[reklama] Załóż konto na BookBeat z moim kodem KRYMINATORIUM, aby otrzymać dostęp na 30 dni i 20 godzin słuchania za darmo.► https://www.bookbeat.com/pl/kryminatorium?utm_source=spotify&utm_medium=influencer&utm_campaign=PL-kryminatorium-action-21156&utm_content=textlink-spot-epi-description-30d&utm_term=deal3--------------------Ważne- Aby skorzystać z promocji, konieczne jest podpięcie karty płatniczej.- Tylko dla nowych użytkowników.- Zarejestruj się przez stronę internetową z użyciem kodu KRYMINATORIUM wchodząc pod ten link ► https://www.bookbeat.com/pl/kryminatorium?utm_source=spotify&utm_medium=influencer&utm_campaign=PL-kryminatorium-action-21156&utm_content=textlink-spot-epi-description-30d&utm_term=deal3- Pobierz aplikację BookBeat na urządzenie mobilne.- Przez 30 dni korzystasz z aplikacji za darmo. - W tym czasie możesz przesłuchać 20 godzin audiobooków.- Możesz zrezygnować w dowolnym momencie, opłata za okres promocyjny nie zostanie naliczona.===00:00 - Wstęp 00:42 - BookBeat2:38 - Historia Carolynne Watson === OPIS SPRAWY Z ODCINKA: Ta sprawa wstrząsnęła Australią. Carolynne Watson i Julian Buchwald byli parą od dwóch lat. Planowali wspólną przyszłość: ślub, dom, dzieci. W marcu 2008 roku wybrali się na piknik. Mieli wrócić po kilku godzinach. Lecz słuch po nich zaginął. Rodzina chłopaka otrzymała list z pogróżką. Wiele wskazywało na to, że został napisany przez członków satanistycznej sekty.
Audio and video play straight from the show's own hosting. PodSubs stores and serves no media.
Transcript
From the show. Tap a time to play from there.
Dlaczego porywacze mieliby zostawić w środku lasu? Śpiwór, szczoteczki do zębów i zapas masła orzechowego? Coś tu zdecydowanie nie pasowało. Para zniknęła na 6 dni. Rodziny wpadły w panikę, a gdy prawda w końcu wyszła na jaw, motyw okazał się wręcz nie do uwierzenia. Na pierwszy rzut oka wszystko wskazywało na porwanie list z groźbami. Przerażające szczegóły i brak śladów sprawców. Ale ta historia miała drugie mroczne dno. Czy ktoś naprawdę chciał ich skrzywdzić?
Czy może od początku była to misternie zaplanowana? Gra gra, w której główne role odgrywały obsesję, desperacja i coś, co trudno było nazwać miłością. Każda taka historia jak ta, którą za chwilę poznacie, choć na pierwszy rzut oka wydaje się pełna niewytłumaczalnych zdarzeń, sprowadza nas do podstawowego pytania, co naprawdę kieruje ludzkimi decyzjami. Psychologia uczy, że zrozumienie motywów i emocji jest kluczem do
odkrycia prawdziwego dna, nawet najbardziej zawiłych spraw. Dlatego chciałbym wam polecić pewien audiobook, który doskonale nawiązuje do tego tematu. Znajdziecie go w aplikacji naszego dzisiejszego partnera i sponsora odcinka. Bóg bit. Pozycja nosi tytuł. Dlaczego ogarnął mnie mrok? Rozmowy o pracy psychologa więziennego? Michał larek dobrze znany pisarz i podcaster przeprowadził serię rozmów z byłym psychologiem więziennym, a obecnie psychoterapeutą. Walickim panowie wspólnie
próbują odpowiedzieć na pytanie, jak to się dzieje, że człowiek staje się przestępcą w audiobooku znajdziecie historię kilku skazańców, z którymi Marcin walicki miał styczność w swojej pracy oraz ich dogłębną analizę, ukazującą mroczne zakamarki ludzkiej psychiki. Książkę polecam tym bardziej, bo jest odczytana przez genialnego Mariusza bonaszewskiego. Który jak dla mnie jest najbardziej klimatycznym głosem w Polsce, pasującym do przedstawiania mrocznych
opowieści? Ta książka, podobnie jak ponad milion innych pozycji. Jest do odsłuchów aplikacji bóg bit, jeśli nie masz tam jeszcze konta, możesz je założyć korzystając z mojego kodu promocyjnego krymina tori um lub klikając w link w opisie odcinka. Dzięki temu otrzymasz 30 dni darmowego dostępu do aplikacji i możliwość odsłuchania aż 20 godzin ulubionych audiobooków.
