Skip to content
PodSubs
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEvents
More
BlogPodCred
Menu
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEventsBlogPodCredNetworksSign in
Join nowSign in
  • Shows
  • People
  • Jobs
  • News
  • More
    • Guests
    • Events
    • Blog
    • PodCred
    • Networks
    Join nowSign in

Kryminatorium

Kryminatorium artwork

Nie dotykał poręczy ani klamek. Wiedział za dużo o pracy śledczych | 421.

Apr 13, 202631 minAudio
ShareXLinkedInFacebookWhatsAppEmail

[reklama] Partnerem odcinka jest Oponeo.pl: https://www.oponeo.pl/kryminatorium #Oponeo #ZmieniamyOponyNaLepsze OPIS SPRAWY Z ODCINKA: W listopadzie 1997 roku w Rogers w stanie Arkansas doszło do napaści na młodą nauczycielkę. Amy Harrison została zaatakowana w miejscu pracy. Pomimo próbki DNA sprawcy nie udało się go złapać. Przełom pojawił się dopiero 20 lat, gdy policja badała sprawę śmierci Jamesa Appletona. Sprawy okazały się powiązane. Mężczyzna, który popełnił te przestępstwa, otrzymał niechlubne miano Diabła z Ozark.

Audio and video play straight from the show's own hosting. PodSubs stores and serves no media.

Transcript

From the show. Tap a time to play from there.

Ten sprawca był pewnie przekonany, że po 20 latach nikt go już nie namierzy, że sprawa ucichła na zawsze, a jednak wystarczyło jedno badanie DNAI to przy okazji zupełnie innego śledztwa, by wszystko wróciło i to ze zdwojoną siłą. W 1997 roku w arkansas w Stanach Zjednoczonych doszło do poważnego przestępstwa, które mimo zabezpieczonych śladów. Nie zostało wyjaśnione, sprawca zniknął, a śledztwo utknęło na

długie lata. Przełom nastąpił dopiero wtedy, gdy policja badała śmierć lokalnego urzędnika. Analiza materiału genetycznego zatrzymanego mężczyzny uruchomiła lawinę system wskazał dopasowanie do sprawy sprzed 2 dekad. Nazwisko podejrzanego zaskoczyło wszystkich. Z czasem media nadały mu przydomek Diabeł z oark to historia o władzy, pozorach i o tym, jak przeszłość potrafi wrócić dokładnie wtedy, gdy

najmniej się jej spodziewasz. Ja nazywam się Marcin myszka, a to krymina tori, um, słuchaj na Spotify i YouTube nowe odcinki o ciekawych mrocznych i tajemniczych śledztwach. W każdy poniedziałek wiem, że duża część z was słucha podcastów w samochodzie, u mnie jest dokładnie tak samo, praktycznie każda trasa to jakiś podcast w tle i chyba przez te wszystkie sprawy, które przerabiam, mam jedną zasadę, lubię mieć kontrolę nad tym co mogę kontrolować, a

bezpieczeństwo w aucie to jest właśnie jedna z tych rzeczy w tym może pomóc partner dzisiejszego odcinka oponeo PL. Największe i najpopularniejszy sklep z oponami w Polsce. Wybierasz model swojego auta i od razu dostajesz konkretne propozycje? Kilka kliknięć zamawiasz i opony są u ciebie nawet w 24 godziny z darmową dostawą możesz się też zamówić bezpośrednio do jednego z ponad 1400 serwisów partnerskich i od razu umówić się na wymianę.

Przyjeżdżasz zakładają nowe i masz temat zamknięty? Jeśli więc chcecie mieć w to z głowy i mieć pewność, że wszystko jest o k, to sprawdźcie oponeo PL. Pamiętajcie, że bezpieczeństwo to nie tylko to jak prowadzicie, ale też na czym jedziecie, to jedna z tych rzeczy. Po prostu dobrze mieć pod kontrolą dla bezpieczeństwa swojego i bliskich Link do oponeo PL macie w opisie i przypiętym komentarzu. Krymina tori, um, otwieramy akta

tajemnic? Dwudziesto, siedmio letnia amy harrison mieszkała wraz z mężem w rogers w stanie arkansas, w malowniczym i górzystym regionie ozork. Ta miejscowość uchodziła wtedy za dość spokojną. Najczęściej dochodziło do przestępstw, odznaczających się niewielką brutalnością. To jeden z głównych powodów, dla których i jej mąż tam zamieszkali. Wzięli ślub kilka lat wcześniej, na początku chcieli skupić się

