Skip to content
PodSubs
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEvents
More
BlogPodCred
Menu
ShowsPeopleGuestsJobsNewsEventsBlogPodCredNetworksSign in
Join nowSign in
  • Shows
  • People
  • Jobs
  • News
  • More
    • Guests
    • Events
    • Blog
    • PodCred
    • Networks
    Join nowSign in

Kryminatorium

Kryminatorium artwork

Tajemnica rodziny Trompów. Zostawili za sobą wszystko. Dlaczego? | 391.

Sep 29, 202532 minAudio

Płatna współpraca z Body Chief. Skorzystaj z mojego kodu promocyjnego Kryminatorium20 i zamów swoją dietę 20% taniej! ▶️ https://bodychief.pl/ OPIS SPRAWY Z ODCINKA: Koniec sierpnia dwa tysiące szesnastego roku. Z pozoru zwykła rodzina. Zwykły dzień. Zwykłe australijskie miasteczko. A jednak… Nagle i bez ostrzeżenia, pięcioosobowa rodzina w pośpiechu opuszcza swój dom. Bez bagaży. Bez dokumentów. Bez telefonów. Porzucają świetnie prosperującą farmę i ruszają w nieznane. Uciekają przed śmiertelnym niebezpieczeństwem, jak zapewniała ich głowa rodziny. Przed kim uciekali? Co im groziło? Czy zdołali się obronić?

Audio and video play straight from the show's own hosting. PodSubs stores and serves no media.

Transcript

From the show. Tap a time to play from there.

Piątka dorosłych ludzi jedna rodzina i kompletnie irracjonalna ucieczka bez słowa wyjaśnienia bez telefonów, bez dokumentów, bez celu, co może doprowadzić do sytuacji, w której wszyscy porzucają swoje życie. Z dnia na dzień. W tym odcinku przeniesiemy się do Australii, gdzie w 2016 roku pewna z pozoru zwyczajna rodzina zostawiła za sobą wszystko i ruszyła w podróż, która bardziej przypominała paranoiczny thriller niż wakacyjny wypad.

Ich zachowanie przypominało zbiorowe szaleństwo. Co się wydarzyło na farmie trumpów? Czy naprawdę uciekali przed zagrożeniem, czy może przed własnym umysłem? Jedno jest pewne, to jedna z najbardziej zagadkowych spraw, z jakimi miało do czynienia australijska policja. Ale im głębiej będziemy w nią wchodzić, tym więcej pojawi się pytań, to kryminatorium, a ja nazywam się Marcin myszka. Słuchaj nowych podcastów o mrocznych i tajemniczych sprawach w każdy poniedziałek premiery z samego rana na Spotify, a o siedemnastej w

poniedziałki zapraszam na YouTube. Druga połowa tego roku to dla mnie naprawdę intensywny czas w życiu prywatnym i zawodowym zaszło u mnie sporo zmian. Pracuje nad nowym formatem podcastu i tworzy nowe studio nagraniowe, a do tego dochodzą jeszcze tajne projekty, o których niebawem się dowiecie. W skrócie dużo się dzieje, dlatego tym bardziej chcę podziękować dzisiejszemu partnerowi odcinka. To między innymi właśnie takim współpracom mogę publikować podcasty regularnie.

Fragment sponsorowany przez body chief. Dla mnie największą zaletą diety pudełkowej jest wygoda i to, że nie muszę codziennie zastanawiać się co zjeść. Catering przyjeżdża rano, a w środku czekają posiłki, które sam wybrałem. Tak jest taka opcja. Sam z niej korzystam i bardzo sobie chwalę, więc polecam i wam na każdy dzień dostaję 5 posiłków i na każdy z nich mam do wyboru aż 5 dań. Dzięki temu zawsze jem to, co lubię, a wybór jest ogromny, na słodko na słono owsianki,

kanapki, wrapy. Nie ma więc ryzyka, że trafi się coś, co nam nie odpowiada. Wszystko świeże, zdrowe, pełnowartościowe i co najważniejsze smaczne. Polecam. Szczególnie osobom z napiętym grafikiem, bo to naprawdę pozwala zaoszczędzić mnóstwo czasu. Mam też dla was kod promocyjny na hasło krymina tori um 20 zamówicie swoją dietę body chief 20% taniej link znajdziecie w opisie odcinka. Sprawdźcie, zakładam, że nie pożałujecie.