Krymina tori, um, otwieramy akta tajemnic? Caroline Watson i Julian back World byli parą od 2 lat. Poznali się w 2006 roku w kościele dla obu rodzin wiara odgrywało ogromną rolę w codziennym życiu. Regularnie brali udział w nabożeństwach, jeżeli w zgodzie z tradycyjnymi chrześcijańskimi wartościami ona miała 15 lat, gdy została dziewczyną Juliana. Dwudziestolatek był nią
oczarowany. Pragnęli podobnego życia, chcieli dość szybko wziąć ślub i mieć dzieci. Zamieszkać w spokojnej okolicy w ładnym domu. Ona zajęłaby się wychowywaniem potomstwa, a on przyjąłby rolę głowy rodziny. Oboje mieszkali z rodzicami, planowali wziąć ślub krótko po osiągnięciu przez dziewczynę pełnoletności. Obiecali sobie, że skonsumują swój związek dopiero podczas nocy poślubnej. Chłopak dostał od swojej matki i ojca pieniądze na wybudowanie
domu, gdzie pewnego dnia miał zamieszkać z karolin. Projekt był w trakcie realizacji, ale dziewczyna nagle stwierdziła, że wolałaby poczekać ze ślubem. Chciała najpierw skończyć liceum, później może ewentualnie pójść jeszcze na studia, dopiero potem zacząć budować wspólne życie. To nie do końca podobało się julianowi, nie chciał dłużej czekać. To czasami prowadziło do kłótni między nimi. Skutkowało nawet rozstaniem, ale po miesiącu do siebie wrócili.
Oboje mieszkali w stanie Wiktoria. Rodzina Juliana pochodziła z Niemiec, jednak kilka lat wcześniej wyemigrowali do Australii. Osiedlili się w bagi, mieli dość sporą nieruchomość, ładny dom z dala od miasta i farmę, prowadzili hodowle jeleni. Dziewczyna z kolei była rodowitą australijką zamieszkałą w pobliskiej miejscowości churchill. Para uwielbiała spędzać czas na łonie natury, zwłaszcza na terenach należących do rodziny. Chłopaka.
Często organizowali tam pikniki. Tak właśnie mieli spędzić wtorek 4 marca 2008 roku. Julian przyjechał po swoją ukochaną do jej domu. Stamtąd pojechali do posiadłości jego rodziców. Wcześniej przygotowali kosz z jedzeniem i piciem jego rodzicom. Powiedzieli, że nie wrócą zbyt późno, ale minęło kilka godzin, a ich w dalszym ciągu nie było. Matka próbowała skontaktować się z synem. Ten ani nie odpisywał, ani nie odbierał. Podobnie jego dziewczyna,
kobieta w średnim wieku zadzwoniła do rodziców siedemnastolatki. Oni również nic nie wiedzieli. Wspólnie zastanawiali się, czemu młodzi tak długo nie wracali, co ich zatrzymało? Backuoldowie przeszukali należące do nich tereny wszelkie miejsca, w których młodzi mogli piknikować. Jednak nie znaleźli po nich żadnego śladu. Nigdzie nie dostrzegli zaparkowanego samochodu Juliana zaczęli się poważnie niepokoić. Zamiast tego natknęli się na butelkę wciśniętą w bramę
prowadzącą do ich domu. W środku znajdowało się zawinięta kartka papieru. Ktoś zapisał na niej następujące słowa. Nie mogliście zostawić nas w spokoju, więc twój syn i dziewczyna się zgubili. Oni wrócą, kiedy my skończymy nasze sprawy, ale tylko jeśli będziecie się dobrze sprawować, nie pamiętajcie dalej nami. Powiedzcie wszystkim, że oni wyjechali na wakacje, nie ważcie się rozmawiać z glinami, bo nie odzyskacie dzieci.
Autor tekstu nie dbał o zasady poprawnej pisowni czy interpunkcji, nie szczędził też wulgaryzmów. W dalszej części tekstu napisał, że spali dziewczynę żywcem i potem zabije chłopaka. Że złożę ich w ofierze swojemu bogu i to będzie zapłata za jego krzywdy. W liście pojawiły się 2 imiona karolin i mafio. Wyglądało na to, że ktokolwiek go napisał pomylił Juliana z jego młodszym bratem. Zaniepokojeni rodzice i tak zgłosili sprawę na policję. Czestała za tym jakaś sekta.