na rozwoju kariery zawodowej. Ona znalazła pracę w miejscowej szkole jako nauczycielka. On wstąpił w szeregi lokalnej policji. Myśleli o tym, by za jakiś czas powiększyć rodzinę. Rogers miało być ich rajem na ziemi. 9 listopada 97 roku była niedziela. Mimo to dwudziestosiedmiolatka wybrała się do szkoły. Chciała przygotować się na poniedziałkowe zajęcia i sprawdzić kartkówki swoich uczniów.

Wolało to robić w szkole, zamiast w domu, siedząc w sali lekcyjnej, w kompletnej ciszy i spokoju. Tamtego dnia w placówce zebrało się dość sporo ludzi. W pobliżu znajdował się kościół, ale z pewnych względów został tymczasowo przeniesiony do szkolnej stołówki około dziewiątej 30, czyli mniej więcej wtedy, gdy nauczycielka dotarła do szkoły, odbywało się nabożeństwo. Jak się później okazało, uczestniczyło w nim około 250 osób. Amy zamknęła drzwi od sali na

klucz, aby nikt jej nie przeszkadzał. W pewnym momencie spostrzegła, że ktoś pociąga za klamkę. Otworzyła je, chcąc sprawdzić kto to, ale na korytarzu nikogo nie było. Wróciła do pracy, ale po kilku minutach poszła do toalety. Miała już wyjść i wrócić do swojej sali. Jednak gdy chciała przekroczyć próg łazienki, ujrzała mężczyznę blokującego jej przejść. Mało broń i wymierzył ją prosto w emi, ona zdając sobie sprawę,

że ma niewielkie szanse z uzbrojonym człowiekiem, spełniła każdy jego rozkaz. Przeszła z nim do innego pomieszczenia, następnie zdjęła ubranie, gdy on zaczął ją wykorzystywać. Ona nawet nie krzyknęła, nie wydała z siebie żadnego dźwięku, byle tylko go nie rozzłościć. Gdy skończył, chwyciła swoje ubranie, wytarła się nim, chcąc zetrzeć z siebie płyny ustrojowe pozostawione przez oprawcę. Następnie nałożyła je na siebie, ale mężczyzna kazał jej

zaczekać. Nie mogła opuścić pomieszczenia, dopóki on sam nie wyjdzie. Odczekała chwilę po czym pobiegła do stołówki zaalarmowała zgromadzonych tam ludzi o tym, co ją spotkało. Pewien mężczyzna wybrał numer alarmowy. Numer alarmowy słucham? Dzwonię ze szkoły naszą nauczycielkę napadnięto w toalecie. Kto to zrobił? Nie wiemy, kto się tam napadł. Nastnik wciąż tam jest, nie wiem, nauczycielka jest ze mną, czy może podejść do telefonu?

Przyślijcie policję. Proszę o przekazanie jej słuchawki. Kobieta powiedziała, że nazywa sięamy harrison i jest żoną endriu. Potwierdziła także, że została wykorzystana w szkole. Czy napastnik uciekł chyba tak? W krótkim czasie na miejsce przybyli policjanci, sprawę potraktowano bardzo poważnie, w końcu skrzywdzono żonę jednego z nich. Poza tym takie czyny były w rogers czymśrzadko spotykanym

śledczy nie mogli uwierzyć w zuchwałość. Oprawcy dokonał przestępstwa w biały dzień, w dodatku zaatakował w szkole w miejscu, w którym każdy powinien czuć się bezpieczny i w tym samym budynku. W tym samym czasie odbywało się nabożeństwo, w którym uczestniczyło wie. Ludzi amie opowiedziała szczegółowo o napaść. Sprawca zabronił, by na niego patrzyła. Przyjrzała mu się jedynie, gdy otworzyła drzwi od łazienki. To trwało maksymalnie minutę na

głowie. Miał niebieską czapkę narciarską, a na nosie okulary przeciwsłoneczne. Pokrzywdzona więc nie mogła nic powiedzieć o jego oczach czy włosach, natomiast zwróciła uwagę na niewielki rudawy zarost na brodzie i zarys szczęki. Był to niewątpliwie dobrze zbudowany i silny mężczyzna. Mógł mieć maksymalnie 40 lat. Kobieta opowiedziała natomiast o innym bardzo zaskakującym detalu. Jej oprawca nie miał na stopach

