łamach. Los Angeles Times. Artykuł pod tytułem story, prompts anonymous call. Opublikowany 13 czerwca 1980 roku na łamach. Santa ana Orange, country register evening. Artykuł Billa kosena. Pod tytułem Human dog bond, a found. Opublikowany 7 sierpnia 1984 roku. Na łamach Santa ana Orange country register evening wpisy. Z bloga pod. Tytułem crime bloger 93.
Specjalne wydanie Kryminatoriu. To tematyczny maraton złożony z wcześniej publikowanych odcinków, połączonych wspólnym motywem. Przygotowany z myślą o tych, którzy wolą dłuższe sesje słuchania - w samochodzie, podczas...
Premiera serialu „Prawo bestii” na Netfliksie to dobra okazja, żeby przypomnieć prawdziwą historię Mariusza Trynkiewicza - sprawę, która przed laty wstrząsnęła całą Polską. W tym materiale udostępniam szósty rozdział...
[reklama] Partnerem odcinka jest Oponeo.pl: https://www.oponeo.pl/kryminatorium #Oponeo #ZmieniamyOponyNaLepsze OPIS SPRAWY Z ODCINKA: Weteran armii Stanów Zjednoczonych ukradł z wojskowej zbrojowni w San Diego czołg...
[reklama] Kupuj kosmetyki i perfumy szybko oraz wygodnie na https://www.flaconi.pl/ Z kodem MYSZKA12 otrzymasz 12% rabatu do 19.11.2026*. *Rabat nie obowiązuje na marki i produkty wykluczone z promocji oraz nie łączy...
W noc pasterki 1976 roku, na drodze między Połańcem a Zrębinem, zginęły trzy osoby: młode małżeństwo oraz 12-letni chłopiec. Milicja od razu uznała to za zwykły wypadek drogowy. Tyle że żadnego wypadku nie było. To, co...