To było pierwsze skojarzenie, zwłaszcza, że na kartce pojawił się również pewien symbol. Jak się okazało, to charakterystyczny znak. Zakonu 9 kątów. Realizację o charakterze satanistycznym i neonazistowskim. Pierwsze takie grupy utworzyły się w Wielkiej Brytanii w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku zyskały zwolenników w wielu innych krajach. Niestety brakowało dowodów. Czy taka organizacja działała w Australii? Dlatego policjanci uważali, że
ktoś wywinął rodzinie. Głupi żart, że list tak naprawdę nie miał nic wspólnego ze zniknięciem pary. Jednak po przesłuchaniu rodziców dziewczyny zmienili zdanie okazało się, że kilka dni przed zniknięciem karolin w środku nocy nieznany sprawca pozostawił niepokojącą korespondencję na ganku. Adresatem okazał się ojciec dziewczyny. Krótko wcześniej mężczyzna był świadkiem pewnej sceny. Zauważył w pobliżu swojego domu palący się samochód powiadomił straż pożarną i policję.
Właśnie po tym zdarzeniu pojawiła się notka z groźbą, która zawierała między innymi następujące słowa, zapomnij o tym, co widziałeś. Przekaż to też swojej żonie. Dalej zagroził, że jeśli mężczyzna Jeszcze raz będzie rozmawiać z policją, jego rodziny spotka krzywda. Jako chrześcijanin jesteś moim wrogiem. Tak zakończył swój list. Co ciekawe, na ganku stały buty należące do domowników tego samego ranka, gdy znaleziono
list, okazało się, że brakuje po jednym od każdej pary. Autor pozostawił list, ale zabrał ze sobą obuwie. Czy porwanie siedemnastolatki i dwudziestodwulatka było przestępstwem motywowanym nienawiścią? To jedyny z niewielu tropów, który pojawił się podczas poszukiwań. Stróże prawa brali też pod uwagę, że młodzi być może uciekli, ale ich rodziny były przekonane, że to niemożliwe. Zwłaszcza dziewczyna nie miałaby powodów do zniknięcia, nie spieszyło jej się do wspólnego
poważnego życia. Chciała najpierw skończyć szkołę. Porównanie charakteru pisma wykazało, że oba listy zostały napisane przez tę samą osobę z kartek i butelki. Pobrano odciski palców. Technicy kryminalistyczni ustalili, że to ślady DNA należące do obu rodzin. Nikt nie pomyślał, by nałożyć na dłonie rękawiczki, za wyjątkiem autora korespondencji.
Minęło 6 dni. W tym czasie policja nie mogła trafić na żaden ślad po zaginionych. Niespodziewanie 9 marca 2008 roku na komisariat zadzwonił pewien farmer. Powiedział, że spotkał na swojej drodze 2. Młode osoby twierdziły, że padło ofiarami porwania. Kiedy funkcjonariusze przybyli na miejsce, okazało się, że to karolin i Julian byli brudni, głodni, spragnieni posiniaczeni mieli na sobie zniszczone ubrania. Jednak już na pierwszy rzut oka
dało się stwierdzić. Że ich życiu i zdrowiu nie zagrażało żadne niebezpieczeństwo drżącymi głosami opowiedzieli, co takiego ich spotkało, tak jak już wcześniej śledczy ustalili Julian przyjechał po swoją dziewczynę do jej domu. Potem pojechali do niego i krótko później wyruszyli w dalszą drogę. Karolin doskonale zapamiętała, że byli na terenie należącym do rodzin chłopaka. W pewnym momencie zauważyli na drodze leżącą skórę zwierzęcia. Julian zatrzymał się, wysiadł z
samochodu, by sprawdzić, co to właściwie jest. Zniknął z pola widzenia swojej dziewczyny. Oddalił się nieco od pojazdu. Minęło kilka minut, dziewczyna zaczęła się martwić. Zastanawiała się, czy nie wysiąść i go nie poszukać, gdy już miała to zrobić, ktoś zbliżył się do drzwi w bocznym lusterku zauważyła dziwną postać noszącą ciemne ubrania. Górne części garderoby były czarne, łącznie z kominiarką na twarzy.