butów tylko białe skarpetki, które były bardzo zabrudzone, zupełnie jakby chodził boso na zewnątrz. To zastanowiło śledczych, Dlaczego nie miał na sobie obuwie? Czyżby bał się zostawić na miejscu przestępstwa? Ślady traseologiczne? Czy mogłyby one doprowadzić do jego identyfikacji? Amy zeznała, że był bardzo ostrożny. Uważał na to, aby nie pozostawiać po sobie żadnego dowodu, nie dotykał przedmiotów i powierzchni, na przykład

poręcze od schodów czy drzwi. To sugerowało, że dobrze się przygotować. Musiał mieć wiedzę na temat pracy policji i zachować zimną krew, aby o wszystkim pamiętać kobiecie wydawało się, że nigdy wcześniej go nie spotkała. Gdyby tak się stało, raczej by go skojarzyła. Nawet jeśli w momencie napaści nie widziała całej jego twarzy, ale o dziwo on zapytał, czy rozpoznała jego głos. Zarówno w trakcie napaści, jak i później intensywnie o tym

myślała, nie potrafiła skojarzyć głosu, ale nie wiedziała też, czy był to powód niewyobrażalnej traumy i stresu, czy faktycznie. Tego człowieka nie znała, jednak wtedy nasunęło się kolejne pytanie, dlaczego ją o to zapytał? Dzięki zeznaniom ocalałej sporządzono portret pamięciowy. Policjanci przesłuchali osoby, które w tamtym czasie znajdowały

się na terenie szkoły i uczestniczyły w tym nabożeństwie. Kilka z nich widziało człowieka w czapce i okularach, który wsiadł do niebieskiej furgonetki. Niedługo później udało się namierzyć pojazd, który odpowiadał temu opisowi. Należał do pewnego mężczyzny. Został przesłuchany od razu zaprzeczył, by miał cokolwiek wspólnego ze sprawą. Twierdził, że nie znał ofiary. Ponadto nie odpowiadał opisowi. Sprawcy miał ciemny i gęsty zarost. Był nieco starszy, został zatem wykluczony z grona

zainteresowania. Amy wyjawiła inne przerażający szczegół. Oprawca zabrał ze sobą jej majtki. Policjanci uznali, że prawdopodobnie potraktował bieliznę jako swoje trofeum, a to sugerowało, że to mogło nie być jego pierwsze i ostatnie takie przestępstwa. Dzięki zeznaniom świadków policjanci dowiedzieli się także, że w szkole pracował pewien mężczyzna, który dość często niepokoił Kobiety. W rozmowach poruszał dziwne i krępujące wątki.

Miał też dziwny zwyczaj chodzenia. Boso został przesłuchany, ale nie przyznał się do winy. Śledczy przeszukali jego dom, natknęli się na ciekawe znalezisko. Damskie majtki nie miał żony ani dziewczyny, więc to wzbudziło szczególną czujność. Bielizna została zabezpieczona i okazanaamy, ale nie należała do niej. Jak już wspomniałem krótko, po napaści kobieta wytarła się ubraniem. Oprawca pozostawił na jej ciele swoje nasienie, choć starał się

być ostrożny, popełnił błąd. Części garderoby zostały zabezpieczone i pobrano z nich DNA oprawcy. Wtedy niestety nie znajdowało się w bazie kryminalnej. Tę próbkę porównano także z materiałem genetycznym pracownika szkoły, ale nie uzyskano zgodności, co ostatecznie utwierdziło funkcjonariuszy w przekonaniu, że ten człowiek. Nie miał z tym nic wspólnego. Wykluczyliśmy również męża i innych mężczyzn z najbliższego

grona ofiary. Sprawdziliśmy też przestępców seksualnych mieszkających w okolicy. Niestety wkrótce sprawa stanęła w martwym punkcie. Dlaamy był to dodatkowy koszmar bało się, że ten człowiek ponownie ją zaatakuje. Raz udało mu się uciec, mógł więc spróbować ponownie. Kobieta starała się żyć normalnie, ale to było niezwykle trudne miejsce pracy. Codziennie przypominało jej o tej koszmarnej niedzieli.