Kryminatorium. Otwieramy akta tajemnic. Silvan tonie wielkie miasteczko położone w stanie Wiktoria, około 40 km na wschód od Melbourne w Australii. To mała spokojna miejscowość znana z sadów i upraw owoców. Słynie głównie z jabłek i jagód. To właśnie to miasteczko w 2007 roku upatrzyło sobie pięcioosobowa rodzina trumpów, która przeprowadziła się tutaj z oddalonego zaledwie o 8 km.

Makels field przybyli z planem na życie. Postanowili, że w nowym miejscu zaczną uprawiać czerwoną porzeczkę. Te owoce były bardzo popularne w tamtym rejonie Australii, więc pomysł wydawał się strzałem w dziesiątkę. Nie mylili się szybko. Ich biznes stał się jednym z najbardziej dochodowych w okolicy. Dodatkowo rodzina prowadziła firmę zajmującą się pracami ziemnymi. Przez pewien czas organizowała również wycieczki, podczas których można było zwiedzać ich farmę. To, co wyróżniało ich spośród innych?

To sposób, w jaki zarządzali swoim biznesem. Wszyscy razem jako rodzina na jej czele stał pięćdziesięcio jedno letni mark i jego żona 2 lata starsza jacoba. Para miała troje dzieci, dwudziestodziewięcioletnia Rihanna, dwudziestopięcio letniego Michela i dwudziestodwuletnią elę, choć każde z nich było już dorosłe, cała trójka wciąż mieszkała z rodzicami. Wspólnie z nimi prowadziła gospodarstwo. Żadne nie założyło jeszcze własnej rodziny.

Ich życie kręciło się wokół pracy, farmy i bliskich dzieci trąpów od najmłodszych lat były zaangażowane w pracę na farmie. Wspólnie prowadzili interesy, wspólnie dbali o plony, pracowali 7 dni w tygodniu. Dzień zaczynali o świcie, a kończyli dopiero o zmierzchu. Na każdym etapie produkcji dawali z siebie absolutnie wszystko. Trud szybko jednak zaczął przynosić efekty, a ich zbiory wkrótce zaczęły wyróżniać się najwyższą jakością.

W okolicy. Mówiono o nich, że nie prowadzą zwykłej hodowli. Oni prowadzili biznes, który działał na najwyższych obrotach w miarę rozwoju rodzinnej firmy. Na pierwszy Plan coraz częściej wychodziła najmłodsza córka. Dwudziestodwuletnia ela Trump to właśnie ona okazała się najbardziej przedsiębiorcza i pracowita wśród rodzeństwa, jednak ela nie ograniczała się tylko do pracy. Równie ważna była dla niej pasja, którą wytrwale pielęgnowała na farmie. Poza obowiązkami związanymi z

uprawą pełniła również rolę opiekunki koni, które były jej absolutną miłością. Rodzina była znana również z kulinarnych talentów jacoba trąb. Była mistrzynią w przygotowywaniu domowych przetworów. Jej dżemy, kiszonki i soki cieszyły się ogromną popularnością wśród sąsiadów i lokalnej społeczności. Sąsiedzi trumpów opisywali ich jako niezwykle otwartych, uprzejmych i pracowitych ludzi. Rodzina cieszyła się doskonałą opinią w okolicy, czyli zawsze

gotowi do pomocy, zawsze uczynni, uśmiechnięci i otwarci. Poza tym nie wyróżniali się niczym szczególnym. Przynajmniej na zewnątrz ich życie toczyło się w rytmie codziennej pracy na farmie, a wszystko wydawało się przebiegać bez większych zakupów. Ale do czasu we wtorek, 30 sierpnia 2016 roku bliscy rodziny trumpów zaniepokojeni ich nagłym i niewyjaśnionym zniknięciem, zgłosili sprawę na policję. Funkcjonariusze pojechali pod

wskazany adres. Dom położony był na farmie wśród sadów i winnic dookoła malował się sielski krajobraz, jednak to, co zastali na miejscu. Nie miało nic wspólnego ze spokojem. Choć auto domowników stały na podjeździe, tak jak zwykle, to drzwi domu były otwarte na oścież. Wewnątrz panował kompletny Chaos. Dokumenty były porozrzucane po całym domu. Wśród nich znajdowały się kwity, paragony, umowy, a także paszporty, karty kredytowe i

inne przedmioty osobiste. Wydawało się, że przez mieszkanie przeszedł huragan. Na pierwszy rzut oka sytuacja wyglądała na klasyczne włamanie. Na miejscu zastałem rozrzucone dokumenty, otwarte szuflady i meble, które wskazywały na to, że ktoś przeszukiwał pomieszczenia w pośpiechu. Początkowo przyjęliśmy hipotezę, że doszło do kradzieży, jednak im dłużej przyglądaliśmy się szczegółom, tym bardziej zaczynało nam coś nie pasować z domu nie zniknęły żadne