Otworzył drzwi, odpiął pas bezpieczeństwa i siłą wyciągnął ją na zewnątrz. Okazał się od niej znacznie silniejszy, więc nie była w stanie się bronić. Powalił ją na ziemię, na której kilka sekund wcześniej położył żółty koc. Wyjął taśmę, zakleił usta dziewczyny i oczy bawełnianą liną. Związał jej ręce, uniósł ją i błyskawicznie ułożył na tylnym siedzeniu samochodu. Sam zasiadł za kierownicą i odjechał. Nie mogło się ruszyć, nie miała
żadnej szansy na ucieczkę. Wydawało jej się, że podróż trwała całą wieczność. Kierowca zatrzymywał się czterokrotnie za piątym razem w końcu wyszedł z samochodu, po czym wyprowadził swoją ofiarę na zewnątrz. Ułożył ją na ziemi. Dziewczyna słyszała, że wyjął z bagażnika jakieś przedmioty. Później okazało się, że była to łopata. Po czym wsiadł za kierownicę i odjechał kawałek dalej. Kiedy wrócił, zaczął kopać dół, coś do niego wrzucił, coś wyjął dziewczyna, miała zasłonięte
oczy. Na szczęście taśma nieco odkleiła się od jej skóry. Widoczność w dalszym ciągu była niewielka, ale udało jej się dostrzec pewne szczegóły. Na przykład to, że mężczyzna miał na sobie spodnie w kolorze kaki. Nie odzywał się, ale nawet bez użycia słów wzbudzał strach. Podszedł do niej wyczuło, że coś trzymał w dłoni. Ostre narzędzie przy jego pomocy zaczął ciąć jej ubrania. Miało na sobie kilka warstw halke 2 bluzki i sukienkę. Pozbył się również bielizny.
Została kompletnie naga. Prosiła go, by tego nie robił, wręcz błagała, płakała, jednak on nie słuchał rzeczy, wrzucił do jednego z dołów. W dalszym ciągu milczał, wydawało jej się, że sam zaczął zdejmować z siebie ubrania. Karolin miała w głowie jedną myśl, on mnie wykorzysta. Jednak tak się nie stało, wręcz przeciwnie, wydawało jej się, że odszedł. Zostawił ją samą. Lecz po chwili usłyszała, że ktoś wymiotuje, pomyślała, że to
musi być ten człowiek znowu się przestraszyła. Wtedy ktoś zaczął wywoływać ją po imieniu. Dopiero po kilku sekundach zrozumiała, że to jej chłopak. Wcześniej w natłoku emocji nawet o nim nie pomyślała. Kiedy ochłonęli razem zastanawiali się, co powinni zrobić młody mężczyzna był również skrępowany, ale sprawca nie zasłonił mu oczu zauważył. Leżący na ziemi nóż. Porywacz musiał go przypadkowo upuścić, gdy odchodził. Julian nie miał wątpliwości, że ktokolwiek stał za porwaniem,
zostawił ich tam samych. Z trudem udało mu się przechwycić ostrze, uwolnił swoje nadgarstki, następnie podszedł do dziewczyny. Oswobodził ją z liny i taśmy. Rozejrzeli się wokół i zrozumieli, że znaleźli się pośrodku jakiegoś wielkiego lasu, którego nie znali. Oboje byli kompletnie nazwy, gdy dziewczynie wydawało się, że sprawca zdejmuje swoje ubrania tak naprawdę rozbierał on jej chłopaka. Julian opowiedział policji, co
wydarzyło się, kiedy wysiadł z samochodu na terenie należącym do jego rodziny. Był pewien, że ktoś się tam włamał już wcześniej to się zdarzało. Kilkukrotnie próbowano ukraść ciężarówkę do transportu drewna i inne wartościowe rzeczy. Zauważył, że na ścieżce leżała świeża skóra zwierzaka zerkną w stronę pastwiska dla jeleni. Dostrzegł tam dziwny ślad, zupełnie jakby ktoś kwita wcześniej ciągnął zwierzę. Pobiegł więc w stronę ogrodzenia
około 70 m od samochodu. Chciał przedostać się na drugą stronę i zobaczyć, czy ktoś tam przypadkiem się nie ukrywał oraz czy żadnemu z jeleni nie stała się krzywda. Nagle usłyszał za sobą zbliżające się kroki. Na początku pomyślał, że to być może jego dziewczyna zmartwiona tym, że długo nie wracał jednak, gdy się odwrócił zauważył. Mężczyznę miał na sobie ciemne ubranie, a na twarzy kominiarkę. W ręku ściskał kij, oprawca zbliżył się do niego i użył tego