W dziewięćdziesiątym dziewiątym roku została matką. Marzyła o tej chwili, ale przez doznaną traumę nie potrafiła w pełni się z tego cieszyć. Jej małżeństwo też ucierpiało. Mąż czuł ogromną złość i frustrację. Po pierwsze za to, że spotkało to jego żonę, po drugie, że ani on, ani żaden z kolegów po fachu, bo przypomnę pracował w policji, nie potrafili namierzyć tego winowajcy. Sprawę pogarszał fakt, że w arkansas przestępstwo

wykorzystanie Kobiety przedawniało się po zaledwie 6 latach. Małżonkowie w końcu się rozwiedli. Aimi wraz z synem opuściła rogers. Zostawiła to miasto za sobą, choć nie potrafiła wymazać z pamięci. Tego co się stało, policjanci robili co mogli, aby przynieść jej ukojenie, jednak nie potrafili zbyt wiele zdziałać. Nie mieli podejrzanych. W 2003 roku wpadli natomiast na niekonwencjonalny pomysł. Postanowili, że próbka DNA

sprawcy powinna zostać umieszczona w badzie kodis, czyli w takiej ogólnej bazie, w której przetrzymuje się fill. Ślady genetyczne zabezpieczone na miejscu przestępstw. Wystąpili do sądu z wnioskiem o nakaz aresztowania. Może się to wydawać dziwne, bo w końcu nakaz aresztowania jest wystawiane wobec podejrzanego, a tutaj wtedy nikogo takiego nie było. Jednak w tym przypadku dotyczył on nie osoby, a DNA. To pozwoliłoby na postawienie zarzutów w przypadku złapania człowieka, który wykorzystał tę

kobietę nawet po upływie 6 lat od chwili popełnienia przestępstwa. Taki trik wykorzystanie kruczka prawnego, aby gość nie wywinął się od kary, sąd wyraził na to zgodę ku uciesze stróżów prawa i pokrzywdzonej. Co jednak nie zmieniało faktu, że wciąż nie pojawiały się żadne nowe okoliczności. Czy dowody uznano, że tylko jakiś cud mógłby pozwolić na rozwiązanie tej zagadki?

Minęło 14 lat w niewielkiej miejscowości get way, położonej kilkanaście kilometrów od rogers mieszkało 450 osób. Jedną z nich był 59 letni James appleton, pracownik departamentu wodociągów Urzędu Miejskiego, powszechnie znany i lubiany w społeczności 23 lutego 2017 roku. Został dostrzeżony przez swojego znajomego, który wracał z pracy. Mężczyzna ten widział samochód Jamesa stojący na poboczu.

Jego właściciel siedział w środku i rozmawiał z kimś przez telefon, gdy zobaczył swojego kolegę, to mu pomachał. Tamten nie zatrzymywał się dalej. Jechał w kierunku domu. Mimo to zwrócił uwagę, że tuż za autem pięćdziesięcio dziewięciolatka w odległości około 50 m stał inny pojazd Biała osobówka. Nie odjechał zbyt daleko. Niespodziewanie usłyszał dźwięk wystrzał nagle tuż za nim pojawił się ten drugi samochód. Jego Kierowca szybko skręcił w boczną drogę.

Mężczyzna wiedziony przeczuciem, postanowił zawrócić do miejsca, w którym kilka minut wcześniej widział Jamesa i gdy tam dotarł, zajrzał do wnętrza auta. 50 dziewięciolatek. Był martwy, został postrzelony w głowę. Świadek od razu powiadomił odpowiednie służby. Numer alarmowy. Słucham kogoś tutaj zastrzelono, co się stało? Zastrzelono kogoś, gdzie został trafiony w głowę. Opowiedział policjantom z

wydziału kryminalnego. Wszystko to, co widział tamtego dnia 2 samochody stojące na poboczu. W jednym z nich był James. Drugi pojazd odjechał stamtąd kilka minut później, tuż po wystrzale. Późniejsza sekcja zwłok wykazała, że zmarły został postrzelony ze strzelby z bardzo bliskiej odległości. Sprawca pociągnął za spust tylko raz. Świadek zeznał, że widział, kto siedział za kierownicą drugiego pojazdu. Znał dobrze tego człowieka podał

jego imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania. Policjanci wkrótce podjechali pod wskazany adres i zatrzymali podejrzanego. A technicy kryminalistyczni zajęli się zdejmowaniem śladów z jego samochodu? Na karoserii odnaleźli ślady krwi ofiary. Mężczyzna początkowo nie przyznawał się do winy, jednak śledczy uważali, że dowody są wystarczająco mocne. Krótko po aresztowaniu pobrano od niego materiał DNAI.