wartościowe przedmioty. Telefony komórkowe, karty płatnicze, dokumenty, wszystko to pozostało na miejscu, co jest nietypowe w przypadku włamań. To, co zwykle stanowi cel złodziei, leżało nietknięte. Wszystko to w połączeniu z chaosem dookoła sugerowało, że mogło tu chodzić o coś innego niż zwykła kradzież. Aby dowiedzieć się jednak, co wydarzyło się na farmie, musimy cofnąć się o jeden dzień do 29

sierpnia 2016 roku. Tutaj warto zaznaczyć, że koniec sierpnia to dla mieszkańców Australii koniec zimy, a dla rodziny trumpów początek intensywnych przygotowań do nowego sezonu owocowego już za chwilę miała ruszyć ciężka, fizyczna praca, nowe wyzwania, presja czasu, organizacja i nieunikniony stres. Wydaje się, że kulminacyjny moment przypadł właśnie na poniedziałek 29 sierpnia. To wtedy mark i jacoba. Zaczęli nerwowo przeglądać

dokumenty firmy. Ze starannie uporządkowanych wcześniej segregatorów powyciągali różne papiery, umowy, faktury, wyciągi bankowe, jakieś kwity po chwili cały dom zaczął przypominać archiwum. Przerzucali kartki w milczeniu, jedna po drugiej, jakby desperacko czegoś szukali, ale przy tym nie padło ani jedno słowo. Wszystkiemu przyglądała się trójka ich dzieci. Zdezorientowani zaczęli zadawać pytania jedno przez drugie.

Co się dzieje, czego szukacie? Czy możemy jakoś pomóc? Żadne z nich nie doczekało się jednak odpowiedzi. Rodzice byli jak w transie, skupieni spięć, wydawali się zupełnie odcięci od otoczenia, sprawiali wrażenie nieobecnych dla młodych. Ta sytuacja była co najmniej niepokojąca. Coś wyraźnie wisiało w powietrzu i w końcu po długiej chwili ciszy głos zabrał pan dom.

Padły konkretne słowa, bynajmniej nie wyjaśnienia. Zamiast nich mark rzucił krótko. Oddajcie telefony, wszystkie zostawcie karty płatnicze, a po chwili dodał wszyscy szybko ze mną. To nie był czas na pytania, ani na zastanowienie. Wszystko działo się błyskawicznie. Domownicy bez słowa sprzeciwu ruszyli za ojcem. Wybiegli z domu, gdzie na podjeździe stał już samochód. Wystarczyło jedno machnięcie ręką, by wszyscy wsiedli do środka.

Nagle usłyszeli, jesteśmy w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Musimy uciekać. Mark odjechał z piskiem opon z żoną i trójką dzieci za sobą zostawił tylko dom pełen rozrzuconych dokumentów i mnóstwo pytań bez odpowiedzi. Wraz z pokonywaniem kolejnych kilometrów atmosfera w samochodzie stawała się coraz bardziej napięta.

Rodzice, którzy dotychczas milczeli, zaczęli mówić nieco więcej tłumaczyli dzieciom, że są w śmiertelnym niebezpieczeństwie, że muszą natychmiast uciekać, bo ktoś ich ściga. Mówili, że nie mogą pozwolić, by ktokolwiek zorientował się, gdzie się znajduje. Musimy odciąć się od wszystkiego powiedział mark, tłumacząc, jak ważne było pozbycie się telefonu. Kart płatniczych czy jakichkolwiek śladów, które mogłyby zdradzić ich pozycję w podróż mogli zabrać tylko gotówkę. Nic więcej zdezorientowany i

przerażone rodzeństwo zasypało rodziców pytaniami młodzi trumpowie chcieli wiedzieć, przed kim uciekają i dlaczego, ale rodzice nic nie odpowiadali. Byli tak sparaliżowani strachem. Że nawet pytania dzieci zdawały się do nich nie docierać. Z każdą mijającą minutą strach rodziców zaczynał coraz bardziej udzielać się dzieciom córki. Uwierzyły, że rodzina naprawdę znajduje się w niebezpieczeństwie, mimo że nie