narzędzia. Kilkukrotnie uderzył go w głowę. Próbował się bronić, ale ból go obezwładnił. Potem wszystko działo się szybko. Został przeniesiony na tylne siedzenie swojego samochodu, stracił przytomność. Ocknął się dopiero jakiś czas później, gdy ktoś wyciągnął go z samochodu. Potem ta sama osoba zdarła z niego ubranie. Następnie usłyszał dźwięk wbijanie łopaty w ziemię. Spojrzał na mężczyznę, kopiącego dół. Zastanawiał się, czy sprawca będzie chciał ukryć tam jego
zwłoki. Po kilku minutach zauważył, że on odszedł. Gdy mężczyzna zniknął z jego pola widzenia, usiadł, źle się czuł, męczyły go mdłości. Zwymiotował dopiero wtedy rozejrzał się baczniej po otoczeniu zauważył kogoś leżącego kilka metrów od niego. Jednak na początku nie rozpoznał swojej dziewczyny. Twierdził również, że w rzeczywistości porywaczy było 2 1 zajął się nim drugi nią. Obaj byli podobnie do siebie,
ubrani mieli ciemne ubranie i czarną kominiarkę. Nie potrafił nic więcej o nich powiedzieć. Chłopak uważał, że to członkowie jakiegoś kultu. Prawdopodobnie sataniści, być może ten atak był kompletnym przypadkiem, być może nie w końcu Julian i jego dziewczyna należeli do grona bardzo wierzących osób. A co jeśli ich porywacze doskonale o tym wiedzieli i specjalnie wybrali ich sobie za cel? Tak to sobie tłumaczył. Dziewczyna uważała, że przestępcy mogli posłużyć się podstępem.
Że celowo podłożyli na drodze skórę jelenia tak by oni się zatrzymali. Młody mężczyzna z kolei uważał, że mógł to być zwyczajny zbieg okoliczności. Choć wierzył w to, że za wszystkim stali prześladowcy chrześcijan, kimkolwiek byli, porywacze okazali nieco dobroci swoim ofiarom. O ile można to tak nazwać? Zostawili im śpiwór, szczoteczki do zębów wraz z pastą oraz jedzenie, między innymi pastę sezamową, wiórki kokosowe czy kilka słoików masła orzechowego. Gdy nadeszła noc, zrobiło się
zimno. Młodzi weszli pod śpiwór, byli nadzy, jeszcze nigdy wcześniej nie widzieli się bez ubrań. W szczególności dziewczyna czuła się skrępowana, chłopak próbował ją pocieszać i podnosić na duchu. Następnego dnia wydawało jej się, że usłyszała czyjś głos. Potem szczekanie psa. Oboje przestraszyli się, że ich oprawcy wracają. Postanowili podążać w stronę wzgórza zamiast rzeki. Jak wcześniej ustalili, powoli
robiło się znowu ciemno. Uznali, że tam będą bezpieczniejsi. Po jakimś czasie wszelkie odgłosy ucichły już nic więcej podejrzanego nie słyszeli. Julian twierdził, że szczekanie skojarzyło mu się z ujadaniem, dzikiego i niebezpiecznego psa. Obawy siedemnastolatki wzrosły, bała się, że nie tylko człowiek może zrobić im krzywdę, ale również zwierzę. Jednak porywacze nie wracali również trzeciego dnia. To dało im nadzieję, że już
więcej się tam nie zjawią. Pojawił się tylko problem, oboje zbyt dobrze nie znali tego lasu, nie wiedzieli, jak się stamtąd wydostać. Kolejnego dnia zaatakował ich deszcz. Byli już nie tylko głodni, spragnieni, brudni czy zziębnięci. Zaczęli panikować, że umrą tam z zimna lub że kiedy ktoś w końcu
ich odnajdzie. Będą martwi szczególnie emocjonalnie podszedł do tego Julian powiedział swojej dziewczynie, że ją kocha i chciałby ją poślubić. Zapytał, czy wyjdzie za niego? Zaproponowałby, złożyli przysięgę samemu bogu, ale Caroline odmówiła również się bała. Mimo wszystko nie chciała podejmować decyzji pod wpływem presji i strachu. Nie tak wyobrażała sobie zaręczyny. Chciałaby Julian poprosił jej rodziców o zgodę. Zdaniem matki i ojca w tej kwestii stanowiło dla niej coś