Umieszczono go w bazie kodis. Wtedy okazało się, że kilkanaście lat wcześniej próbka zabójcy już tam trafiła i wystawiono za nią nawet nakaz aresztowania. Chodziło o wykorzystanieamy w ten zaskakujący sposób udało się rozwikłać zagadkę sprzed wielu wielu lat. Detektywi niezwłocznie skontaktowali się z policjantami z rogers. Tamci w pierwszej chwili odczuli ulgę, w drugiej zaś nie mogli uwierzyć, gdy usłyszeli nazwisko

napastnika. Nazywał się Grand hardin. Miał 48 lat. Nigdy nie brano go pod uwagę jako potencjalnego sprawcę, jednak chyba każdy policjant w hrabstwie kojarzył tego człowieka. On sam był do niedawna jednym z nich szefem jednostki policji w get way. Wielu z nas z nim rozmawiało, podawało mu rękę. Ta miejscowość jest malutka, nie dzieje się tam zbyt wiele, również pod kątem przestępczości. Jest spokojnie, zatrudnia się

więc tylko jednego funkcjonariusza. Miasto też nie ma zbyt wielkiego budżetu i zasobów. Pamiętam, jak ten człowiek czasami prosił różne jednostki o pomoc i wsparcie. Na pierwszy rzut oka Grand wydawał się wzorowym obywatelem, z oddaniem pełnił służbę i niósł pomoc. Miał żonę i nastoletnią córkę, które uważały go za chodzący ideał. Pani hardin twierdziła, że jej mąż to dżentelmen.

Nigdy nie zdarzyło mu się być agresywnym. Odznaczał się spokojem i wyrozumiałością, jednak inni mieszkańcy nie postrzegali byłego policjanta tak krystalicznie. Okazało się, że od kilku miesięcy żył w sporze z mężczyzną, którego potem zabił. James. Od lat pracował w miejskim Wydziale wodociągów. Jego szwagier był ówczesny burmistrzem, a siostra radną. Z tego względu cała rodzina cieszyła się dobrą pozycją w miasteczku. W 2016 roku Grand objął urząd szefa policji.

Zdaniem wielu osób kompletnie się nie nadawał na to stanowisko. Uwielbiał mieć władzę i często jej nadużywał dla własnych korzyści. Po skończonej służbie w dalszym ciągu nosił ze sobą broń, gdy tylko ktoś go zdenerwował, wyjmował ją. Nie musiał mówić, że za chwilę jej użyje groźba i tak wisiała w powietrzu. Partnerem odcinka jest oponeo PL. Mieszkańcy nie przepadali za

nim, nie czuli się przy nim bezpiecznie, wręcz przeciwnie, nawet jeśli ktoś działał zgodnie z prawem. Szef policji próbował to podważyć i groził wystawieniem mandatu lub umieszczeniem w areszcie. Chciał, aby inni traktowali go jak najważniejszą osobę w miasteczku, jednak nikt nie miał zamiaru tego robić. Tak właśnie rozpoczął się konflikt z jamesem. Początkiem ich kłótni było żądanie granta, aby mężczyzna naprawił radiowóz. Ten drugi znał się na tym, ale

nie chciał mu pomóc. Funkcjonariusz bardzo się wtedy zdenerwował. Mieszkańcy coraz bardziej mieli go dość. Skargi dotarły do burmistrza i radnych. Ci w końcu oznajmili grantowi, że musi odejść. Mógł zrobić to dobrowolnie lub zostać zwolniony niechętnie, ale wybrał pierwszą opcję i to nie był pierwszy raz, gdy stracił pracę. Swoją karierę policyjną rozpoczął w 1990 roku, czyli 4 lata po skończeniu szkoły średniej zwolniono go po

zaledwie 9 miesiącach. Powód? Słabe efekty uzyskane po obowiązkowym szkoleniu. Grand podobno nie potrafił przyjąć konstruktywnej krytyki. Ponadto niezbyt dobrze radził sobie z podejmowaniem decyzji stresujących sytuacjach. Krótko później został funkcjonariuszem policji w hanswil. Po 6 miesiącach z nieznanych powodów zrezygnował przez jakiś czas był bezrobotny w dziewięćdziesiątym trzecim roku znalazł pracę w komisariacie w jurica springs.