rozumiały wszystkiego strach w oczach rodziców był wystarczająco przekonujący. Jednak był ktoś, kto jako jedyny nie poddał się tej panice. Dwudziestopięcioletni syn czuł, że coś w tym wszystkim nie gra. Choć posłusznie podążał za ojcem coś w nim, buntowało się przeciwko tej irracjonalnej ucieczce. Widział, że rodzice zachowują się nienaturalnie, a cała sytuacja nie miała dla niego sensu. Potajemnie wziął więc ze sobą telefon. Jednak po przejechaniu

kilkudziesięciu kilometrów mark z żoną dostrzegli coś, co wpędziło ich w jeszcze większą psychozę. Zauważyli, że syn ukrywa w kieszeni telefon. Mark zaczął krzyczeć na Michela, przeklinał go za nieposłuszeństwo. Kobieta myślała tylko o jednym, zaraz nas namierzy. Ojciec natychmiast kazał wyrzucić urządzenie przez okno. Michel, choć wciąż nie rozumiał, co się dzieje, nie miał wyboru. Jednak pozbycie się urządzenia nie oznaczało, że chłopak zmienił zdanie.

Wciąż nie wierzył w tę całą paranoję. Czuł, że coś tutaj nie gra. Cała ta sytuacja stawała się dla niego coraz bardziej irracjonalna. Nie wiedział, co się dzieje, ale jedno było pewne musiał wydostać się z tego koszmaru. Mijały kolejne godziny w ciszy mark zatrzymał się tylko po to, by zatankować i kupić coś do jedzenia. Dla bezpieczeństwa unikał centrów miast, poruszał się tylko bocznymi drogami. Dochodziła siódma rano 30 sierpnia, gdy w końcu dotarli do

bufferst miasta oddalonego o niemal 800 km od rodzinnego silvan dla Michela. Była to jedyna okazja, by wyrwać się z tej psychozy. Wykorzystując chwilę nieuwagi, ukradł z samochodu nieco gotówki i rzucił się do ucieczki. Nie oglądał się za siebie, myślał tylko o jednym, by wrócić do domu. Początkowo rodzice usiłowali go powstrzymać, krzyczeli, błagali, by zawrócił. Jednak już po chwili strach wygrał i postanowili ruszyć w

dalszą drogę bez syna. Jeszcze tego samego dnia pozostała czwórka dotarła do genola caves, jednej z największych atrakcji turystycznych Australii. Popularnego kompleksu jaskiń krasowych, znajdujących się w sercu gór błękitnych, około 170 km od sydnej. Tamtego wtorku, 30 sierpnia 2016 roku siostry Trump nie chciały już czekać, widząc, że znajdują się większym mieście pełnym ludzi i możliwości postanowiły pójść śladem brata i odłączyć

się od rodziców. Najmłodsza z rodzeństwa ela zaczęła wracać do rzeczywistości. Zdawało się, że powoli odzyskuje świadomość. Inaczej było z jej starszą siostrą dwudziestodziewięcioletnią rianą jej zachowanie wciąż zdradzało objawy paranoi. Kobieta wierzyła, że ktoś ją śledzi, była przekonana, że ona i jej bliscy są w śmiertelnym niebezpieczeństwie. I choć nie była pewna, że to słuszna decyzja, postanowiła jechać razem z elą.

Siostry zostały jednak bez niczego nie miały pieniędzy, kart płatniczych ani telefonów komórkowych. Były jednak zdeterminowane, by dopiąć swego i bezpiecznie wrócić na farmę. Wtedy ela postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce. Na pobliskim parkingu wypatrzyła zaparkowany samochód, stał samotnie, a w okolicy nie było żywego ducha. Ela kierowana desperacją podjęła decyzję, włamała się do auta skinieniem głowy, zaprosiła do

środka swoją siostrę. I ruszy rozpiskiem opon. Po około 2 godzinach jazdy i przejechaniu niespełna 150 km obie siostry zaczęły odzyskiwać równowagę. W końcu mogły na spokojnie poukładać myśli. Zaczęły analizować wydarzenia z ostatnich godzin, nagłą ucieczkę, brak sensownych przyczyn i paranoiczne zachowanie rodziców zastanawiały się, czy naprawdę były w niebezpieczeństwie, czy rodzice doświadczyli jakiegoś załamania

psychicznego, w które nieświadomie wciągnęli dzieci. Wiele takich pozornie niewyjaśnionych historii zaczyna się właśnie od momentu zaginięcia. Znacie to pewnie dobrze. Wiele spraw kryminalnych zaczyna się właśnie od zaginięcia, a później wszystko się komplikuje. Tego typu przypadki pojawiają się też w moich ekskluzywnych audio, serialach jak dewianci, rozpruwacz z Bydgoszczy czy