istotnego, nie chciało składać przysięgi bogów takich okolicznościach. Chociaż i tak formalnie nie byliby małżeństwem. Te słowa miałyby dla niej ogromną moc. Również odrzuciła wszelkie próby ukochanego zmierzające do przełamania bariery cielesnej między nimi. Wcześniej zgadzali się w kwestii, że seks był zarezerwowany wyłącznie dla małżonków, ale wyglądało na to, że strach o życie zmienił podejście chłopaka. Mimo to siedemnastolatka pozostała nieugięta. W sobotę Julian podjął ważną
decyzję. Stwierdził, że powinni wracać, skąd przyszli, że być może tam sprawcy zrobili swój obóz. Liczył na to, że uda mu się odnaleźć jakieś ich rzeczy, na przykład ubranie lub jedzenie, bo to powoli im się kończyło. Nie chciał jednak, by karolin mu towarzyszyła. Uważał, że to zbyt niebezpieczne. Argumentował, że ludzie odpowiedzialni za porwanie mogą tam na nich czekać. Poprosił swoją ukochaną, by na niego zaczekała. Ten Plan jej się nie podobał,
ale ostatecznie się zgodziła. Długo nie wracał. Dziewczyna była przerażona, bała się, że porywacze go dopadli i zrobili krzywdę. Ale 4 godziny później znowu go ujrzała. O dziwo miał na sobie ubrania. W rękach trzymał również te należące do niej w dużej mierze zniszczone i pocięte, ale udało jej się chociaż częściowo zakryć. Nie było już kompletnie naga. Młody mężczyzna wyjaśnił, że wędrówka zajęła mu kilka godzin,
gdyż skradał się powoli bał się, że ktoś go zauważy i że tym kimś będą właśnie sprawcy. Wytłumaczył, że gdy znalazł się na miejscu, spostrzegł swoje ubrania. Później odszukał te należące do dziewczyny. W trakcie usłyszał przerażające szczekanie psa. Zauważył również czerwony samochód. W pierwszej chwili chciał podbiec i poprosić kierowcę o pomoc, ale uzmysłowił sobie, że przecież to mógł być jeden z przestępców, dlatego ukrył się i zaczekał, aż samochód
przejedzie. Potem wrócił do swojej dziewczyny. Zasugerował, że powinni iść dalej i nie tracić nadziei. Po jakimś czasie zupełnie nieoczekiwanie znaleźli ścieżkę. Podążali nią niespodziewanie spotkali na swojej drodze farmera. Na szczęście okazało się, że to nie jest jeden z ich oprawców. Mężczyzna zawiadomił policję i pogotowie. Młodzi najpierw otrzymali pomoc medyczną, następnie zostali przewiezieni na miejscowy komisariat. Policjanci rozpoczęli przesłuchanie.
Oboje opowiedzieli, co takiego wydarzyło się w ciągu tych 6 dni. Nie potrafili zbyt wiele zdradzić na temat sprawców. Karolin uważała, że uczestniczył w tym tylko jeden człowiek. Z kolei Julian mówił o 2 mężczyznach. Dziewczyna w momencie porwania miała mocno ograniczoną widoczność. Ale udało jej się dostrzec pewien istotny szczegół, czyli spodnie śledczych zdziwił fakt, że sprawca bądź sprawcy wykorzystali samochód Juliana. Na szczęście krótko później
udało im się ten pojazd odnaleźć, jednak nie zdecydowano się na badania DNA. Nie pobrano stamtąd odcisków palców czy innych próbek biologicznych, które mogłyby wskazać na winowajców. Czy to rzeczywiście mogli być członkowie jakiejś sekty? Śledczy już na początku poszukiwań sprawdzili ten wątek. Listy wskazywały na członków konkretnej organizacji. Oficjalnie nie funkcjonowała ona w Australii. To jednak nie oznaczało, że ich
zwolenników w ogóle tam nie było. Jednak wyglądało to tak, jakby faktyczni sprawcy celowo chcieli zmylić organy ścigania. Chłopak uparcie twierdził, że to musieli być sadzaniści, choć nie podał żadnego konkretnego powodu, dla którego tak sądził. Policjanci zwrócili uwagę, że w zeznaniach tej dwójki pojawiało się drobne rozbieżności. Po pierwsze, dlaczego dziewczyna mówiła o jednym porywaczu, a chłopak o 2. Po drugie oboje twierdzili, że oprawca umieścił ich na tylnym siedzeniu samochodu.