Zdaniem tamtejszego szefa jednostki ktoś taki jak hardin nie powinien być stróżem prawa, uważał go za niebezpiecznego dla otoczenia. Wszystko dlatego, że podobno był wybuchowy i agresywny. Kilka razy podczas akcji zdecydowanie poniosły go nerwy i zademonstrował nadużycie siły. Przynajmniej raz skłamał na swoją korzyść w raporcie policyjnym. Jednak prawda i tak wyszła na jaw na pewnym etapie życia był również funkcjonariuszem w

zakładzie karnym Fight will w końcu został szefem policji. W get way. Spełniał w ten sposób jedno z największych marzeń, ale to nie trwało długo. W ciągu 4 miesięcy narobił sobie wielu wrogów. Społeczność nie była zadowolona z jego pracy, musiał ustąpić. Poczuł się wtedy bardzo upokorzony, za wszystko obwiniał Jamesa. Jego żona na początku nie przyjmowała do wiadomości żadnej krytyki. Męża w odcinku programu telewizyjnego poświęconego tej

sprawie o tytule połączenie zbrodnią. Ona jako jedyna stanęła w jego obronie. W produkcji stacji HBO pod tytułem kim był oprawca z ozark? Pani hardin zaprezentowała odmienne stanowisko. Wyznała, że mąż faktycznie zmienił się po objęciu posady szefa policji. Opowiedziała również, jak wyglądał dzień, w którym doszło do zabójstwa Grand spędził większość czasu na zewnątrz. Kosił trawnik i wykonał kilka

mniejszych prac. Obok domu obiecał żonie i córce, że weźmie je na kolację. Niespodziewanie wsiadł do swojego samochodu i odjechał. Wrócił po około 10 15 minutach. Krótko później jadł obiad ze swoją rodziną w restauracji. Pojechali tam innym pojazdem. Prawdopodobnie nie chciałby żona i córka zauważyły ślady krwi, których nie zdążył się pozbyć. W trakcie tego krótkiego wypadu cały czas powtarzał, że je kocha. Sugerował, że niebawem może stać

się coś złego. Kobiety wyczuły, że coś było nie tak. Ale nie podejrzewały o co mogło chodzić, jednak niedługo potem dowiedziały się o wszystkim, gdy rodzina wróciła przed ich domem. Stało kilka radiowozów. Grand został zatrzymany i przewieziony na komisariat. Odmówił wówczas odpowiedzi na jakiekolwiek pytania, jak się później okazało, w tym krótkim, maksymalnie piętnastominutowym okienku dokonał zbrodni. Get way to mało społeczność,

każdy tam siebie nawzajem zna. Były policjant wiedział jak wygląda codzienna rutyna urzędnika, wiedział, gdzie go znajdzie o tej porze wykorzystał sprzyjający mu fakt, że mężczyzna zaparkował auto na poboczu i rozmawiał przez telefon. Szczegóły zbrodni pozostały nieznane opinii publicznej, podobnie jak motyw. Czy miał żal do ofiary związany z utratą pracy? Grand nie wyjawił, co nim kierowało.

Jego sprawa zyskała spory rozgłos medialny. Sprawca doczekał się medialnego przydomku, nazwano go diabłem z ozork. Początkowo nie przyznał się do winy, zmienił w końcu wersję wydarzeń. Zdaniem jego obrońców dowody okazały się zbyt obciążające. Groziło mu dożywotnie pozbawienie wolności w przypadku procesu, a tak usłyszał wyrok 30 lat.

Podobnie było w przypadku sprawyamy. W końcu przyznał, że to on w listopadzie 97 roku ją skrzywdził. Lecz nigdy nie wyjawił co nim kierowało. Kobieta twierdzi, że nigdy go nie poznała. Przynajmniej nie zapamiętała. Być może kiedyś ich ścieżki się skrzyżowały za sprawą jej byłego już męża pan harrison. Do dziś pozostaje w cieniu, nigdy publicznie nie komentował tej sprawy, zatem nie wiadomo nic na temat jego potencjalnej znajomości.