dokumentalny cykl o nekrofilu z Poznania. Ktoś znika, a potem okazuje się, że to dopiero początek znacznie mroczniejszej opowieści. Tak tylko autopromocyjnie przypominam, jeśli chciałbyś posłuchać innych historii, które również zaczynają się od zaginięć. A kończą się znacznie mroczniej i bardziej brutalnie. Sprawdź moje audio serie ale wracając do sprawy z Australii, jedno było pewne, coś było nie tak i niezależnie od tego, czy ucieczka była konieczna, czy była efektem zbiorowej psychozy,

należało działać. W końcu siostry zatrzymały się w pobliskiej miejscowości, tam na miejscowym komisariacie zgłosiły całą sprawę. I choć wszystko, co opowiedziały siostry było absurdalne, irracjonalne i wręcz nieprawdopodobne. Policjanci na szczęście potraktowali ich historię poważnie. Bo jeśli choć cześć z tego, co mówiły dziewczyny, okazałoby się prawdą, to istniało realne zagrożenie dla życia i zdrowia pozostałych członków rodziny i gdy miejscowa policja

podejmowała pierwsze próby kontaktu z komisariatem w silvan, siostry zrobiły coś nieoczekiwanego, wymknęły się z komisariatu i ruszyły dalej kradzionym autem. Historia szybko przedostała się do mediów. A zdezorientowana australijska opinia publiczna z niedowierzaniem śledziła rozwój wydarzeń. Wszyscy zadawali sobie jedno pytanie, jak to możliwe, że cała rodzina rozdzieliła się w tak dziwnych okolicznościach?

Wtedy jeszcze ani media, ani policja nie wiedzieli jednego, choć mogło się wydawać, że obie siostry odzyskały już psychiczną równowagę i wróciły do racjonalnego myślenia. Okazało się, że jest zupełnie inaczej. One nadal podejmowały decyzje, które trudno było logicznie wytłumaczyć. Okrutnie jeździe zatrzymały się na jednej ze stacji benzynowych i właśnie tam postanowiły się rozdzielić. Decyzję podjęła ela, która uznała, że musi jak najszybciej wrócić na farmę, by nakarmić

swoje konie. Riana nie miała przekonania, że powrót do domu jest dobrym pomysłem. Postanowiła więc zostać sama. Dwudziestodziewięciolatka nie wiedziała co ma dalej robić. Przez dłuższą chwilę błąkała się po ulicach miasteczka, w końcu dotarła do jednej ze stacji benzynowych, wykorzystując moment nieuwagi jednego z kierowców, wsiadła do jego pickupa i położyła się na pace. Mężczyzna zeznał, że we wtorek około godziny 11:00 zatankował

samochód na jednej ze stacji benzynowych. Jechał do stolicy, by umówić się na wizytę u lekarza. Po przejechaniu kilkudziesięciu kilometrów nagle poczuł jakby kopnięcie w oparcie siedzenia, jakieś pukanie z tyłu auta był pewien, że to jakieś zwierzę zatrzymał samochód na poboczu, a wtedy na pace zobaczył leżącą młodą kobietę. Usiłował dowiedzieć się, kim ona jest i jak się tam znalazła. Nie było jednak z nią żadnego kontaktu przez około 20 minut

siedziała nieruchomo i patrzyła prosto przed siebie. Nie wiedziała, jak ma na imię. Nie wiedziała, skąd jest. Zaniepokojony stanem Kobiety Kierowca postanowił odwieść ją do szpitala. Tam riana nadal nie potrafiła powiedzieć, kim jest i jak się nazywa. Zwróciła się natomiast do kierowcy i przeprosiła go za kłopot. W ramach rekompensaty zaoferowała mu również 50 $, jednak mężczyzna ich nie przyjął. Dwudziestodziewięciolatka

została natychmiast przyjęta na oddział i poddana obserwacji psychiatrycznej. Jeszcze tego samego dnia wieczorem ela dotarła do rodzinnego domu. Na miejscu nie zastała jednak nikogo i niczego, co zagrażałoby jej życiu. Spotkała za to policjantów. Dwudziesto 2 latka była równie zaskoczona co policjanci, którzy zaczęli ją przesłuchiwać. Mieli mnóstwo pytań, każde kolejne potęgowało jej dezorientację.