Ona zeznała, że nikt obok niej nie leżał. Wydawało im się, że w pojeździe było tylko ona i porywacz, który zasiadł za kierownicą. Zatem jak na miejsce trafił chłopak? Zastanawiającą kwestią było również to, co stało się z oprawcami, wywieźli swoje ofiary daleko do lasu i potem ich tam zostawili. Już nie wrócili, co stanowiło cel tego porwania. Dlaczego pozbawili ich ubrań, ale zostawili śpiwory, szczoteczkę i jedzenie i zupełnie przypadkowo nie zabrali
ze sobą noża. To wszystko brzmiało dla funkcjonariuszy. Nielogicznie wysnuli pewną teorię, ale musieli znaleźć mocne dowody. Na jej potwierdzenie liczyli na to, że przeszukanie lasu okaże się pomocne. Na szczęście udało im się znaleźć miejsce, do którego siedemnastolatka i jej partner zostali wywiezieni. Tam zastali 2 doły, o których wspomniano już podczas przesłuchań.
Do materiału dowodowego dołączyli przedmioty takie jak lina, taśma klejąca czy mapa. Jakiś czas później zdobyli bardzo ważne dowody, a mianowicie paragony należało do Juliana. Zostały odnalezione przez jego matkę. Kilka dni przed zniknięciem kupił kilka słoików masła orzechowego, pastę sezamową i wiórki kokosowe. Nie są to produkty, po które sam często sięgał. Ponadto jeszcze wcześniej dokonał zakupu liny oraz taśmy dokładnie tych samych, które
zostały użyte w przestępstwie. Podczas konfrontacji z rodzicami chłopak próbował wmówić im, że to nie on kupił te rzeczy i że ten paragon wcale do niego nie należał, ale matka nie miała wątpliwości, że znalazła to w kieszeni jego kurtki. Czy młody mężczyzna zainscenizował całe porwanie dowodów potwierdzających tę tezę było jeszcze więcej carolin zwróciła uwagę na to, że jej porywacz miał spodnie w kolorze kaki. To właściwie jedyna rzecz, którą
udało jej się zauważyć. Jakiś czas wcześniej jej ukochany zakupił sobie dokładnie ten sam model w tym samym kolorze. Ponadto, gdy zniknął na kilka godzin i wrócił, miał na sobie to ubranie. Teoretycznie ubranie mogli zostawić tam sprawcę, o czym przekonywał Julian. Znalazł je i założył, bo jego własne do niczego się nie nadawało. Pytanie tylko dlaczego któryś z oprawców miałby zdejmować dolną
część garderoby i zostawić ją w lesie? Nie dostrzegaliśmy w tym żadnego sensu? Uznaliśmy, że gdyby przykładowo się przebrał i chciał pozbyć się dowodu w sprawie, ukryłby go gdzieś indziej. Zeznań siedemnastolatki wynikało, że jej chłopak w trakcie tych 6 dni usilnie namawiał ją do seksu. Używał przeróżnych argumentów, mówił o obawach, że być może nigdy nie wyjdą z tego lasu żywi. Innym razem twierdził, że to będzie najlepszy sposób na
ogrzanie się nawzajem. Wychodził też z propozycją złożenia przysięgi małżeńskiej przed Bogiem. Wyglądało to tak, jakby miał nadzieję, że to nakłoni dziewczynę do seksu. Ta jednak konsekwentnie odmawiała. W pewnym momencie on zezłościł się i zaczął na nią krzyczeć. Śledczy powoli zaczęli dostrzegać potencjalny motyw dwudziesto. 2 latek mógł upozorować porwanie tylko po to, by nakłonić swoją ukochaną do
stosunku seksualnego lub wymusić na niej szybki ślub. Z jednej strony ten scenariusz wydawał się realny, z drugiej policjantom nie mieściło się w głowie, że młody mężczyzna mógłby chcieć tak straumatyzować swoją dziewczynę. Ale na miejscu przestępstwa nie było żadnego śladu osób trzecich. Wyglądało to tak, jakby przebywało tam tylko ta dwójka, dwójka, Julian i Karolina. Przeglądając jego historię, wyszukiwanie w internecie, policjanci natknęli się na istotny wątek.
Otóż dwudziesto dwulatek krótko przed zniknięciem sprawdzał kilka lokalizacji, między innymi Las, w którym przebywał ze swoją dziewczyną. Przez 6 dni. Ustalono też, że papierowa mapa znaleziona na miejscu przestępstwa należała do niego. Obdukcja lekarska wykazała, że był nieco posiniaczony. Jednak nie doznał żadnego urazu głowy. Śledczym zeznał, że otrzymał kilka ciosów tępym narzędziem. Zatem skłamał już podczas pierwszego przesłuchania policjantów.