Ze sprawcą. Istotne jest to, że zanim śledczy oznajmili kobiecie, że mają jej oprawce, pokazali jej kilka zdjęć na każdym z nich był inny mężczyzna. Amy miała wśród nich rozpoznać tego, który ją wykorzystał, choć minęły 2 dekady i ona nigdy nie widziała jego całej twarzy. To i tak zwróciła uwagę na jedną fotografię, jak sama twierdziła, nie potrafiła wyrzucić ze swojej pamięci tego zarysu szczęki. Co prawda nie było na niej zarostu, tak jak przed laty, ale

nie miała wątpliwości, że to ten człowiek ją skrzywdził wskazała. Zdjęcie granta, nie wiedząc, kim był ten człowiek i że niedawno został ujęty. To tylko utwierdziło policjantów w przekonaniu, że w areszcie znalazła się odpowiednia osoba. Za zarzut wykorzystania były policjant został skazany na 50 lat pozbawienia wolności. Biorąc pod uwagę pierwszy wyrok, łącznie dostał 80 lat. Zrobił wszystko, aby uniknąć

procesu i tak długiej odsiadki. Jednak wszystko wskazuje na to, że spędzi w zamknięciu. Resztę swoich dni, jego żona i córka w końcu zaakceptowały bolesną prawdę. Przyjęły do wiadomości, że ten wspaniały człowiek, za którego go uważały, skrzywdził 2 osoby właściwie 2 rodziny, bo bliscy jego ofiar również ucierpieli. Grand trafił do więzienia o zaostrzonym rygorze. Przez kilka lat nie sprawiał żadnych problemów, nikt się na niego nie skarżył.

Sumiennie pracował w więziennej kuchni, zyskał coś w rodzaju zaufania. Wśród niektórych pracowników do tego stopnia, że często spuszczali go z oczu, a on postanowił to wykorzystać. Przerobił jeden z uniformów przeznaczonych dla osadzonych oraz fartuch kuchenny na Czarny strój, który miał przywodzić na myśl ubranie strażnika z puszki po zupie i okładki pisma świętego zrobił odznakę albo raczej coś, co z daleka wyglądało jak odznaka ze starych

palet. Skonstruował prowizoryczną drabinę. W głowie powstał Plan ucieczki. Ale jego powodzenie zależało jeszcze od 2 osób. Pierwszą z nich był pracownik kuchni Grand. Zapytał, czy może wyjść na chwilę do doku załadunkowego, aby wyczyścić pojemnik, w którym trzymano chemikalia. Osadzeni mogli tam przebywać pod jednym warunkiem musieli znajdować się pod ścisłym nadzorem, ale tamtego dnia pracownik był zbyt zajęty, aby przypilnować skazańca.

Poza tym Grand nigdy nie sprawiał problemów, więc nikt wtedy nie zawracał sobie nim głowy. Gdy wyszedł, upewnił się, czy faktycznie nikt na niego nie patrzy. Przebrał się szybko we wcześniej przyszykowane ubranie. Ukradł z doku wózek przeznaczony do przewożenia ciężkich rzeczy, schował tam drabinę i kanapki z masłem orzechowym. Następnie zmierzał w stronę bramy wyjściowej. Strażnik, czyli osoba numer 2, pozwolili mu przejść bez żadnego problemu.

Wzięli go za funkcjonariusza, nie poprosili nawet o okazanie odznaki. Do ucieczki doszło około piętnastej 2 godziny później wszczęto za nim alarm. INFORMACJA O jego ucieczce znalazła się w każdym dużym amerykańskim medium. Pojawiło się ryzyko. Że będzie chciał odwiedzić swoją rodzinę, albo co gorzej amy lub siostry James. Mógł chcieć się na kimś zemścić. Już raz wykorzystał i zabił. Niewykluczone możliwości, że

znowu zaatakuje, zwłaszcza że miał niewiele do stracenia i tak musiał odsiedzieć jeszcze ponad 70 lat. Nawet gdyby jakimś cudem udało mu się wyjść na warunkowe zwolnienie, byłby wtedy staruszkiem. Z drugiej strony stróże prawa przeczuwali, że nie mógł zbyt daleko się oddalić. Każdy zadawał sobie pytanie, jakim cudem udało mu się uciec. Pojawiły się nawet niepokojące teorie, że ktoś mu pomógł. Władze więzienia i policjanci