Dziewczyna nie potrafiła powiedzieć nic konkretnego, nie wiedziała, przed czym uciekała. Jej rodzina nie potrafiła wskazać, kto mógł stanowić dla nich zagrożenie. Żadnych odpowiedzi nie przyniósł również powrót jej brata, który dotarł na farmę kilka godzin później. Do domu wrócił tak jak sobie zaplanował 3 kolejnymi pociągami. Rodzeństwo trąbów zostało przesłuchane, oboje wydali się być w doskonałej kondycji psychicznej, a mimo to nie potrafili racjonalnie

wytłumaczyć tego, co działo się przez ostatnie 2 dni. Martwili się jedynie o pozostałych członków rodziny, o których nie mieli żadnych informacji. Na szczęście niedługo przyszły pierwsze dobre wieści. Ela i mitchell dostali wiadomość, że ich najstarsza siostra jest w szpitalu i znajduje się na obserwacji psychiatrycznej. Jest bezpieczna. Zagadką wciąż pozostawał los małżeństwa. Ich wizerunki obiegły już niemal wszystkie lokalne media. O zaginięciu pięcioosobowej rodziny mówiły największe

australijskie dzienniki telewizyjne. W końcu sprawa była dość niecodzienna. Wydawało się więc, że jeśli państwo trąb wciąż żyją, kwestią czasu jest, że ktoś ich zauważy, że w końcu pojawi się choćby najmniejszy ich ślad. I tak też się stało. W czwartek, 1 Września w końcu napłynęły pierwsze informacje na temat Jacob, by Trump okazało się, że po tym, jak obie córki

opuściły rodzinę, małżeństwo ruszyło dalej. Tym razem spowrotem w stronę granicy stanu Wiktoria ostatecznie dotarli do miasta. Tam ich drogi się rozeszły. Jacoba samotnie udało się na północ w kierunku jazz, podczas gdy jej mąż pozostał na miejscu. To właśnie na obrzeżach jazz ktoś zauważył kobietę, która spacerowała poboczem drogi. Była wyraźnie oszołomiona, zdezorientowana i wyglądała na zagubioną, przypadkowy Kierowca. Zaniepokojony jej stanem,

postanowił zareagować i zabrać ją do najbliższego szpitala. Tam, po przeprowadzeniu wstępnych badań 50, trzylatka została objęta opieką psychiatryczną. Znajdowała się w stanie silnego stresu psychicznego. Szybko zostało także rozpoznana jako zaginiona pani trąb. Zaskakująco szybko pojawiły się również informacje dotyczące zaginionego mężczyzny. W nocy z pierwszego na 2 Września na komisariat zgłosiła się młoda para, opisując

niepokojące zdarzenie. Podczas jazdy ulicami miasta zauważyli, że tuż za nimi porusza się srebrny Peugeot. Dokładnie taki sam model, jakim początkowo podróżowała cała rodzina trumpów. Samochód zaczął niebezpiecznie zbliżać się do ich pojazdu. Przez chwilę byli przekonani, że zaraz dojdzie do wypadku. Powiedzieli, że byli pewni, że mężczyzna za chwilę doprowadzi do kolizji. Zjechali więc na pobocze, by uniknąć ewentualnego zderzenia,

jednak Kierowca za nimi zamiast odjechać, wyprzedził ich i zatrzymał się. Po chwili wysiadł z auta i ruszył w ich kierunku. Po kilku krokach nagle przystanął, spojrzał na nich błędnym wzrokiem i rzucił się do ucieczki. Zniknął w ciemnościach pobliskiego parku. Już wtedy podejrzewaliśmy, że mogli oni natknąć się na zaginionego mężczyznę. Jednak mimo poszukiwań nie udało się go odnaleźć. O świcie następnego dnia miejscowa policja otrzymała

zgłoszenie o włamaniu do jednego z moteli obsługa sprzątająca, która rano rozpoczęła swoją zmianę. Zauważyła uszkodzony zamek w drzwiach jednego z pokoi w środku nikogo już nie było, ale nie było wątpliwości, że ktoś spędził tam noc. Łóżko było wygniecione, a łazienka ewidentnie używana, choć brakowało jakichkolwiek osobistych rzeczy. Policjanci szybko powiązali incydent z poprzednim zgłoszeniem od młodej pary,

która spotkała na swojej drodze dziwnie zachowującego się mężczyznę. Wszystko wskazywało na to, że to właśnie mark tromp włamał się do motelu, szukając schronienia. Po nocy spędzonej na ucieczce? Podczas gdy policjanci wanga rata wciąż przeczesywali okolice w poszukiwaniu zaginionego Marka na farmie w silvan zorganizowano konferencję prasową. Przed kamerami stanęli ela i mitchell, najmłodsze dzieci