Trochę zdziwiło to, że para przez 6 dni błąkała się po lesie i nagle julianowi udało się znaleźć drogę wyjścia krótko po tym, jak trafił na ich ubranie. Stróże prawa postanowili go w końcu przesłuchać w charakterze podejrzanego. Chłopak początkowo się wypierał, aczkolwiek w końcu pękł. Sn przyznał, że czuł frustrację. Był ze swoją ukochaną już od 2 lat i brak seksu zaczął mu przeszkadzać. Gdy ona wspominała, że chciałaby zaczekać z tym do ślubu, jego
frustracja wzrastała. Przyznał, że to on stał za napisaniem 2 listów do ich rodzin. Zainscenizował wszystko tak, żeby zrzucić winę na satanistów. Dlatego też w korespondencji do swoich rodziców nazwał siebie innym imieniem. Myślał, że to odciągnie od niego wszelkie podejrzenie list do swojej posesji zostawił rankiem w dniu porwania. To również on położył na drodze skórę jelenia. Postawiono mu zarzut porwania i
złożenia fałszywego zawiadomienia o przestępstwie. Groziła za to kara nawet 25 lat pozbawienia wolności. Opuścił areszt po wpłaceniu kaucji. Uznano, że nie ma potrzeby, by oczekiwał na proces w zamknięciu. We wrześniu 2009 roku podjął próbę ucieczki. Jego rodzina pochodziła z Niemiec. Uznał, że to idealne miejsce do ukrycia. Ułożył kolejny Plan, ucieknie przez Indie. Udało mu się załatwić fałszywy paszport, choć był białym blondynem.
O niebieskich oczach przeszedł metamorfozę, chcąc uchodzić za hindusa, przyciemnił skórę, sztuczną opalenizną i przefarbował włosy na czarno. Gdy dotarł do Indii, pracownicy tamtejszego lotniska zorientowali się, że to oszust posługujący się sfałszowanym dokumentem, powiadomiono policję. Szybko odkryto, że to zbieg odesłano go do Singapuru, gdzie czekali na niego australijscy przedstawiciele organów ścigania. Jakiś czas później usłyszał wyrok sądu.
Został skazany za oba przestępstwa na łączną karę 7 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Jego obrońca odwołał się od wyroku, ale bezskutecznie. Kiedy prawda wyszła na jaw, dziewczyna zerwała z nim jakikolwiek kontakt. Udało jej się zrealizować swoje plany o byciu szczęśliwą żoną i matką z innym mężczyzną. Źródła wykorzystane do stworzenia odcinka akta sądowe,
Juliana matiasa, saba kłoda z 2011 roku, artykuł nataszy lee pod tytułem kinaping Caroline Watson opublikowany na portalu medium 10 Września 2022 roku artykuł pola andersona pod tytułem twisted romeoce, darren South more and Julian backwood turnd the sharps for love to pur terre opublikowany na portalu herold sun 10 Września 2014 roku. Artykuł nori ross pod tytułem sex rosednaper Julian mathias
bookword loses a peel opublikowany na portalu kurier mail 21 grudnia 2011 roku.
Specjalne wydanie Kryminatoriu. To tematyczny maraton złożony z wcześniej publikowanych odcinków, połączonych wspólnym motywem. Przygotowany z myślą o tych, którzy wolą dłuższe sesje słuchania - w samochodzie, podczas...
Premiera serialu „Prawo bestii” na Netfliksie to dobra okazja, żeby przypomnieć prawdziwą historię Mariusza Trynkiewicza - sprawę, która przed laty wstrząsnęła całą Polską. W tym materiale udostępniam szósty rozdział...
[reklama] Partnerem odcinka jest Oponeo.pl: https://www.oponeo.pl/kryminatorium #Oponeo #ZmieniamyOponyNaLepsze OPIS SPRAWY Z ODCINKA: Weteran armii Stanów Zjednoczonych ukradł z wojskowej zbrojowni w San Diego czołg...
[reklama] Kupuj kosmetyki i perfumy szybko oraz wygodnie na https://www.flaconi.pl/ Z kodem MYSZKA12 otrzymasz 12% rabatu do 19.11.2026*. *Rabat nie obowiązuje na marki i produkty wykluczone z promocji oraz nie łączy...
W noc pasterki 1976 roku, na drodze między Połańcem a Zrębinem, zginęły trzy osoby: młode małżeństwo oraz 12-letni chłopiec. Milicja od razu uznała to za zwykły wypadek drogowy. Tyle że żadnego wypadku nie było. To, co...