dokładnie prześwietlili pracownika kuchni oraz strażnika pilnującego bramę. Poszukiwania trwały niemal 2 tygodnie. Dokładnie przeczesywano lasy i tereny górskie. Uznano, że to tam najprawdopodobniej się ukrył w samym sercu ozark nie miał przy sobie pieniędzy czy samochodu, były więc nikłe szanse na to. Że uciekł do miasta, choć nie wykluczono tego całkowicie. W poszukiwania zaangażowali się agenci FBI.

Śledczy wykorzystali wszelkie dostępne metody, na przykład psy tropiące i helikoptery i odnaleźli go 13 dni później w lesie zlokalizowanym około 2,5 km od więzienia Grand wrócił za kratki. Usłyszał zarzut ucieczki z zakładu. Jego proces miał ruszyć pod koniec 2025 roku 2 pracownicy więzienia, którzy ułatwili mu tę ucieczkę. Zostali zwolnieni, nie udowodniono, by działali celowo. Wszystko wskazuje na to, że był

to zwyczajny bluedzki błąd i nieuwaga. Na szczęście w trakcie tych 13 dni, gdy przebywał poza zakładem, nikogo nie skrzywdził. Ta historia potencjalnie doczekała się szczęśliwego zakończenie, ale te 2 tygodnie były największym koszmarem dla amy harrison. Minęło prawie 30 lat od napaści. Mimo to nigdy nie będzie w stanie wymazać z pamięci bolesnych wspomnień sn z listopada 97 roku. Partnerem odcinka jest oponeo

PL.

Open the transcript file

Hosts and Guests

Nobody is credited on this episode yet.

Credit the people on this episode

Be the first to rate this episode

More episodes

All episodes
  1. 5 najdziwniejszych zbrodni, w których rozwiązanie trudno uwierzyć | MARATON

    Nov 20, 20263 hr 9 minAudio

    Specjalne wydanie Kryminatoriu. To tematyczny maraton złożony z wcześniej publikowanych odcinków, połączonych wspólnym motywem. Przygotowany z myślą o tych, którzy wolą dłuższe sesje słuchania - w samochodzie, podczas...

    Credit the people on this episode

  2. „Prawo bestii” na Netfliksie. A to prawdziwa historia Trynkiewicza

    Nov 18, 20261 hr 26 minAudio

    Premiera serialu „Prawo bestii” na Netfliksie to dobra okazja, żeby przypomnieć prawdziwą historię Mariusza Trynkiewicza - sprawę, która przed laty wstrząsnęła całą Polską. W tym materiale udostępniam szósty rozdział...

    Credit the people on this episode

  3. GTA VI w prawdziwym życiu? Ten pościg to czyste szaleństwo | 452.

    Nov 16, 202634 minAudio

    [reklama] Partnerem odcinka jest Oponeo.pl: https://www.oponeo.pl/kryminatorium #Oponeo #ZmieniamyOponyNaLepsze OPIS SPRAWY Z ODCINKA: Weteran armii Stanów Zjednoczonych ukradł z wojskowej zbrojowni w San Diego czołg...

    Credit the people on this episode

  4. Spalony materac na odludziu. Trop prowadził prosto do synowej | 451.

    Nov 9, 202659 minAudio

    [reklama] Kupuj kosmetyki i perfumy szybko oraz wygodnie na https://www.flaconi.pl/ Z kodem MYSZKA12 otrzymasz 12% rabatu do 19.11.2026*. *Rabat nie obowiązuje na marki i produkty wykluczone z promocji oraz nie łączy...

    Credit the people on this episode

  5. Wśród nocnej ciszy. Prawdziwa historia z serialu HBO | 450.

    Nov 2, 20261 hr 11 minAudio

    W noc pasterki 1976 roku, na drodze między Połańcem a Zrębinem, zginęły trzy osoby: młode małżeństwo oraz 12-letni chłopiec. Milicja od razu uznała to za zwykły wypadek drogowy. Tyle że żadnego wypadku nie było. To, co...

    Credit the people on this episode