zaginionych. W rozmowie z dziennikarzami przyznali, że nigdy wcześniej nie doświadczyli niczego podobnego. Nigdy nie widzieli swoich rodziców w stanie tak silnego pobudzenia. Dziś mówili, są coraz bardziej przekonani, że całe to zagrożenie, przed którym uciekała ich rodzina. Było wyłącznie wytworem wyobraźni rodziców, że to nierzeczywistość była niepokojąca, ale stan psychiczny matki i ojca. Na pytanie, dlaczego nikt nie

kwestionował dziwnego i nietypowego zachowania ojca, odpowiadali, że z czasem zaczęli wierzyć w jego zapewnienia, że ich rodzina znajduje się w wielkim niebezpieczeństwie. Twierdzili, że w takich chwilach zaczyna się myśleć podobnie, a wszyscy starając się wzajemnie wspierać, przyjęli jego narrację w obliczu ciągłych opowieści o niebezpieczeństwach, które miały im zagrażać, zaczęli postrzegać sytuację przez pryzmat ojcowskich obaw. Stopniowo wpływało na ich

postawę i zachowania. W końcu nadeszły wieści, na które czekała cała Australia. Odnaleziono Marka w sobotni wieczór 3 Września patrolujący okolice lotnisko funkcjonariusze zauważyli mężczyzna, którego zachowanie od razu wzbudziło ich czujność. Po krótkiej interwencji okazało się, że to właśnie poszukiwane od kilku dni mężczyzna został zatrzymany i przewieziony na komisariat. Mark został przebadany psychiatrycznie, jednak nie

stwierdzono u niego żadnych problemów. Kilka godzin później odebrał go jeden z krewnych, gdy mężczyzna wsiadał do samochodu, wokół posterunku zgromadził się już tłum dziennikarzy. Zamiast komentarza czy choćby jednego słowa, mark odpowiedział im wymownym gestem okazał środkowy palec i odjechał. Już niedługo wszyscy członkowie rodziny byli w komplecie sali bezpieczni.

Ich powrót nie przyniósł jednak odpowiedzi na kluczowe pytanie, co tak naprawdę się wydarzyło? Oni sami nie potrafili na nie odpowiedzieć. Z pomocą przyszła więc opinia publiczna i liczni eksperci, którzy snuli rozmaite teorie. Pojawiła się między innymi teoria o możliwym zatruciu toksynami obecnymi na farmie. Które mogły wywołać halucynacje i paranoiczne urojenie. Inne przypuszczenie sugerowały związki rodziny z przestępczością zorganizowaną.

Zakładano, że mogło to być desperacka ucieczka przed wierzycielami. Ta wersja została jednak szybko obalona, ponieważ rodzina nie miała ani długów, ani wrogów. Ich sytuacja finansowa była stabilna. Mimo wszystko oczywiste wydawało się, że kluczową rolę w całym incydencie odegrał stan zdrowia psychicznego. Wielu ekspertów skłoniło się ku teorii mówiącej o obłędzie udzielonym i paranoi indukowanej. Stanu, w którym osoba blisko związana z chorym zaczyna

bezkrytycznie przejmować jego paranoiczne myśli i przekonania. Statystyki wskazują, że ponad 90% takich przypadków dotyczy relacji rodzinnych partnerów, rodziców, dzieci czy rodzeństwa. I właśnie to mogło przydarzyć się rodzinie trąbów wspólna nagła psychoza, która na kilka dni. Oderwała wszystkich od rzeczywistości. Głośno mówiono również o tak zwanej fudze dysocjacyjne, która wyjątkowo trafnie pasowała do schematu zachowań członków

rodziny. Torzadkie. Zaburzenie nerwicowe polega na nagłej ucieczce z dotychczasowego środowiska życia, często połączonej z podróżą, która wydaje się mieć konkretny cel. Osoby doświadczające fugi, choć mogą podejmować pozornie logiczne decyzje. Mogą cierpieć na częściową lub całkowitą amnezję, często tracą orientację co do swojej tożsamości. Miejsca, w którym się znajdują, a co więcej nie są w stanie przypomnieć sobie motywów

swojego działania. Brzmi jakby znajomo, prawda? Znałem tę rodzinę wcześniej nigdy nie odnotowano u nich żadnych problemów natury psychicznej. Nie znaleźliśmy też żadnych dowodów na obecność substancji psychoaktywnych, mimo że takie sugestie pojawiały się w przestrzeni medialnej, rodzina nie miała żadnych poważnych zobowiązań finansowych, nie była również powiązana z żadnymi sektami czy organizacjami przestępczymi. Nie istniał żaden realny czynnik zagrażający ich bezpieczeństwu.

Co więc tak naprawdę się wydarzyło? Nie potrafię powiedzieć oni sami również nie znają odpowiedzi na to pytanie. Jedno jest dla mnie oczywiste. Był to dramatyczny kryzys tej rodziny, a cała sprawa pozostaje najbardziej zagadkowym i nietypowym przypadkiem, z jakim miałem do czynienia w ciągu 30 lat swojej służby. Sam mark zabrał publicznie głos już 2 dni później w oświadczeniu wyraził ubolewanie z powodu traumy, jakiej doświadczyła jego

rodzina. Przeprosił za ból i niepokój, jaki wywołał. Podziękował także śledczym i pracownikom służby zdrowia za wszystko to, co zrobili dla niego i jego bliskich. W marcu 2017 roku dziennikarze jednego z lokalnych dzienników. Postanowili sprawdzić, jak wygląda życie rodziny trąbów. Okazało się, że wszystko powoli wracało do normy. Wydawało się, że potencjalne problemy ze zdrowiem psychicznym pozostały już tylko odległym

wspomnieniem. Rodzina wróciła do codziennego życia na pytania o powody szaleńczej ucieczki wciąż nie potrafili jednak odpowiedzieć. Nie byli w stanie wyjaśnić ani, co ich tak przeraziło, ani co właściwie wtedy przeżyli. Przyznali jedynie, że czują się bardzo zawstydzeni wszystkim, co się wydarzyło. Ostatecznie powrót rodziny z podróży liczącej niemal 1600 km i trwającej w sumie 6 dni nie przyniósł żadnej odpowiedzi. Sprawa do dziś zostaje zagadką.

Źródła wykorzystane do stworzenia materiału artykuły dotyczące sprawy opublikowane w serwisach the new zeland herald s news, bbc news Daily Mail online, Daily Mail, Australia, The Guardian runker the Daily telegraf a BC news.

Open the transcript file

Hosts and Guests

Nobody is credited on this episode yet.

Credit the people on this episode

Be the first to rate this episode

More episodes

All episodes
  1. 5 najdziwniejszych zbrodni, w których rozwiązanie trudno uwierzyć | MARATON

    Nov 20, 20263 hr 9 minAudio

    Specjalne wydanie Kryminatoriu. To tematyczny maraton złożony z wcześniej publikowanych odcinków, połączonych wspólnym motywem. Przygotowany z myślą o tych, którzy wolą dłuższe sesje słuchania - w samochodzie, podczas...

    Credit the people on this episode

  2. „Prawo bestii” na Netfliksie. A to prawdziwa historia Trynkiewicza

    Nov 18, 20261 hr 26 minAudio

    Premiera serialu „Prawo bestii” na Netfliksie to dobra okazja, żeby przypomnieć prawdziwą historię Mariusza Trynkiewicza - sprawę, która przed laty wstrząsnęła całą Polską. W tym materiale udostępniam szósty rozdział...

    Credit the people on this episode

  3. GTA VI w prawdziwym życiu? Ten pościg to czyste szaleństwo | 452.

    Nov 16, 202634 minAudio

    [reklama] Partnerem odcinka jest Oponeo.pl: https://www.oponeo.pl/kryminatorium #Oponeo #ZmieniamyOponyNaLepsze OPIS SPRAWY Z ODCINKA: Weteran armii Stanów Zjednoczonych ukradł z wojskowej zbrojowni w San Diego czołg...

    Credit the people on this episode

  4. Spalony materac na odludziu. Trop prowadził prosto do synowej | 451.

    Nov 9, 202659 minAudio

    [reklama] Kupuj kosmetyki i perfumy szybko oraz wygodnie na https://www.flaconi.pl/ Z kodem MYSZKA12 otrzymasz 12% rabatu do 19.11.2026*. *Rabat nie obowiązuje na marki i produkty wykluczone z promocji oraz nie łączy...

    Credit the people on this episode

  5. Wśród nocnej ciszy. Prawdziwa historia z serialu HBO | 450.

    Nov 2, 20261 hr 11 minAudio

    W noc pasterki 1976 roku, na drodze między Połańcem a Zrębinem, zginęły trzy osoby: młode małżeństwo oraz 12-letni chłopiec. Milicja od razu uznała to za zwykły wypadek drogowy. Tyle że żadnego wypadku nie było. To, co...

    Credit the people on this episode